Jibin-dag

Vanmorgen stonden we met een heel bijzonder gevoel op, want precies een jaar geleden 13.30 uur Chinese tijd en dus 7.30 uur Nederlandse tijd, gingen we op weg naar het kantoor waar niet veel later de overdracht van Jibin aan ons zou plaatsvinden. Tijdens het ontbijt hebben we ons mannetje dan ook verteld dat het vandaag een hele bijzondere dag is, omdat Jibinnetje vandaag precies een jaar bij papa, mama en MaJin is. En natuurlijk hebben we hem verteld dat we zo ontzettend veel van hem houden en dat we hem noooooooooooooooit meer kunnen missen en dat geld echt voor ons allemaal. MaJin is ook echt dol op haar broertje en zegt zeer regelmatig dat ze zo ontzettend blij met hem is en dat hij echt het liefste broertje van de hele wereld is en dat is natuurlijk erg fijn om te horen.
Helaas moesten de kids gewoon naar school en ik werken dus het feestje liet nog even op zich wachten.

Toen Igor de kinderen om 15.30 uur van school haalde, sprak de juffrouw van Jibin hem nog even aan. Ze had het idee dat Jibin vandaag niet helemaal lekker in zijn velletje zat, want hij kon weinig hebben en huilde om alles en dat zijn ze absoluut niet van hem gewend. Misschien heeft het hem vanmorgen dan toch meer gedaan dan wij dachten. Wat zou er toch allemaal in dat bolletje omgaan. Eenmaal thuis was het gelukkig over en heeft hij lekker met MaJin gespeeld. Om 17.00 uur zijn ze met z'n drieën mij op komen halen en zijn we doorgereden naar de MacDonalds (op verzoek van Jibin, die enigszins werd beïnvloed door zijn grote zus). De kids hebben zitten smikkelen van een HappyMeal (met smurf) en wij hebben gewillig meegegeten.

Nadat de buikjes gevuld waren, hebben ze nog even buiten gespeeld en toen zijn we weer naar huis gereden, waar er vervolgens een cadeautje op Jibin lag te wachten. Hij heeft van ons een doos met diverse Lego autootjes gekregen en MaJin was zo lief om al gelijk een aantal autootjes voor hem in elkaar te zetten. Wat is het toch ook een lieve grote zus en die verdient natuurlijk ook een cadeautje. Een tijdje gelden had ik in de opruiming een Disney Dance Party voor de Wii gezien en deze heeft ze van ons gekregen. Ze was helemaal verrast dat ook zij een cadeautje kreeg en reageerde dan ook heel blij en enthousiast.
Terwijl de kinderen met de cadeautjes speelden, hebben we nog gedronken met daarbij een stukje chocoladetaart.

Kortom, wij hebben genoten van deze dag en we beseffen ons op deze dag des te meer hoe bijzonder het is om voor deze twee kanjers te mogen zorgen.

Vandaag een jaar geleden zaten we nu op Schiphol te wachten op ons vliegtuig dat ons een stukje dichter naar ons mannetje zou brengen. Met de vertraging van anderhalf uur waren we ruimschoots op tijd aanwezig, maar in die tijd vermaakte MaJin zich  prima met haar 2 nieuwe vriendinnen Noah en Luna en wij met de ouders van die meiden. Eindelijk was er dan een einde gekomen aan al het wachten en stond de reis waar we o zo lang naar uit hadden gekeken op het punt te beginnen.

Vandaag 21 augustus 2013 was een hele andere dag. Ook nu ging om 7.00 uur mijn wekker en gingen we om 7.30 uur met z'n drietjes naar beneden om te ontbijten. Daarna hebben we ons verder klaargemaakt en hebben Jibin en ik om 8.30 uur MaJin uitgezwaaid, die in haar eentje naar school ging. Niet veel later zijn Jibin en ik naar het consultatiebureau gegaan, want hier hadden wij om 9.10 uur een afspraak. Bij binnenkomst werd ons mannetje eerst gewogen en gemeten en ik kan niet anders zeggen dat ons mannetje het afgelopen jaar goed is gegroeid. Gaf de meetlat in september 2012 nog een lengte van 95 cm aan nu staat ie al op 102 cm, dus 7 cm is onze kanjer gegroeid. Daarnaast is hij ook 2 kg aangekomen. Na het weeg- en meetmoment is ons mannetje even gaan spelen en na nog geen 5 minuten werden we bij de arts binnengeroepen. Gelijk was er wat onduidelijkheid over de reden van de afspraak, want wat moesten we eigenlijk komen doen ???? We hebben het een beetje gehad over hoe het met hem gaat en hoe hij zich ontwikkeld, maar dat was eigenlijk niet de reden. De arts heeft toen wat in de computer zitten kijken en heeft nog een telefoontje gepleegd en toen werd pas duidelijk dat Jibin toch nog een Hep. B prik moest hebben. De vorige keer hadden ze gezegd dat hij alle benodigde vaccinaties had ingehaald, maar blijkbaar ontbrak er dus toch nog een. Zonder al te veel voorbereiding heeft Jibin  dus zijn voorlopig laatste inenting gehad en hij gaf geen kick. Nou ja, hij zei wel heel verontwaardigd; "AU, dat doet pijn", maar dat was dan ook alles.

Na het prikje waren we klaar en konden we weer naar huis. Aangezien ik van tevoren niet wist wat het consult inhield en ik dus ook niet wist hoe lang het zou gaan duren, had ik eerder deze week al tegen de juf gezegd dat ik niet zeker wist of Jibin na het bezoekje aan het bureau nog naar school zou komen. Ik heb de keuze aan Jibin gelaten, maar hij wilde na dit bezoekje graag naar huis. We merken dat het naar school gaan weer een hoop energie kost, dus ik vond een extra vrije dag ook niet zo verkeerd. Na thuiskomst heeft hij eerst even op de bank naar Nick Jr gekeken en daarna hebben we samen een spelletje gedaan; Kleuren torentjes. Nou, daar gaan we nog een hele kluif aan krijgen, want die kleuren krijgen wij er bij ons mannetje nog niet echt in. Dat wordt nog veel oefenen. Hij kan wel steeds beter het geduld opbrengen om samen een spelletje te doen en dat is ook al iets. Om 12.15 uur zijn we samen MaJin op gaan halen en die kwam enthousiast met haar huiswerkmap naar buiten. Het eerste huiswerk was een feit en ze had er zin in. Het stelde uiteindelijk niet zoveel voor, want het was een blad vol met keersommen, welke ze volgende week woensdag pas af hoeven te hebben, maar je moet ergens beginnen. Na het middageten is ze gelijk begonnen en met een kleine tussenpauze heeft ze ze meteen maar helemaal afgemaakt. De map kan morgen dus alweer terug mee naar school. In de tijd dat MaJin haar sommetjes heeft zitten maken, heb ik met Jibin het spelletje met de krokodil gespeeld (nogmaals, bedankt Colette). Om iets na drieën heb ik beide kids naar oma gebracht, want ik zou samen met mijn zus de foto's gaan bekijken die vorige week bij de fotograaf gemaakt zijn. Er zaten super mooie foto's bij en het viel niet mee om een selectie te maken. Wat hebben we toch twee knappe kids (en mijn zus ook). Binnenkort zal ik hiervan nog wel iets plaatsen.
Iets na vijven was ik thuis en inmiddels was Igor ook thuis. Met z'n vieren hebben we lekker spaghetti gegeten, daarna is er nog wat gespeeld en op tijd zijn de kinderen naar bed gegaan.
Kortom ik heb extra genoten van deze dag met z'n vieren. Vorig jaar was dat nog met z'n drieën.

De eerste week zit er alweer bijna op.

Beide kids hebben hun eerste schoolweek erop zitten en MaJin was blij dat ze haar vriendinnen weer zag en Jibin kon niet wachten om juffrouw Jacqueline weer te zien. Toch zal het voor Jibin wel even wennen worden, want de juffen hebben besloten om ons mannetje (en niet alleen hem) gelijk maar goed aan te pakken. Inmiddels weten ook zij dat Jibin duidelijke grenzen aangegeven moet krijgen, anders gaat hij maar door. Ach ja, hij is misschien dan wel wat hardleers, het is ook wel een ontzettend lief mannetje. Ook voor MaJin veranderd er wel het een en ander, want naast dat ze dit jaar voor het eerst Engels krijgt, moet er vanaf nu ook huiswerk worden gemaakt. Voor alsnog vindt ze dit alleen maar reuze interessant, maar dat zal in de loop van het schooljaar nog wel veranderen(of niet). Om na deze schoolweek weer lekker even te ontspannen, zijn we gisteren maar weer eens naar de Efteling gegaan. We waren er al op voorbereid dat het druk zou zijn gezien de zomeravond, waarbij de Efteling tot middernacht geopend is en dat was maar goed ook, want toen wij iets na twaalven de parkeerplaats kwamen opgereden werden we al doorgestuurd naar de extra parkeerplaatsen achter het park. Ingrid en San kwamen niet veel later en konden op hetzelfde veld parkeren. Met z'n allen zijn we naar binnen gegaan en omdat we het vermoeden hadden dat de wachttijden bij de attracties zodanig lang zouden zijn, zijn we het sprookjesbos ingelopen. De jongens vinden dit natuurlijk nog prima, maar de meiden waren het al snel beu en nadat we snel even een broodje hadden gegeten zijn ze met z'n tweeen richting de attracties gegaan.

We hadden afgesproken om elkaar weer te zien bij de Vogelrok en we hadden MaJin een telefoon gegeven, zodat ze ons kon bellen zodra ze daar aangekomen waren. Om 14.30 uur ging de telefoon en vroegen de meiden of we die kant inkwamen, want ze waren helemaal uitgedroogd. Op dat moment waren we pas halverwege het sprookjesbos, omdat we er al een hele lange koffiepauze op hadden zitten, dus snel binnendoor zijn we richting het plein van de Vogelrok gelopen. Eenmaal daar hebben de meiden snel wat gedronken en wilde Jibin in het Carnaval festival. Aangezien de rij tot halverwege het plein stond en alle poortjes open waren, hebben we daar toch maar vanaf gezien en zijn we maar naar de speeltuin gelopen. De kids hebben zich hier even lekker kunnen uitleven en wij hebben opnieuw een tafeltje opgezocht en wat vocht tot ons genomen.

 

 

Na een klein uurtje zijn we opnieuw richting het Carnaval festival gelopen, maar de rij was nog net zolang en ook bij Monsieur Cannibal was de rij ongekend lang, dus zijn we naar het Anton Pieckplein gelopen. Hier zijn de papa's en mama's weer op een bankje gedoken en de kinderen zijn samen in de diverse draaimolens gegaan. Op een gegeven moment merkten we dat ons mannetje er aardig doorheen zat en we hebben hem toen in de buggy gezet en zijn een stukje gaan lopen. Binnen no-time was ie vertrokken heeft hij lekker anderhalf uur liggen slapen. In die tijd sloot nog een bevriend stel van Ingrid en San en inmiddels ook bekenden voor ons zich bij ons aan. Met z'n allen hebben we nog uren op het bankje gezeten en toen Jibin weer wakker was en we de kids bij elkaar hadden getrommeld hebben we daar ook ons zelf meegebrachte eten zitten nuttigen. Ingrid had een grote bak couscoussalade meegenomen en ik had een grote bak pastasalade gemaakt en die gingen er bij iedereen wel in. Na het eten zijn we toch maar eens van het bankje afgekomen en zijn we richting de Python gegaan. Hier is MaJin met de drie jongens van het andere stel ingegaan en terwijl zij in de rij stonden zijn Ingrid en ik met de Youri en Jibin naar de oude auto's gelopen. Toen we hier uitkwamen was het voor Jibin wel goed geweest en gaf hij aan dat hij naar huis wilde. Het was inmiddels 21.15 uur en Igor besloot met ons mannetje naar huis te gaan, terwijl MaJin en ik nog bleven. Wij zijn toen met z'n allen opnieuw naar het plein van de Vogelrok gelopen, waar op dat moment een leuk bandje speelde. Hier hebben we een hele tijd staan luisteren en toevallig dat we hier ook nog een adoptiemoeder tegen kwamen die ik ken via onze site's. We hebben we een tijdje met elkaar staan kletsen en dat was erg gezellig. Om 22.45 uur zijn we naar het hoofdplein gelopen, omdat we een liefhebber van Frans Duijts bij ons hadden. Na 2 liedjes besloten we echter om toch maar vast richting de uitgang te lopen daar we de grote meute voor wilden zijn. Uiteindelijk waren we om 23.45 uur thuis en MaJin is gelijk naar boven gegaan en ik denk dat het geen 5 minuten heeft geduurd, voordat ze in slaap was. Het was in ieder geval weer een vanouds gezellige Eftelingdag.

Weer even terug in de tijd

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we kennis maakten met onze reisgenoten, waarmee we een week later zouden afreizen naar China en kregen we de laatste informatie omtrent de reis. Een hele bijzondere tijd brak aan en wat zou ik graag weer even teruggaan in de tijd om die reis nog een keer over te doen. Helaas is dit niet mogelijk, dus kijken we maar uit naar de reis die we (als het goed is) over 3 jaar gaan maken. Een reis die opnieuw zal voeren naar de provincies van onze kinderen en waarbij we opnieuw gaan genieten van hun prachtige geboorteland.
Zoals het er nu voor staat gaan we deze reis niet alleen maken, maar samen met onze hele goede vrienden San en Ingrid en hun Chinese kanjers. Dus naast Yunnan en Sichuan, zullen we ook de provincies van Rosali en Youri aandoen. Een hele onderneming, maar zo heel af en toe genieten we nu al van de voorpret.

Eerste schooldag is een feit.

Vanmorgen lag iedereen nog in diepe rust toen om 7.00 uur de wekker ging. Igor en ik zijn als eerste opgestaan en hebben ons helemaal klaargemaakt alvorens wij de kids voorzichtig wakker gingen maken. Wat MaJin betreft was dat geen probleem, maar ons mannetje had er minder zin in. Hij bleef maar roepen, ik wil nog slapen. Uiteindelijk ben ik even naast hem gaan zitten en ben tegen hem gaan praten en langzaam gingen zijn oogjes open en kwam er een lach op zijn gezicht, de dag kon beginnen.
Beneden hebben we een behoorlijke tijd aan de ontbijttafel gezeten, want het koste beide kids ontzettend veel moeite om hun ontbijt naar binnen te krijgen (morgen maar iets anders proberen). Daarna snel de haren doen en tandenpoetsen en toen op naar school. Zowel MaJin als Jibin hadden er ontzettend veel zin in. Eerst hebben we met z'n drietjes MaJin naar haar klas gebracht en hebben nogmaals even kennis gemaakt met de juf en daarna zijn Igor en ik Jibin naar zijn klas gaan brengen. Jibin heeft weer dezelfde juffen als vorig jaar, dus dat voelde lekker vertrouwd. Jibin ging gelijk op een stoeltje in de kring zitten en had meteen contact met een jongetje wat vorig jaar ook al bij hem in de groep zat. Het afscheid nemen was geen enkel probleem en je kon echt merken dat hij echt weer zin had in school. Igor en ik zijn vervolgens naar huis gelopen en zijn druk aan het opruimen en poetsen gegaan. Klokslag 12.15 uur stonden we weer op de speelplaats, waar niet veel later twee hele blije kinderen ons tegemoet kwamen. Ze hadden een hele gezellige ochtend achter de rug.
Eenmaal thuis gingen de tosti's er gelukkig wel goed in, waardoor ze weer voldoende energie  hadden voor het tweede deel van de dag . Ook nu hadden ze het prima naar hun zin gehad.
Om half vier zijn we met z'n allen naar huis gegaan en hebben eerst wat gedronken met wat lekkers erbij (de kinderen dan, want wij zijn aan het Sonja Bakkeren) en daarna ben ik met MaJin  naar het winkelcentrum gelopen voor nieuw gymschoenen. Aangezien de keuze niet snel was gemaakt waren we pas tegen vijven terug. MaJin is toen gelijk naar haar kamer gegaan om lekker te gaan ....???? Weet ik eigenlijk niet en Jibin hebben we lekker voor de laptop gezet, waar we een filmpje van Mickey Mouse hebben opgezet. Wij zijn aan het eten begonnen, zodat we bijtijds konden eten en zodoende de kids op tijd in bed zouden liggen. En dit laatste is gelukt.
Ook voor mij is de vakantie nu voorbij en morgen moet ik weer aan de slag. Hier heb ik niet zoveel zin in, want ik weet dat mijn ontslagen collega's niet meer aanwezig zijn, dus het wordt een stille boel. BAH.

Het zit erop

De vakantie zit er nu echt op en beide kids liggen inmiddels lekker op een oor. Van de ene kant hebben ze heel veel zin om weer naar school te gaan en hun vriendjes en vriendinnen weer te zien, maar van de andere kant ziet MaJin ook op tegen het op tijd opstaan en alles op uur en tijd te moeten doen. Ach, binnen no-time zitten ze weer in het ritme en weten ze niet beter.

Dit weekend hebben we het echt rustig aan gedaan en niet veel ondernomen.
Zaterdag zijn we natuurlijk wel weer even bij oma langs geweest voor haar overheerlijke soep en daarna zijn we met z'n viertjes boodschappen gaan doen voor het eten van die avond (en de rest van het weekend), want we hadden MaJin beloofd om te gaan bakplaten. MaJin vindt dit zo gezellig en we hebben er dan ook een leuke avond van gemaakt. Ons meisje heeft weer heerlijk zitten smullen van de grote garnalen en mini hamburgers en Jibin wordt helemaal blij van shoarma (zoals een echte kerel).
Na het eten hebben we de sjoelbak van de zolder gehaald en hebben we met z'n vieren een potje gesjoeld. Wat hebben we een lol gehad en ook Jibin genoot er zichtbaar van.

En de winnaar van de avond was ........................... Ikke.
We laten de sjoelbak maar even beneden staan, want dit krijgt vast een vervolg.

Vanmorgen hebben we het opnieuw rustig aan gedaan. Wij dames zijn lekker gaan badderen en douchen en de heren hebben voor de TV gehangen en met de auto's en garage gespeeld. Tegen drieen zijn we naar mijn ouders gegaan en in eerste instantie wilden we dit op de fiets doen, maar net toen we wilden vertrekken kwam het met bakken uit de hemel, dus toch maar de auto gepakt. Eenmaal bij opa en oma was de lucht weer opgeklaard en na eerst wat gedronken te hebben zijn MaJin en Jibin samen met papa naar het nabij gelegen veldje gegaan om een balletje te trappen. Hier waren meerdere kinderen, waaronder ook een aantal bekenden van school, dus het was al gauw erg gezellig en papa was een beetje overbodig. Mijn moeder en ik zijn ook nog even naar het veldje gelopen, maar eenmaal daar begon het opnieuw te druppelen en uiteindelijk zijn we met z'n allen maar teruggegaan. Om 17.15 uur zijn we naar huis gereden en keurig op tijd zaten we aan de frietjes. Jibin is daarna lekker gaan badderen en na een overheerlijke insmeerbeurt (wat geniet ons mannetje daar toch van) is onze kleine man lekker naar zijn bedje gegaan. MaJin lag er om 20.30 uur in en nu maar hopen dat ze niet al te lang wakker ligt.

De laatste 2 dagen van de vakantie

En voor Jibin was het echt aftellen.
Donderdagochtend was Igor al vroeg vertrokken en stond ik er de hele dag alleen voor met de kids. Zal je ook net zien, de hele vakantie slapen ze lekker uit en nu melde ons mannetje zich al om 7.00 uur. Om ervoor te zorgen dat hij MaJin ook niet wakker zou maken, heb ik hem meegenomen naar de kamer en heb de dvd van Pieter Post opgezet.
Gelukkig heeft MaJin hierdoor nog even lekker kunnen slapen en zij kwam uiteindelijk iets na achten uit haar bed (toch ook vroeger dan anders). Met z'n drietjes hebben we wat gegeten en vervolgens ben ik begonnen met alvast wat spullen in tassen te doen en hebben MaJin en Jibin even op de tablet zitten spelen. Na zo'n uurtje had MaJin het wel gezien en is zij zich gaan klaarmaken, zodat ze haar vriendinnen kon gaan opzoeken, maar Jibin had daar geen enkele behoefte aan en die bleef lekker op de bank zitten. Aangezien hij over een paar dagen alweer naar school moet en weer helemaal in het "gareel" moet, vond ik het wel best zo. Toen om 11.30 uur de buurtjes even op de koffie kwamen, zat ons mannetje nog steeds in zijn pyjama. Uiteindelijk heb ik hem rond 13.00 uur aangekleed en nadat we met z'n drieen een broodje hadden gegeten is hij toch lekker op het driehoekje gaan fietsen. Hier kwam hij ook Jordy tegen en uiteindelijk heeft hij zich nog prima vermaakt die middag. Om 17.30 uur zijn we met z'n drieen alvast gaan eten, want Igor had gebeld dat hij wat later zou komen en MaJin moest wel op tijd klaar zijn voor de Disco. Zij en haar vriendinnen hadden er al helemaal zin in en natuurlijk wilden ze er tiptop uitzien. Met zorg werd de kleding uitgezocht en werden de haren gedaan en hieronder zien jullie het eindresultaat.

Klokslag 19.00 uur liepen we richting de tent waar het allemaal te doen was en langzaam druppelden de kinderen (met ouders) binnen. Opvallend was dat er veel peuters en kleuters rondliepen en van een heuse disco was niet echt sprake. Er werd voornamelijk wat rondgerend en ook het bellenblaasapparaat zorgde voor een hoop vertier. De meiden keken vanaf de zijkant een beetje toe.

Na een tijdje werd er wel wat andere muziek gedraaid en de organiserende ouders probeerden er een andere draai aan te geven door limbo te laten dansen.

Dit had inderdaad het wat meer gewenste resultaat en er werd wat meer gedanst. Ook ballonnen waren hiervoor een goed hulpmiddel.

Kortom het idee was erg leuk en zo'n eerste keer is het even lastig om in te schatten wat de animo voor zo'n activiteit is, maar dit krijgt vast een vervolg. Waarschijnlijk zal het opgedeeld gaan worden in leeftijdscategorieën, zodat de muziek wat beter kan worden afgestemd op de kinderen en misschien is een iets kleinere tent wat gezelliger en het nodigt wat minder uit tot rennen. De kinderen hebben het in ieder geval wel goed naar hun zin gehad. Jibin hebben we bij terugkomst bij de caravan gelijk onder de douche gezet, want die was kletsnat van het rennen en gek doen en MaJin is niet veel later gegaan. Daarna zijn ze allebei naar bed gegaan.

Gisteren stond ik er opnieuw alleen voor en met nog een boel in te pakken en te poetsen en twee kinderen die het eigenlijk wel een beetje hadden gehad en waarvan de vriendjes en vriendinnetjes een dagje weg waren, was het een zwaar dagje. Het vakantie gevoel was in ieder geval gelijk verdwenen. We waren met z'n drieen dan ook blij toen papa terugkwam en we konden eten en de boel in de auto konden zetten. De vakantie zat erop en het was goed geweest. We hebben een heerlijke tijd gehad, maar nu is het tijd om weer in een vast ritme te komen. De kinderen hebben in ieder geval weer erg veel zin om maandag naar school te gaan.