Hoe lief is dit ......

Vanmorgen voordat we naar school gingen, had MaJin nog wat tijd over en besloot ze nog even achter haar bureautje gaan zitten. Geheel uit zichzelf schreef ze de volgende tekst....

Wat is het toch een lieve, lieve schat. Echt een bijzonder meisje.

Reünie reisgroep Jibin

Gisteren hadden we de eerste reünie van de reisgroep van Jibin en dan bedoel ik de groep waarmee we op 21 augustus 2012 naar Beijing zijn gevlogen en waarmee we op 8 september 2012 zijn teruggekomen. Onze Chengdu reisgenoten hebben we afgelopen jaar al meerdere keren gezien. MaJin had er erg veel zin in, want ze zou Noah en Luna weer zien. Jibin had niet zo goed door wat er precies ging gebeuren, ook al had ik duidelijk uitgelegd wat we gingen doen. Het enige wat echt bleef hangen was, dat we naar een speeltuin gingen. Om precies te zijn SchatEiland in Zeumeren.

In principe hadden we om 14.00 uur afgesproken, omdat de meeste nog kindjes hebben die 's middags een dutje doen. Wij en nog twee andere gezinnen, waaronder onze Chengdu reisgenoten, hebben daar geen last meer van en wij hadden dan ook afgesproken al wat eerder te gaan. Om 12.30 uur waren we op de plaats van bestemming en niet veel later kwamen Jan en  Marianne en Marco en Chantal met kids aan. De drie meiden hadden elkaar gelijk weer gevonden en ook de kleine mannen konden het goed met elkaar vinden, hoewel ze zich ook prima alleen konden vermaken.

Leuk was om te zien dat Jibin en Sem erg naar elkaar toe trokken. Je kon goed merken dat die twee jongens elkaar al wat vaker hadden gezien. Daarnaast staan zij ook regelmatig op de foto's van onze reis naar Jibin, dus Sem is zeker geen vreemde voor Jibin.

Terwijl de kinderen lekker aan het spelen waren, konden wij gezellig bijkletsen. Na tweeën druppelden geleidelijk aan de ander reisgenoten met kids binnen en om 15.30 uur waren we eindelijk compleet. Wat was het leuk om iedereen weer te zien en wat waren de kinderen allemaal gegroeid en veranderd. Vooral de twee kleinsten herkenden we bijna niet terug. Maar ook met de andere kindjes gaat het heel goed en ze hebben allemaal enorme sprongen gemaakt. Wat een jaartje in Nederland al niet kan doen. Terwijl de grote en kleine kindjes de boel aan het verkennen waren, ontbrak het de ouders niet aan gespreksstof. We hebben ons prima vermaakt en om de dag af te sluiten hebben we met z'n allen daar nog wat gegeten.

Nadat alle frietjes en pannenkoeken waren weggewerkt was het tijd voor nog een groepsfoto en ik kan jullie vertellen dat viel nog niet mee, maar uiteindelijk staan alle jongens met hun broertje of zusje op de foto.

En voordat we het wisten was het 18.00 uur en moesten we afscheid van elkaar nemen. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde eerste reünie en ik weet zeker dat dit een jaarlijks terugkerend evenement wordt. Ik kan niet anders zeggen dat we het ook deze keer hebben getroffen met zo'n leuke reisgroep.

Tot slot nog even een foto van drie stoere piraten.

Het resultaat

Een tijdje geleden zijn mijn zus en ik samen met de kinderen naar een fotograaf geweest om een mooie foto te laten maken van de kleinkinderen voor opa en oma. Deze is inmiddels uitgereikt en ze zijn er ontzettend blij mee. Toen we daar toch waren heeft mijn zus besloten om van haar 2 jongens nog wat opnames te laten maken en ook ik heb nog wat mooie plaatjes laten schieten van onze twee kanjers. Na wat over en weer mail contact met de fotograaf is vandaag de definitieve foto bekend geworden. Deze komt op groot formaat bij ons in de kamer.

Wij vinden hem helemaal geweldig

De weken vliegen voorbij

En niet alleen de weken, maar ook het afgelopen jaar is voorbij gevlogen. Vandaag een jaar gelden zette Jibin voor het eerst voet op Nederlandse bodem en maakte onze familie en vrienden voor het eerst in levende lijve kennis met ons mannetje. Zojuist nog eens ons waarbenjij.nu reisboek voor de dag gehaald en bij het lezen van het verslag kreeg ik toch weer even een brok in mijn keel. Wat was het opnieuw een bijzonder moment en wat kwam er een hoop op ons mannetje af.

En moet je ons mannetje nu zien. De Nederlandse taal heeft hij al goed onder de knie. Hij gaat lekker mee op school en hij is de dikste vrienden met zijn zus. Kortom het is genieten met z'n vieren (meestal dan).

En terwijl we vorig jaar deze week nog lekker aan het genieten waren in China, ging nu het dagelijkse leven gewoon zijn gangetje. Afgelopen dinsdag hadden we dan eindelijk het steeds uitgesteld gesprek met de overgebleven mensen bij ons op het werk. Tenslotte moest er een oplossing komen voor de onderbezetting die was ontstaan na de ontslagronde en eigenlijk was er maar een optie en dat was dat de overgebleven 3 assistenten allemaal wat meer uren gingen draaien. Nu heb ik de afgelopen weken elke week wel een dag extra gewerkt, maar met de hoop dat Igor op korte termijn toch wel een nieuwe baan gaat vinden, wilde ik me daar niet op vastleggen en zo ook mijn andere twee collega's niet. Natuurlijk, als het echt niet anders kon zou ik uiteindelijk wel over stag gaan, maar liever niet en dus hield ik nog even wijselijk mijn mond. Met z'n drieën hadden we namelijk onze zinnen gezet op de terugkomst van een van de ontslagen collega's en dat hebben we ook heeeeeeeeeeeeel duidelijk kenbaar gemaakt. We hebben haar werkelijk op een voetstuk geplaatst en een hoger voetstuk kon ze zich niet wensen. Nou ik kan je vertellen de boodschap was aangekomen en afgelopen woensdag na wat telefoontjes te hebben gepleegd, hebben de bazen die collega het aanbod gedaan om alsnog te blijven. Dit overviel haar wel en omdat ze eigenlijk al een nieuwe baan had moest ze daar toch even over nadenken, maar gelukkig heeft ze vrijdag de knoop doorgehakt en blijft ze gezellig bij ons. Samen met een andere collega hadden we voor vrijdag al een afscheidsetentje gepland, maar gelukkig werd dit een welcome home etentje. Het officiële afscheidsetentje met alle collega's volgt in oktober, maar dit was een spontane actie van ons tweeën voor het feit dat zij tot aan het einde toe is blijven werken en ze zich ook nog volledig heeft ingezet. Het werd dus een hele gezellige avond zonder de nodige tranen.

Gisteren zijn we gezellig met Karin, Marcel, Ingrid, San en kids naar de speeltuin Het Genieten geweest. Hier hebben ze een heerlijk terras met goed uitzicht over de waterspeeltuin, er is een midgetgolfbaan en daarnaast is er ook nog een mogelijkheid om binnen te spelen, mocht het weer plotseling omslaan. Rond 15.00 uur hadden we afgesproken en terwijl wij de hele middag lekker hebben zitten keuvelen, hebben de kinderen zich opperbest vermaakt in de speeltuin en op de midgetgolfbaan. Zelfs Youri en Jibin waren regelmatig in elkaars gezelschap en dat is een goed teken, want voor alsnog zijn het nog geen dikke vrienden. Natuurlijk was het voor Youri in het begin lastig, omdat hij Jibin nog niet zo goed kon verstaan en daardoor was Jibin in zijn ogen ook nog maar een peuter, terwijl hij inmiddels een oudste kleuter is. Gelukkig is hij gisteren tot de ontdekking gekomen dat hij op school ook speelt met kinderen van Jibin zijn leeftijd en dat dat dus best goed samen gaat.

Kortom de kinderen hebben zich de hele middag prima vermaakt, op den duur zelfs met z'n vijven.

Tegen zessen heb ik de menukaart van onze plaatselijk Chinees uit mijn tas gehaald en hebben we een bestelling doorgebeld die we om 18.45 uur konden ophalen. Met z'n allen hebben we gezellig bij ons gegeten en daarna hebben we nog even na geborreld met Karin en Marcel, want Ingrid en San moesten nog naar een ander feestje. Uiteindelijk gingen zij om 22.30 uur naar huis. Het was weer super gezellig en het wordt weer eens tijd om samen een lang weekend te plannen, maar dat zal ergens volgend jaar worden. Vandaag stonden we weer in de relax-stand en kregen we nog even bezoek van oma, die een cadeautje kwam brengen voor Jibin met daarbij een heel lief kaartje. Ik kreeg er een brok van in mijn keel, maar dat heb ik volgens mij aardig weten te verbloemen. Super, super lief mam en je weet het dit kaartje krijgt ook weer een plekje in het jaarboek.

Nu maar hopen dat ik vannacht een beetje kan slapen, want ik ben zo zenuwachtig voor morgen. Dan ben ik namelijk jarig .......

Daar is het dan.

Hier dan het verslag van ons super gezellige lange weekend.

Afgelopen vrijdag ben ik om 13.00 uur gestopt met werken, zodat ik lekker op tijd thuis zou zijn. Bij thuiskomst was Igor samen met Jibin nog even de laatste boodschappen doen en heb ik de laatste spulletjes in de tassen gedaan. Om 15.30 uur stonden we met de wagen vol geladen bij school om MaJin op te pikken en vandaar uit zijn we rechtstreeks naar De Lommerbergen gereden. Gelukkig viel de drukte op de weg mee en om 17.00 uur waren we ingecheckt en konden we onze intrek nemen in ons tijdelijke huisje. Nadat we onze spulletjes een plekje hadden gegeven, hebben we lekker een snelle hap klaargemaakt, zodat er nog tijd over was om het park alvast een beetje te verkennen.
Slechts enkele tientallen meters van ons huisje verwijderd lag de kinderboerderij en dat hebben geweten. Elke ochtend om 7.00 uur kraaide de haan er vrolijk op los. Gelukkig hadden de kinderen er geen last van en was ik toch al wakker, maar irritant was het wel. Na de diertjes te hebben bekeken zijn we doorgelopen naar het speel/klim eiland. Hier hebben ze zich natuurlijk even mogen uitleven om vervolgens onze "tocht" voort te zetten naar de Plaza. Hier zijn we even een kijkje gaan nemen in het gamehouse en natuurlijk hebben we ook een spelletje gespeeld. Toen we vroegen of ze zin hadden om nog even wat te drinken in de Plaza, riepen ze beiden volmondig ...... NEE. Ze wilden liever terug naar het huisje om daar onder het genot van een drankje en chipje een filmpje te kijken. Aangezien ze beiden in de auto hadden geslapen hadden we wat speling, dus zo gezegd zo gedaan. Jibin is uiteindelijk halverwege de film naar bed gegaan en MaJin heeft hem helemaal af mogen kijken en is daarna gezellig bij haar broertje gaan liggen. Beide kids hebben heerlijk geslapen.

Zaterdag rond 8.00 uur was iedereen wakker en is Igor samen met MaJin verse broodjes gaan halen, terwijl ik ons mannetje lekker in bad heb gestopt. Na een uitgebreid ontbijt zijn we op ons gemak richting de Plaza gelopen, met een kleine tussenstop bij de kinderboerderij. Vervolgens zijn we naar het overdekte klimgebeuren gegaan, waar MaJin en Jibin in eerste instantie een van de weinige waren, maar na een klein halfuurtje druppelden er meerdere gezinnen binnen en werd het langzaam wat drukker in het klimrek. Tegen twaalven hadden de kids het wel zo'n beetje gezien en zijn we een speurtocht gaan lopen. Het weer was prima, dus het was lekker om even buiten bezig te zijn. Bijna op het einde van de tocht klaagde Jibin dat hij honger en dorst had en Igor is toen met hem alvast naar het huisje gelopen terwijl MaJin en ik de tocht af hebben gemaakt. Een klein half uur later waren ook wij weer terug en hebben we lekker noodles zitten eten. Na nog een tijdje te hebben relaxed zijn we om 15.00 uur op verzoek van de kids naar het zwembad gegaan. Jawel, ook moeders heeft zich in zwemkledij gehesen en heeft zich in het water begeven. Geen uren, want er moet tenslotte ook iemand foto's maken, maar ik ben wel degelijk nat geworden. De kinderen hebben werkelijk genoten, wat zijn het toch een stel waterratten. Na bijna 2 uur te hebben gezwommen, zijn we ons gaan aankleden, want tenslotte moesten er nog wat voorbereidingen worden getroffen voor de gourmet. Uiteindelijk hebben we heerlijk zitten eten, maar na het eten was het al snel bedtijd voor ons mannetje. Wat was hij moe van alle inspanningen van die dag. Ook MaJin heeft het niet heel laat gemaakt en opnieuw hebben ze een goede nacht gehad.

Zondag zijn we weer lekker rustig opgestart en de eerste activiteit van die dag was midgetgolfen. Voordat we begonnen hebben we duidelijk met MaJin afgesproken dat er niet gemopperd mocht worden en dat het gewoon een gezellig spelletje moest blijven en dit is gelukkig heel goed gelukt (of kwam dat doordat ze had gewonnen ????). Het was in ieder geval erg gezellig en ook Jibin heeft ervan genoten. Na deze inspanning zijn we even op het terras wat gaan drinken, terwijl de kids gelijk weer een speeltuin indoken. Lekker in het zonnetje hebben Igor en ik zitten genieten van een heerlijk drankje en onze twee kids.  Rond 13.00 uur zijn we teruggegaan om even wat te eten en te rusten, want om 16.00 uur hadden we een bowlingbaan besproken en daarvoor moesten we wel weer even opladen. Eenmaal op de baan zijn we met z'n vieren de competitie aangegaan en fanatiek hebben we staan gooien. Wat hadden we een lol. Na deze sportieve activiteit was het tijd om de buikjes te vullen en hiervoor zijn we naar het buffetrestaurant gegaan. Het was geen culinaire hoogstandje, maar we hebben prima gegeten en het was ook wel lekker om zelf niet in de keuken te hoeven te staan. Aangezien ons mannetje inmiddels bijna omviel van de slaap, zijn we gelijk na het eten terug gegaan naar het huisje en heb ik hem in bad gestopt en is ie gelijk naar bed gegaan. MaJin heeft nog een filmpje mogen kijken daarna is ook zij lekker gaan slapen.

Maandag zijn we op tijd opgestaan, want om 10.00 uur wilden wij uit het huisje zijn, want tenslotte stond er een bezoek aan Toverland op het programma. Toen we het parkeerterrein op kwamen rijden leek het een rustige dag te worden, maar niet veel later kwamen er nog diverse bussen aan, dus het werd toch gezellig druk. Eerst hebben we het binnen gedeelte ontdekt en pas later op de dag zijn we naar buiten gegaan. Het was jaren geleden dat we hier voor het laatst zijn geweest en in de afgelopen jaren is er buiten toch wel een hoop bijgekomen. We hebben vrijwel alle attracties gehad, waar de kinderen in mochten en ook van deze dag hebben we weer volop genoten. De boomstammen waren bij de kids favoriet, maar MaJin vond de achtbaan de Wervelwind ook wel helemaal geweldig en eerlijk is eerlijk deze was ook wel erg leuk, maar ook heftig., dus na 2 ritjes vrij kort op elkaar hield deze mama het voor gezien. Rond 16.30 uur hebben we wat gegeten en nadat dit goed was gezakt en we nog een laatste ritje in de rodelbaan hadden zijn we naar de auto gelopen en zijn we op huis aangegaan. Ook nu hebben ze bijna de hele rit geslapen en Jibin hebben we half slapend gelijk in zin bed kunnen leggen MaJin is onder de douche gedoken en lag er ook op tijd in. Tenslotte moesten ze vandaag weer gewoon naar school. Of eigenlijk MaJin, want ons mannetje hebben we nog een dagje thuis gehouden om weer even op adem te komen.

We kunnen in ieder geval terugkijken op een zeer geslaagd weekend. Zeker voor herhaling vatbaar (over een tijdje).

Morgen dan eindelijk het verslag

Maar nu nog even wat foto's van ons waanzinnig super geweldig lang weekend.

Een sportief dagje