Nog geen nieuws

Het blijft akelig stil rondom de volgende voorstelronde en dat is behoorlijk frustrerend. Op zich wil dit nog helemaal niets zeggen, want in het verleden kwamen de voorstellen ook wel eens volledig uit het niets. Toch zou het een stuk prettiger zijn als er nu een aantal vergunninghouders zouden zijn die op hun site zouden vermelden dat de voorstellen elk moment verstuurd kunnen worden.(en het liefst ook nog met een cut-off datum daarbij)

We wachten maar "gewoon" weer af.

Helaas nog niets

Ik had gehoopt dat er inmiddels al wat geruchten zouden zijn omtrent de volgende matchingronde, maar helaas is het behoorlijk stil. Er wordt wel gezegd dat het CCCWA zich aan het voorbereiden is op de volgende ronde, maar daarnaast zijn er ook geruchten dat het CCCWA zich aan het reorganiseren is en dat ze de afgelopen 2 weken gesloten zijn geweest. Dit laatste zou kunnen betekenen dat we deze maand wat langer op de volgende voorstellen moeten wachten. Ik hoop volgende week wat meer informatie te hebben.

Apetrots

Vandaag kreeg MaJin haar tweede rapport mee naar huis en opnieuw kunnen wij reuze trots zijn op onze slimme meid. Op deze wijze gaat ze met 2 vingers in haar neus door naar groep 5. (Nou ja, ze werkt er wel hard voor)
Alleen het puntje zelfvertrouwen kan nog wel wat beter, maar daar werken we hard aan. De juffen hadden het volgende geschreven;

Lieve MaJin

Je kunt veel meer dan je denkt. Kijk maar naar dit mooie rapport.
Goed gewerkt, hoor. Wij zijn trots op je.

En wij dus ook.

Inmiddels is het ook alweer bijna 4 weken geleden dat we konden lezen dat er was gematched t/m 21 augustus 2006. Een teleurstellend bericht, maar wel weer een stapje dichterbij ons voorstel. Het is nu weer wachten op de eerste geruchten dat het CCCWA zich aan het voorbereiden is op de volgende ronde. Ik hoop dat dit bericht ons deze week nog bereikt.

Een bijna zomerse zondag

De meiden waren al vroeg wakker, maar wisten zich goed te vermaken met de Petz-shop poppetjes en tekenspullen. Igor en ik konden dus nog even lekker blijven liggen. Om 9.00 uur zijn we opgestaan en hebben we lekker met z'n viertjes tosti zitten eten. MaJin en Rosalie namen daar ruim de tijd voor, dus toen Lisa en Fleur (MaJin's campingvriendinnen)voor de deur stonden, waren de meiden nog lang niet klaar. Op dat moment ging het tempo wel ineens omhoog en binnen no-time waren ze klaar om op pad te gaan. Voor Rosalie hadden we even ergens een fiets geregeld en hup daar gingen ze.
Heerlijk nu de meiden wat ouder zijn, want nu kan je ze wat makkelijker laten gaan. Igor en ik hebben met onze camping"buurtjes" een kopje koffie zitten drinken op onze veranda, waar de temperatuur al aardig opliep. Heerlijk genieten van het zonnetje. Tegen enen hebben we lekker pannenkoeken zitten eten en het was toen inmiddels 25 graden op ons plekje.

Na de pannenkoeken zijn Igor, Rosalie en MaJin naar het zwembad gefietst en heb ik de rommel in de caravan opgeruimd. Daarna ben ik ook naar het zwembad gelopen, waar ik nog een paar leuke kiekjes heb kunnen maken.

Het was goed te merken dat beide dames al lang niet meer in het zwembad hadden gelegen en dat ze een kort nachtje achter de rug hadden, want beide waren behoorlijk afgepeigerd na het zwemmen van twee baantjes. Toch hebben ze het nog wel een hele tijd volgehouden. Na het zwemmen zijn we in de caravan de spullen gaan pakken en zijn we naar San en Ingrid gereden om ons logeetje af te geven. Ingrid had spullen in huis gehaald voor een grote pan pasta, dus jullie raden we het al ...... we zijn gezellig blijven eten. We zijn wel keurig op tijd naar huis gegaan en MaJin is daarna gelijk naar bed gegaan. Wat was ons meisje moe.

Top weekend

Zaterdag hadden we een uitstapje naar het Safari Park Beekse Bergen met onze zelf uitgekozen (adoptie)familie op het programma staan. Het was al even geleden dat we met z'n allen iets leuks hadden gedaan en we hadden er dan ook allemaal erg veel zin in, ook al leek het weer in eerste instantie niet helemaal mee te zitten. Om 11.30 uur stonden we bij de ingang en na wat getreuzel bij de kassa waren we na een kwartiertje eindelijk binnen. Tijd voor een kop koffie of thee voor de papa's en mama's en de kids ..... die doken gelijk de speeltuin in. Na deze eerste pauze zijn we naar de apen gelopen. Er was volop beweging in de kooi en de meiden keken dan ook hun ogen uit.

Vervolgens hebben we onze weg voortgezet richting de olifanten en naast de bekende Calimero was daar nog een heel bijzonder exemplaar te bewonderen.

Volgens mij was de moeder van deze olifant wel erg goed bevriend met een zebra-mannetje.
We hebben verder op ons gemak het hele park door gelopen, met natuurlijk de nodige versnaperingen onderweg, en we hebben een hoop dieren gezien tot groot genoegen van onze kleinste vriend Youri. Uiteindelijk hebben we de middag afgesloten met een ritje in de Safaribus. Er werd vanalles verteld over de dieren die we onderweg zagen en de kinderen hebben aandachtig zitten luisteren. Voordat we er erg in hadden was het 17.00 uur en dus de hoogste tijd om het park te verlaten en de dieren te laten slapen.

Vervolgens zijn we met z'n allen naar een luxe friettent gereden, waar de kinderen lekker konden spelen terwijl wij maar geen keuze konden maken uit de veel te uitgebreide menukaart. Uiteindelijk hebben we toch weer de veel te vette hap genomen, maar dit konden we ons veroorloven omdat we de hele dag in de buitenlucht hadden gelopen.

Uiteindelijk was het een uur of half acht toen we afscheid van elkaar namen. Niet van iedereen, want na lang twijfelen had Rosalie toch besloten om gezellig met ons mee te gaan naar de camping. Voor haar een grote overwinning, want het was al een hele tijd geleden dat ze ergens was gaan logeren. Aangekomen in de caravan hebben de meiden eerst een dvdtje gekeken met natuurlijk nog wat lekkers erbij. Iets na tienen zijn ze zich klaar gaan maken om naar bed te gaan, waar ze vervolgens nog een tijdje hebben liggen kletsen. Om 23.00 uur ben toch maar eens gaan zeggen dat ze stil moesten zijn en moesten gaan slapen en even leek het of Rosalie daar niet erg veel zin in had, maar na 5 minuten was het toch al stil en lagen de meiden heerlijk te slapen om vervolgens op 7.15 uur alweer wakker te worden.

Wordt vervolgd.

Natuurmuseum en een dagje shoppen

Gisteren, woensdag, stond er een uitje met school op de agenda. Ik had mij hiervoor ook opgegeven en om 9.00 uur precies zaten we met z'n allen in de bus. De rit ging naar het Natuurmuseum, waar MaJin haar kinderfeestje had gegeven, dus voor ons bekent terrein. Voor het eerste gedeelte van de ochtend werden we in kleine groepjes met ieder 3 kinderen ingedeeld. Ieder groepje kreeg een pasje en met dit pasje hadden we toegang tot een computer. Eenmaal ingelogd op de computer, konden de kinderen kiezen uit 2 onderwerpen. Met het gekozen onderwerp ging men dan aan de slag. Men moest vragen beantwoorden, er moesten proefjes worden gedaan en ook kon men met het pasje toegang krijgen tot lades in het museum, waar voorwerpen lagen die te maken hadden met het onderwerp.

Het was allemaal erg interessant en leerzaam en vooral ook heel erg leuk. Na dit deel van de ochtend was het tijd voor een korte pauze.

Het tweede deel van de ochtend werd gevuld met een speurtocht (altijd een schot in de roos). Hiervoor werden de groepjes aangepast naar 4 kids. We hadden slechts een uur om het hele museum door te speuren en met kids die alles leuk en interessant vinden is dat natuurlijk veel te kort. Ik heb ze dan ook een beetje de vrije teugel gegeven en heb zelf het grootste gedeelte van de speurtocht opgelost.

Uiteindelijk zaten we keurig om 12.00 uur weer in de bus en waren we ruim op tijd weer terug op school.

's Middags heb ik MaJin om 14.00 uur bij Laura afgezet, want daar vond de eerste meiden-clubmiddag plaats. Vriendin Jalissa was er al, maar helaas was vriendin Maud verhinderd. Met z'n drieen hebben ze geknutseld, gedanst en cakejes gebakken. Volgens de mama van Laura was het een zeer geslaagde middag en hebben de meiden zich ontzettend goed vermaakt en is het alleen maar heel gezellig geweest. De volgende clubmiddag ligt dan ook alweer vast en die is bij ons. Binnenkort maar even met MaJin overleggen wat ze wil gaan doen. Ikzelf dacht aan vriendschapskettingen maken en zelf pizza maken (mogen ze ook gelijk blijven eten), maar misschien heeft onze dame wel hele andere plannen.

Vandaag zijn MaJin en ik samen met oma naar de stad geweest. MaJin was namelijk vrij i.v.m. een studiedag op school. We hebben goed ingeslagen en we kwamen dan ook met tassen vol terug. Ik heb mijzelf getrakteerd op een nieuwe tas en snuisterijen voor de caravan en ook ons meisje is flink verwend. Nu maar hopen dat de verzekering een beetje over de brug wil komen, want daar hebben wij nog niets van gehoord.

Weer een hoop gezelligheid

Voordat ik hier nu schrijf over het weekend nog even het laatste over onze gesteldheid. Gelukkig kan ik jullie vertellen dat het goed met ons gaat. We slapen inmiddels allemaal weer stukken beter en daarnaast liggen alle papieren nu bij de verzekeraar en heb ik er alle vertrouwen in dat dat ook wel weer goed zal komen, dus zoals jullie kunnen lezen hebben wij de draad weer opgepakt.

Nu over het weekend. Zaterdag besloten we om even naar de camping te gaan. Alvast een paar spulletjes daarheen brengen, zodat we wanneer het ineens mooi weer wordt, we gelijk een weekend kunnen blijven. Onze campingvriendjes waren er ook, dus we hebben gezellig wat gedronken met elkaar en de meiden hebben zich ook niet verveeld. Het werd wat later dan gepland, dus onderweg naar huis maar even langs de Chinees gereden.

Vanmorgen zijn we bij San en Ingrid op de koffie geweest. We hadden elkaar zo'n 3 weken niet gezien, dus we hadden elkaar genoeg te vertellen. Om 14.00 uur moesten we helaas een einde maken aan alle gezelligheid, want we waren uitgenodigd voor het aankomstfeestje van En-Ping. En-Ping is het zoontje van Jeroen en Yvonne (zie links). Wij kwamen om 15.30 uur binnen en het was er al ontzettend druk. Ik zag veel adoptie-ouders met voornamelijk prachtige kindjes uit Taiwan, welke ik herkende van de diverse site's. Ik heb met een aantal ouders gezellig zitten kletsen en dan zie je maar weer waar een blog goed voor is. Je legt heel makkelijk contact met mensen die je verder helemaal niet kent. Helaas was er voor ons meisje niet zo heel veel te beleven, omdat bijna alle kindjes toch wel een heel stuk jonger waren. Toch heeft ons meisje het heel goed gedaan.
En ik zeg nu wel meisje, maar ons meisje is inmiddels een echte stoere meid. Kijk maar eens naar haar nieuwe look.