Even een stapje terug

Afgelopen weken merkten we aan ons mannetje dat hij niet helemaal lekker in zijn velletje zat. Hij werd snel boos, hij huilde om niets en hij had weer regelmatig een ongelukje met plassen. Hij gaf aan dat hij niet meer naar school wilde, maar als wij vroegen waarom hij niet naar school wilde, kon hij dit niet echt aangeven. We hebben van alles benoemd, maar dat was het allemaal niet. Met zijn juffen hebben we dit besproken en zij zouden hem extra in de gaten houden, maar voor alsnog leek ons mannetje het prima naar zijn zin te hebben op school en eigenlijk hadden wij zelf ook dat idee. Wij hadden meer het idee dat hij erg bezig was met zijn verleden en heel af en toe liet hij ook iets los over China, maar meestal heel onsamenhangend. Zodra wij hier op in gingen, werd het onderwerp afgesloten en ging hij verder met iets anders. Ook als wij het onderwerp heel voorzichtig zelf aan de orde brachten, ging hij er niet op in, dus het is aan Jibin om hier uit zichzelf over te vertellen. Een ding is zeker en gaat een hoop in dat bolletje om.

Afgelopen maandag ging Jibin zonder enig protest naar school, maar toen Igor Jibin om 15.30 uur ging halen werd hij aangesproken door zijn juf. Op zich had Jibin wel goed meegedaan in de klas, maar hij was wel wat stiller dan anders en ook trok hij zich wat meer terug. Eenmaal thuis was er weer niets aan de hand. Dinsdag had Jibin er duidelijk minder zin in en er rolden dikke tranen toen we zijn jas aan trokken om richting school te gaan. Even heb ik getwijfeld of we hem misschien lekker thuis moesten houden, maar daarnaast wist ik ook dat het op school weer over zou zijn en dat was ook zo. Toch heb ik het voorval weer met de juffrouw besproken en uiteindelijk hebben we in goed overleg afgesproken dat we even een stapje terug doen. Deze week gaat hij alleen de ochtenden naar school en volgende week is het hier vakantie, dus kan hij weer helemaal op adem komen. Na de vakantie zien we wel weer verder. Heel fijn dat de juffen goed met ons en met elkaar communiceren en dat er ook begrip is voor de situatie. Ook Jibin lijkt met deze oplossing vrede te hebben, want nadat hij gisteren middag lekker thuis is gebleven en samen met papa op zijn eigen fiets naar oma is gefietst, is hij vanmorgen ook zonder mopperen naar school gegaan. Ook toen wij hem vanavond vertelden dat hij morgen weer maar een keer naar school hoeft, stemde hij daar zonder problemen mee in. Voor nu lijkt dit gewoon beter te werken.

Voor ons werkte het iets minder, want Igor zou deze week de woonkamer schilderen en dat vond ik gelijk een goede gelegenheid om alle kasten, die toch van de muur moesten, eens helemaal schoon te maken en als ik dan toch bezig was kon ik de keuken ook wel gelijk onder handen nemen. Afgelopen dagen zijn we in de ochtend als een speer aan het werk gegaan en 's middags hebben we wat gas teruggenomen zodat we ook voldoende aandacht aan ons mannetje konden geven. De muren zien er inmiddels weer strak uit en ook de kasten zijn weer spik en span. Morgen nog de schouw en de toog die de afscheiding tussen keuken er zitkamer vormt en dan kan de foto van de kids en het ander schilderij weer aan de muur. Nog even het laatste poetswerk en alles ik klaar voor de gezellige, knusse herfstdagen.

Hier even een foto van mijn man in actie, morgen hoop ik wat foto's te plaatsen van het eindresultaat. Ik geloof dat hij ernstig overweegt een carrière switch te maken.

                                                                                                                                 

Camping Life

Terwijl we hier nu gezellig op de camping zitten, ga ik toch nog even terug naar afgelopen donderdag. Donderdag was het namelijk inloopavond bij ons op school en tevens werd die avond de koorklas gepresenteerd. MaJin maakt sinds het begin van dit schooljaar deel uit van die koorklas en we waren erg benieuwd naar hoe het zou klinken. De inloopavond was van 18.30 uur tot 19.30 uur en het koor zou om 18.35 uur en om 19.10 uur een voorstelling geven en we hadden afgesproken om eerst naar MaJin te gaan luisteren dan naar MaJin haar klas te gaan en tijdens de tweede voorstelling zouden we naar de klas van Jibin gaan. Opa en oma waren ook gezellig meegegaan.

De koorklas bestaat oorspronkelijk uit zo'n 40 jongens en meisjes, maar tijdens de inloopavond waren niet alle kinderen aanwezig, dus met zo'n 20 meisjes en 2 jongens brachten zij een 5-tal liedjes ten gehore. MaJin en haar vriendinnen hadden er zichtbaar lol in, maar zongen wel uit "volle" borst mee. En eerlijk is eerlijk het klonk best aardig na slechts een paar weken les. Het enige wat MaJin wel jammer vindt is dat ze ook liedjes moet zingen die minder leuk zijn, maar ja dat hoort er helaas ook bij.

Na deze muzikale inleiding, zijn we naar haar klas gelopen, waar ze haar werkschriften en knutselwerkjes liet zien. Jibin vermaakt zich in de klas met het Rad van Fortuin. De juffen van MaJin belonen de kinderen met stickers voor o.a. goed gedrag, netjes werken, spullen opruimen en nog meer van dat soort dingen en zodra ze 5 stickers hebben mogen ze aan het rad draaien. Soms betekent dit dat ze een snoepje mogen halen bij de directeur of extra lang buiten mogen spelen met iemand naar keuze of een kopje thee drinken met de juf of grabbelen of NIKS. Ik vind het een leuk beloningssysteem en MaJin heeft al diverse malen mogen draaien. Afgelopen woensdag stond ik namelijk samen met Jibin op MaJin te wachten en het duurde en duurde maar. Eindelijk zag ik iemand van haar klas voorbij komen en ik vroeg of MaJin nog boven was en als antwoord kreeg ik;" Ja, MaJin is nog bij de directeur". Wat moest ons meisje nou in hemelsnaam bij de directeur ?????  En jawel .......... een snoepje halen dus.

Na de rondleiding in MaJin haar klas, zijn we naar beneden gelopen en heeft Jibin zijn werkjes laten zien. Hij was helemaal trots op zijn medaille die hij had geknutseld en daarnaast had hij aan de hand van de cijfers 1 t/m 5 stipjes op paddenstoelen moeten prikken en volgens de juffrouw had hij dit heel goed gedaan. Toch knap van ons mannetje. Natuurlijk hebben we ook even een praatje gemaakt met de juf en die vertelde ons dat Jibin erg geliefd is bij iedereen. Jibin zelf speelt ook best graag met de andere kinderen, maar regelmatig gaat hij ook lekker zijn eigen gang. Hij heeft ook nog geen enkele behoefte om na school met andere kinderen af te spreken en dat herkennen we eigenlijk wel een beetje van MaJin toen zij in groep 1 zat. Bij haar kwam dat ook pas later op gang. Om 19.30 uur was MaJin klaar met zingen en zijn we naar huis gegaan. Eenmaal thuis is Jibin gelijk naar bed gegaan en MaJin mocht wat langer opblijven. Tenslotte hadden ze vrijdag alle twee een studiedag en kon er worden uitgeslapen.

En terwijl ik vrijdag hard aan het werk was, heeft Igor de spullen ingepakt voor een weekendje camping. We moesten weer een hoop meenemen, want de laatste keer dat we zijn geweest, was in de zomervakantie. Om 17.00 uur stonden ze mij al op te wachten en vanuit mijn werk zijn we doorgereden naar onze caravan. Het was er behoorlijk stil en er waren maar zeer weinig caravans bezet, maar dat mocht de pret niet drukken. Terwijl Igor en ik de bedden op maakten, heeft MaJin de veranda schoon gemaakt en is Jibin met de Duploblokken gaan spelen. Toen alles aan kant was hebben we de pizza's in de oven gelegd en niet veel later zaten we met z'n vieren hiervan te smullen. Na het eten hebben we nog even met z'n vieren met de duplo gespeeld en daarna is ons mannetje lekker gaan slapen en heeft MaJin samen met ons naar de Voice mogen kijken.

Vandaag (zaterdag) was het helaas alweer vroeg dag, maar gelukkig waren beide kids goed gemutst, dus dat betekende genieten van een lange dag die voor ons lag. Ondanks het vroege uur , waren we om 11.00 uur pas klaar met alle ochtendrituelen en na de koffie zijn we lekker een stuk gaan wandelen over het park. Het weer werkte goed mee en we hebben genoten van een heerlijke herfstwandeling, waarbij we tal van mooie plaatjes hebben geschoten. (hoewel met mijn camera zouden ze nog mooier zijn geweest).

 

                                        

Na deze wandeling van bijna anderhalf uur, hebben we lekker op de veranda soep gegeten en daarna zijn beide kids even op bed gaan liggen met een dvd-tje. Heerlijk even een rustmoment, na toch wel een redelijke korte nacht. Toen de batterij weer opgeladen was, stelde ik voor om te gaan midgetgolfen en Igor stelde voor om te gaan zwemmen en de voorkeur van de kids ging uit naar dit laatste. Jammer, maar dit gaf mij de gelegenheid om alvast wat voorbereidingen te treffen voor het avondeten. Vanavond zouden we namelijk de bakplaat weer voor de dag halen.
Om 16.30 uur kwamen ze terug van het zwembad en kon de laatste hand aan het eten worden gelegd. Wat hadden ze een trek gekregen. Niet veel later zaten we dus gezellig met z'n vieren te bakken en te smullen en wat is dat dan toch genieten zo in onze knusse caravan met ons viertjes. Na het eten hebben MaJin en Jibin zich samen nog even vermaakt met de tablet, terwijl de boel weer aan kant maakten. Deze keer lagen beide kids op tijd in bed en kunnen we terugkijken op een super leuke dag.

Een goede tip.

Ik kreeg zojuist van Marian een zeer goede tip op mijn vorige blog. Lees hieronder.

Veiligheidstip voor tijdens het mixen: loshangende haren kunnen makkelijk tussen de mixer komen en zo zelfs een heel stuk hoofdhuid wegrukken, maak een staart/vlecht.

Of zij spreekt uit ervaring of zij  is gewoon wat slimmer en oplettender dan ik ???? Volgende keer toch maar een staart maken. Ik moet er namelijk niet aan denken, ons meisje met stekeltjes. IIIIEEEEEE

Dank je Marian

Lekker bezig

Wat hebben we afgelopen weekend gedaan? Er stonden geen afspraken in de agenda en dat betekende dat we zaterdagochtend weer rustig zijn opgestart. Na onze vaste zaterdaglunch moesten er boodschappen gedaan worden en dat gaf toch wel enige discussie. MaJin had er absoluut geen zin in, maar wij vonden dat ze deze keer toch mee moest en dat viel helemaal verkeerd bij onze pre puber. Wat een drama werd er van gemaakt, maar we hielden voet bij stuk en uiteindelijk na zeker een uur zijn we met z'n vieren toch boodschappen gaan doen. Naast het eten voor het weekend kochten we ook de ingrediënten voor lekkere cupcakes, die we die middag zouden gaan maken om het weer een beetje goed te maken. Dus eenmaal thuis werden de boodschappen uitgeruimd en zijn onze twee kanjers aan de (be)slag gegaan.

Ze hebben bijna alles met z'n tweeen gedaan en wat genoten ze ervan. MaJin was flink in de weer met de mixer en de eieren en Jibin hield de kom goed op zijn plek, zodat ie niet onder het mixen weg zou schuiven. Nadat het beslag klaar was aan hen de taak om het gebruikte materiaal ook weer schoon te maken en dit deden ze met veel plezier.

Vervolgens hebben ze het beslag over de vormpjes verdeeld en konden de cakejes de oven in en terwijl de cakejes aan garen waren, hebben wij lekker frietjes gegeten. Eenmaal uit de oven, moesten ze eerst nog even afkoelen, voordat er versierd kon worden. Na even tv te hebben gekeken, was het dan eindelijk zover en kon het decoreren beginnen. Met veel precisie werden de soort mini smarties erop gelegd en het eind resultaat was een fleurig geheel.

Nadat het suikerlaagje een beetje was ingedroogd kon er eindelijk geproefd worden. Met z'n vieren hebben we zitten smullen van het baksel van onze kids , wat een natuurtalenten.

Zondag hadden we bedacht om met z'n vieren naar de bossen te fietsen, daar een stukje te gaan wandelen, dan lekker picknicken en vervolgens weer op ons gemak naar huis te fietsen. MaJin had hier ontzettend veel zin in en Jibin vind het al gauw goed als we met z'n allen op pad gaan. De plannen wijzigde echter toen ik om 10.30 uur een whatsApp van Sheila kreeg die wilde weten of ik een leuk restaurant/terras bij de Loonse en Drunense Duinen wist. Natuurlijk kenden wij wel een leuk stekje en toen kwam de vraag of wij nog plannen hadden voor die dag. Aangezien wij MaJin een fietstochtje naar de bossen had beloofd heb ik even met haar overlegd wat ze liever deed. Met z'n vieren naar de bossen of met Sheila, Patrick en Yenna naar de duinen. MaJin vond het allebei leuk, maar naar de bossen konden we een andere keer ook nog wel doen en Yenna kwam niet vaak onze kant op, dus om 12.00 uur zaten we op het terras bij Bos en Duin en niet veel later kwamen ook Sheila, Patrick en Yenna aan. De kinderen stoven gelijk naar de speeltuin en wij hebben eerst een kop koffie/thee genuttigd. Nadat we een beetje waren bijgepraat hebben we de kinderen geroepen en zijn we de duinen in gegaan. Wat is het hier toch prachtig en wat is het heerlijk om door het zand te baggeren.

De kids zaten van top tot teen onder het zand, maar ze genoten er zichtbaar van. Na een wandeling van zo'n anderhalf uur met een kleine tussenstop op een hoge duin, zijn we weer op het terras beland en hebben we nog even een hapje gegeten. Wat hadden we een trek gekregen. Tegen vieren zijn we maar eens opgestapt en zijn we met z'n allen nog even naar ons thuis gereden voor nog een kopje thee. Tegen half zes hebben we uiteindelijk afscheid van elkaar genomen en ben ik gelijk met de kinderen naar boven gegaan om Jibin in bad te zetten en MaJin onder de douche. Eenmaal in pyjama zijn ze nog heel even mee naar beneden gegaan om nog wat te drinken en toen Igor Jibin lekker naar bed gebracht heb ik met MaJin haar Natuur toets nog even doorgenomen. Niet veel later lag ook ons meisje in bed. Wat zullen ze lekker slapen.

Lekker stappen

Tja, en daar zit je dan als mama te wachten tot het tijd is om je dochter om 22.00 uur op te halen .

MaJin is namelijk vanavond voor het eerst naar de "DISCO". Bij haar op school / wijkcentrum wordt op elke laatste vrijdag van de maand een disco georganiseerd voor de kinderen van de groepen 6 t/m 8. Dit jaar mocht MaJin er dus voor het eerst naar toe. Om 19.30 uur werden we (natuurlijk wilde ik de eerste keer wel even mee)opgehaald door de moeder van een van haar vriendinnen en getogen in haar super gave skinny glansbroek, die ze van oma speciaal voor deze gelegenheid had gekregen, haar haren in de plooi en lange oorbellen in, gingen ze met z'n drieën op pad. Buiten het feit dat ze het alle drie best wel spannend vonden, hadden ze er ook ontzettend veel zin in.

Natuurlijk hebben we de meiden keurig binnen afgezet en ik moet zeggen, het zag er ontzettend gezellig uit en er liep ook genoeg begeleiding rond, dus met een gerust hart zijn wij moeders weer naar huis gegaan. Om 22.00 uur is het afgelopen en de regel is dat de kinderen binnen worden opgehaald. Dus geen gehang op het schoolplein of op straat, wat ook wel een fijn idee is. Ik ben erg benieuwd hoe ze het hebben gehad. Wordt vervolgd.

Update: Om iets voor tienen waren de moeder van Laura en ik weer op school en natuurlijk konden we het niet laten om alvast naar binnen te gaan om nog even om het hoekje te kunnen gluren. Er werd volop gedanst en iedereen leek zich prima te vermaken. Om 22.00 uur was het ook echt afgelopen en enthousiast en verhit kwamen de meiden onze kant op. Dit is zeker voor herhaling vatbaar en 25 oktober staat dan ook al omcirkeld op de kalender. De kosten van de avond vielen ook reuze mee. Entree 1 euro, ranja en water waren gratis, snoepjes waren 5 cent per stuk en volgens mij waren de zakjes chips ook niet heel duur, maar die zagen de meiden niet liggen en erom vragen was voor zo'n eerste avond toch wel een beetje eng (haha). Wie weet de volgende keer.

Post uit China

Afgelopen vrijdag zat er een brief bij de post die afkomstig was uit China. Op de envelop stonden de gegevens van MaJin haar tehuis. Gelijk had ik kriebels in mijn buik, ook al wist ik maar al te goed dat deze envelop waarschijnlijk geen persoonlijke gegevens zou bevatten.

Zo'n twee en half jaar geleden ontvingen wij namelijk ook post uit China en daarin zat een soort kerstkaart nog in de folie zonder ondertekening of persoonlijk bericht, maar ook toen waren we ontzettend blij met dit bericht uit China. Tenslotte was dat na al die jaren het eerste teken van leven vanuit het tehuis van ons meisje. Ik heb toen gelijk een kaart gekocht en foto's van MaJin af laten drukken om dit samen met de kaart, een tekening van MaJin en een korte update (in het google chinees) naar het tehuis te sturen. Helaas hebben we daar nooit een reactie op gehad.

Ook deze keer zat er geen persoonlijk bericht in, maar een 'folder' over de provincie waar MaJin vandaan komt en één van het tehuis zelf. Daarbij een DVD over wat mooie steden van die provincie. Ondanks dat er opnieuw geen persoonlijke boodschap in zit, voelt het toch wel heel fijn dat ze op deze manier laten weten dat ze haar niet vergeten zijn.

Ook met het tehuis van Jibin hebben we nog contact. Eens in de zoveel tijd stuur ik wat foto's met een kleine update per mail en daarop heb ik tot op heden ook steeds een korte reactie terug ontvangen. Hier zijn we ook heel blij mee. Wie weet opent het nog wat deuren tegen de tijd we er een bezoekje gaan brengen.

Rustig weekend.

Afgelopen vrijdag mochten MaJin en Jibin gezellig bij opa en oma blijven logeren, nadat we daar eerst met z'n allen hadden gegeten ter eren van hun 49ste trouwdag. In eerste instantie had oma dit alleen aan MaJin voorgesteld, omdat ze dacht dat MaJin het weleens lekker zou vinden om wat langer uit te kunnen slapen, maar ons meisje vond het veel gezelliger als haar broertje ook zou blijven en dus gingen wij na het eten zonder kids naar huis.
Zaterdagochtend konden wij sinds lange tijd weer eens een beetje uitslapen en daarna hebben we op ons gemak koffie gedronken en boodschappen gedaan. Ondanks dat ik ze toch wel een beetje miste, was het ook wel lekker om zo rustig op te starten. Om 14.30 uur zijn we naar mijn ouders gereden en hebben we kids opgehaald. Ze hadden het prima naar hun zin gehad en beiden gingen opgewekt mee naar huis. Thuis is ons mannetje gelijk op de bank gedoken en heeft hij een tijdje met de V-tech gespeeld. Langzaam aan begint hij dit aardig door te krijgen. Toen ik even bij hem ging zitten voelde hij behoorlijk warm aan en na hem getemperatuurd te hebben bleek hij wat verhoging te hebben. Er was echter niet veel aan hem te merken, behalve dat hij wat rustiger was. MaJin was na thuiskomst naar haar kamer gegaan om met haar barbies te spelen. Iets waarmee ze zich nog steeds uren kan vermaken. Rond 17.30 uur zijn we gaan eten en ook nu merkten we niets aan Jibin. Heerlijk at hij zijn bordje rijst leeg.
Na het eten heeft hij zich prima vermaakt in bad en nog steeds was er niets aan de hand. Toen we om 19.15 uur zijn tanden gingen poetsen voelde hij nog steeds erg warm aan en nadat ik opnieuw zijn temperatuur had opgenomen, bleek dat hij nu bijna 40 graden koorts had. Ondanks dat Jibin weinig hinder leek te hebben van de koorts, hebben we hem toch maar met een zetpilletje naar bed gebracht. MaJin mocht natuurlijk nog wat langer opblijven en zij heeft gezellig met een bakje chips op de bank nog wat Tv gekeken. Heel laat is het niet geworden, want zo'n logeerpartijtje kost toch wel wat energie.

Zondagmorgen was het helaas alweer vroeg dag en dan bedoel ik ook echt vroeg, want ons mannetje liet om 5.00 uur al van zich horen. Nadat ik hem had laten plassen heb ik hem opnieuw in zijn eigen bedje gelegd, maar na zo'n 10 minuten riep hij weer en nu moest hij poepen. Ook nu wilde ik hem weer in zijn eigen bed leggen, maar hier wilde hij niets van weten en om ervoor te zorgen dat MaJin niet zou worden, heb ik hem bij ons in bed gelegd. Helaas kwam er van slapen niets meer en om 6.30 uur zat Igor al met hem beneden, zodat wij dames nog even konden (blijven) slapen. Om 9.00 uur waren we met z'n allen beneden en hebben we samen ontbeten. De koorts was inmiddels gezakt, maar toch merkten wij dat hij niet helemaal zichzelf was. Hij wilde continu opgetild worden en het ontbijt heeft hij bij mij op schoot genuttigd. Na het eten is hij wel gewoon gaan spelen, dus wat het nou precies was weten we niet. Iets na twaalven zijn we in de auto gestapt, want ik zou samen met ons meisje naar de bioscoop gaan en Igor zou met Jibin even naar de camping gaan om te kijken of daar alles nog in orde is. Tenslotte begint hier over 3 weken de herfstvakantie en dan is het toch wel de bedoeling dat we daar weer wat tijd gaan doorbrengen. MaJin had graag met z'n vieren naar de film gegaan, maar de Smurfen 2 is vanaf 6 jaar en ik weet niet hoe streng ze zijn en daarnaast weet ik überhaupt niet of ons mannetje al 2 uur kan uitzitten, zonder de andere bezoekers tot last te zijn. Binnenkort proberen we dat nog weleens uit met een film voor alle leeftijden. MaJin en ik hebben ons kostelijk vermaakt en hebben genoten van onze moeder-dochter uitje. Na de film zouden we met de bus naar huis gaan, maar aangezien we deze net gemist hadden besloten we te gaan lopen. Het was tenslotte heerlijk weer en een wandelingetje van zo'n anderhalf uur kan nooit geen kwaad. Onder weg hebben nog even een ijsje genomen en uiteindelijk waren we om 16.45 uur thuis. Igor was op dat moment boven met Jibin, die er net de lunch van die middag had uitgegooid. Blijkbaar gaat het dus nog steeds niet helemaal lekker met hem. Eenmaal weer beneden leek er toch weer weinig aan de hand, dus wat het nu is .................? Morgenvroeg kijken we wel even of we hem naar school doen of dat hij lekker nog een dagje thuisblijft. De kans is groot dat we voor het laatste gaan.