Kamperen

Het lange weekend begon voor Jibin en mij al op Goede Vrijdag.
Majin moest gewoon naar school en ook Igor is gewoon aan het werk gegaan. Dit gaf ons mannetje de gelegenheid om heerlijk te relaxen op de bank en mij de gelegenheid om de spullen voor ons kampeeravontuur bij elkaar te zoeken. Een paar weken geleden hadden we namelijk met onze campingburen (ex-) voor de grap afgesproken dat we gezellig met hen Pasen zouden vieren en dan ook een nachtje zouden blijven slapen. Na er nog even over nagedacht te hebben, besloten we het ook echt te doen en wel met een tent op hun plekje bij de caravan. Allemaal leuk en aardig, maar we hebben helemaal geen tent, dus mijn zus lief aangekeken en natuurlijk mochten we deze van hen lenen met de nodige luchtbedden en slaapzakken, want ook daar zijn wij niet ruim in voorzien. Na alle spullen bij elkaar te hebben geraapt, leek het wel of we minstens 2 weken op vakantie zouden gaan. Wat een spullen heb je nodig als je slechts een nachtje gaat kamperen en dan ook nog eens met fantastische weersvoorspellingen (not). Dikke pyjama's , alle fleecedekens die ik in huis maar kon vinden, badjassen en om zeker niet te vergeten voldoende eten- en drinkenswaren om de nodige energie/ brandstof tot ons te nemen. Nadat Igor zaterdagochtend ook nog een paar uurtjes had gewerkt, konden we om 13.30 uur richting de camping vertrekken. William had een extra slagboompasje geregeld, zodat we met onze overvolle auto gewoon door konden rijden naar onze kampeerstek. Bij aankomst hebben we eerst de eten- en drinkenswaar naar binnen gebracht en vervolgens zijn we gelijk aan de koffie met Paas-tompoucen gegaan. Zo de toon voor het weekend was gezet. Na een poosje zijn de heren naar buiten gegaan, inclusief Jibin, en zijn zij de tent op gaan zetten.

Dit viel alles bij elkaar reuze mee en binnen no-time stond daar de tent met 3 "slaapkamers" en grote leefruimte.

Oh sorry, verkeerde foto.

 

 

Gelijk ook maar meteen de luchtbedden opgepompt en verder alles in gereedheid gebracht voor een heerlijke comfortabele nacht. Na deze bezigheid weer even wat gedronken en daarna zijn Fleur en Jibin gaan verven en vervolgens zijn ze nog even lekker gaan buitenspelen.

Tegen de avond zijn Elizabeth en ik aan de voorbereidingen voor het eten begonnen en hebben de heren de serre omgebouwd tot restaurant. Traditiegetrouw is de bakplaat weer op tafel gezet en met meer dan genoeg vlees en overige lekkernijen hebben we ons helemaal klem gegeten. Helaas beschikt de caravan niet over een vaatwasser, dus de handen moesten daarna uit de mouwen. Igor is in de tussentijd Jibin gaan klaarmaken voor zijn eerste nacht in een tent en die kon niet wachten om in zijn slaapzak te kruipen. Nadat Jibin op zijn luchtbed lag zijn Majin en Lisa film gaan kijken en nadat wij eerst nog even thee/koffie hebben gedronken zijn wij met Fleur nog een pot(je) Yahtzee gaan spelen. We zouden voor alle 6 de rijtjes gaan, dus het werd een latertje. Ruim na twaalven zijn we ons klaar gaan maken voor de nacht in de tent en eerlijk is eerlijk, hier zag ik best tegen op gezien de lage temperatuur.   Wordt vervolgd .......

Een maand later

Wat is er over de afgelopen maand eigenlijk allemaal te vertellen;

Maart heeft Jibin op school afgesloten met het Landen-Thema. Al een paar weken werd er aan dat thema gewerkt en dat hield in dat elke klas een land toegewezen had gekregen en met dit thema ging men aan de slag. De klas van Jibin had Nederland toegewezen gekregen en er werden tulpenbollen gepot en geknutseld, er werden oud Nederlandse liedjes ingestudeerd, er werden Delfts Blauwe kartonnen bordjes geschilderd, er werden molentjes geknutseld en er werden allerlei Nederlandse woorden gestempeld. Daarnaast mocht iedereen zijn/haar eigen paspoort maken, waarmee ze op de afsluitende dag alle landen konden bezoeken. Op 23 maart was het zover en mochten wij om 18.30 uur mee naar school om al het harde werk te komen bewonderen. Het was een druk bezochte avond, maar Nederland werd toch echt het meest bezocht. Je kon er dan ook trekdrop, speculaas, Haagse Hopjes en nog meer van dat soort dingen met muntendrop kopen. Je kon er koekhappen en er was een leuke quiz met grappige wetenswaardigheden. Jibin heeft heel goed meegeholpen in de oudhollandse lekkernij winkel en het was dan ook een zeer geslaagde avond. Tegen het einde hebben we ook nog even wat andere landen bezocht, maar niet een land was zo leuk opgezet als Nederland, dus dat verklaarde ook de drukte in Jibin's klas.

Het weekend van 25 en 26 maart stond voor Majin in het teken van dansen. Zaterdag had ze generale repetitie en zondag had ze 4 voorstellingen in het Factorium. En net zoals andere jaren zijn wij trouwe bezoekers van die voorstelling. Ook Jibin vindt het fantastisch om zijn zus te zien dansen. Hij wordt er zelfs ook erg bewegelijk van, maar als we dan voorstellen om ook op streetdance of hiphop te gaan dan zegt ie steeds; Later als ik groot ben. Thuis danst hij regelmatig vol overgave op muziek die Majin voor hem uitzoekt en je ziet hem dan helemaal genieten. Wie weet dus ......

Begin april konden we genieten van een aantal heerlijke dagen. Voor het eerst kon er buiten gegeten worden en wat is dat dan genieten. Als het aan Jibin had gelegen hadden we zelfs het zwembad al opgezet, maar dat leek ons nog niet zo'n goed idee. Ook is Jibin's tehuisvriendje Sem gezellig met zijn papa, mama en zus Noah op visite geweest en je merkt dat beide jongens ouder worden en het samen spelen gaat dan ook steeds beter. Soms was er wel even onenigheid, maar dit losten de jongens zelf ook weer op. Ook de meiden hebben zich prima vermaakt (denk ik), want die twee hebben we amper gezien.

Tegen de tijd dat de jongens moe werden, biedt de tablet altijd nog even uitkomst. Hierdoor konden wij de gezellig middag en vroege avond toch nog even afsluiten met een kop koffie/thee.

Zondag 9 april hebben we de 21ste verjaardag van Jennifer gevierd. Ruim een half jaar geleden hadden we niet durven hopen dat we dit met z'n allen zouden vieren, maar de laatste maanden heeft ze zo'n stappen gemaakt, dat we dit zeker niet aan haar voorbij konden laten gaan. Het was een zeer druk bezochte verjaardag en wat heeft de jarige job ervan genoten en wat is ze verwend met prachtige cadeaus. Het was een feestje om te koesteren. Ook is het leuk om te zien hoe hecht de band tussen Jennifer en Jibin is, ze zijn echt de beste maatjes.

Donderdag 13 april begon met het Paasontbijt op school. Met een eitje, worstenbroodjes en komkommer toog ons mannetje richting school. Hij nam gezellig plaats naast Evy en gezellig keuvelend hebben ze het ontbijt genuttigd.

Na het ontbijt was de sponsorloop. Dit jaar werd er gelopen voor een kindertehuis in Ghana. Hier is de dochter van een oud lerares werkzaam en deze lerares gaat komende meivakantie met haar dochter naar dat tehuis om daar te gaan helpen. Ik heb een tijdje met deze lerares staan praten en het betreft hier een tehuis waar vooral gehandicapte kinderen wonen en kinderen waar de thuissituatie zodanig onveilig is, waardoor ze in ieder geval tijdelijk in dit tehuis verblijven. Vanuit het tehuis vinden er geen adopties plaats. Natuurlijk dragen wij dit goede doel een warm hart toe en we hebben Jibin dan ook goed gesponserd. Zo ook de oma's en Majin.

Na de rest van de dag de andere kinderen te hebben aangemoedigd en nog wat spelletjes te hebben gedaan, kon om 15.00 uur het lange Paasweekend beginnen. 

 

Eindelijk weer eens tijd

Na alle feestelijkheden en het invullen van de belastingpapieren heb ik nu eindelijk weer eens tijd voor een blog. Ik moet nu wel weer even goed graven, want het is inmiddels ruim 2 weken geleden dat ik hier iets heb getypt.

We beginnen bij de tweede helft van de carnavalsvakantie. Donderdags zijn we met z'n drietjes, Majin, Jibin en ik, met de bus naar het Natuurmuseum gegaan. Ik dacht dat Jibin wel over zijn wagenziekte heen was, maar deze chauffeur had een zodanige rijstijl, dat hij het toch wel weer even zwaar had. Gelukkig konden we er net op tijd uit en de frisse lucht deed hem gelijk goed. We hadden afgesproken met oma en heel toevallig kwamen we gelijk aan bij het museum. We zijn meteen naar binnen gegaan en de wandeling door het museum kon beginnen. Het was niet de eerste keer dat we hier kwamen, dus de kids kenden de weg. Na van alles te hebben bekekenen en ontdekt, was het tijd om wat te drinken.

Na deze korte onderbreking zijn we naar BOS (Beleef Ontdek Samen)gegaan.

 

Deze experience heeft alles te maken met de vier seizoenen. Zoveel zelfs, dat de zaal vier keer per jaar met het jaargetijde mee verandert. Dat is nog nooit eerder vertoond in de Nederlandse musea!
MagischBOS lijkt op een realistisch sprookje wanneer je binnenstapt: een spannend bos dat toch knus is. Er gebeuren magische dingen: er verschijnen muizen of vogels bij je voeten, je ziet sneeuw dwarrelen en in de winter kun je allerlei opdrachten doen die passen bij het seizoen: de winterslaap van egeltjes bekijken bijvoorbeeld, of meer leren over ziektekiemen of roodborstjes.
Innovatief
Om meteen met het meest bijzondere te beginnen: vier keer per jaar verandert de zaal in de sfeer van het seizoen. En net als in het gewone bos kun je in deze tentoonstelling van alles leren over de natuur, maar hier hebben we er wat technische hoogstandjes in gestopt. Zo zit de projectievloer vol verrassingen en verandert ’ie continu. Door een ‘slimme’ tak als sleutel te gebruiken open je kastjes met opdrachten, verzamel je dieren en blaadjes uit het seizoen en laat je een virtuele museumboom groeien.

Een super leuk deel van het museum en hier hebben we ons dan ook nog een hele tijd goed vermaakt.

We hebben de middag afgesloten bij het skelet van de Potvis. Het blijft leuk zo'n museumbezoek. I.p.v. de bus hebben we Igor gebeld en die heeft ons uiteindelijk bij oma opgepikt.

De laatste zaterdag van de vakantie zijn we weer eens naar de camping gereden. Jibin mist onze caravan toch wel en eerlijk is eerlijk, ik sommige weekenden toch ook wel. Gelukkig hebben we nog steeds heel goed contact met onze (vroegere) campingbuurtjes, dus een heel goed excuus om toch zo af en toe die kant op te rijden. Elizabeth en ik hebben een heerlijke wandeling gemaakt en de nieuwe tenten bekeken, terwijl de kids en de papa's naar het zwembad zijn gegaan. Jibin mocht nu zwemmen zonder bandjes, want tenslotte heeft hij inmiddels zijn A-diploma en hiervoor had hij nog een leuk cadeautje van Elizabeth en William gekregen. Super lief. Vol enthousiasme werden de opduikstaafjes dan ook keer op keer van de bodem opgepikt. Je kan merken dat hij deze week ook veel heeft gezwommen, omdat hij mee heeft gedaan aan de vakantiecursus en ik verwacht dat hij in de meivakantie al heel eind op weg is voor zijn B. Na het wandelen en het zwemmen hebben we nog even zitten borrelen in hun caravan en daarna zijn we naar de Toekomst gereden, waar we lekker frietjes hebben gegeten. Het was weer super gezellig en wie weet zetten we binnenkort wel een keer een tent in hun tuin (of op een ander veldje) om een nachtje te blijven logeren.

Na de vakantie had Jibin de ik-tafel. Dat betekent dat hij elke dag wat mee mocht nemen van thuis en aan het einde van de week mocht hij daar dan wat over vertellen. Dit was heel goed gegaan volgens de juf. Ik had verwacht dat hij alleen maar Chinese aanverwante spulletjes mee zou nemen, omdat hij nog steeds veel met China bezig is, maar dit bleef beperkt tot een waaier gekocht in Chengdu en het houten kikkerinstrumentje. Voor de rest waren het voor hem andere belangrijke snuisterijtjes.

 

En toen was het vrijdag 10 maart, voor Jibin en studiedag en tevens zijn verjaardag. Eindelijk werd ons mannetje 8 jaar en hier had hij al heel lang naar uit gekeken. Ik denk wel zo'n 11 maanden en 4 weken. 's Morgens toch gewoon vroeg opgestaan, want Majin moest wel gewoon naar school en aangezien ons mannetje toch altijd vroeg wakker is, zijn we er ook maar gelijk uitgegaan. Jibin wilde graag een surprise party, dus wij werden met z'n drieen vooruit gestuurd om ons vervolgens te verstoppen. Toen we eenmaal een plekje hadden gevonden, hebben we Jibin geroepen en eenmaal beneden sprongen we tevoorschijn en riepen we SURPRISE. Jibin reageerde helemaal verrast en was door het dolle heen. Na alle versieringen te hebben bewonderd kwamen de cadeautjes voor de dag. Van Majin kreeg hij een Lego Nexo-Knights figuur en van ons kreeg hij een grote doos van Lego Ninjago. Beide stonden hoog op zijn verlanglijstje, dus zijn dag kon al niet meer stuk. Na te hebben ontbeten hebben we Majin uitgezwaaid naar school en hebben we een kaarsje aangestoken bij de Chinese poppetjes, die symbool staan voor Jibin's Chines papa en mama. Daarna is Jibin met zijn nieuwe Lego aan de slag gegaan. Op de doos stond voor de leeftijd van 9-14 jaar, maar ons mannetje heeft moeiteloos het enorme voertuig in elkaar gezet.

Om 11.00 uur kwamen de oma's op de koffie en ook daar hoorden cadeautjes bij. Van de ene oma kreeg hij een Vitual Reality bril en van de andere oma kreeg hij een bouwset van een vrachtauto. Geen Lego, maar wel iets wat in elkaar gezet moet worden en dan ben je bij ons mannetje aan het goede adres. Bouwen kan hij als de beste. Inmiddels was het ook de hoogste tijd voor taart en daar moeten dan natuurlijk ook 8 kaarsjes op. Wat hem een aantal jaren geleden nog niet echt wilde lukken, draait hij nu zijn hand niet meer voor om. Binnen no-time had hij ze allemaal uitgeblazen en zaten we met z'n vieren aan een heerlijk stukje chocoladetaart.

Na de taart is onze jarige job weer verder gaan bouwen en heb ik gezellig met de oma's zitten buurten. Rond 12.30 uur hebben we even wat gegeten, want om 13.30 uur zouden de eerste vriendjes voor de deur staan. Aangezien ze toch allemaal vrij waren, hadden we besloten zijn kinderfeest ook maar gelijk vandaag te doen. Hij had 6 vriendjes uitgenodigd, waarvan er 1 niet is op komen dagen. Dit mocht echter de pret niet drukken, want het was nog steeds een leuk clubje stuiterende jongens. Thuis hebben we de cadeautjes uitgepakt en hebben ze even wat gedronken en gesnoept van de soesjestoren en daarna zijn we naar de Voltage gereden.

Het is altijd best lastig om in maart wat te plannen, want wat doet het weer. Voor de veiligheid toch maar weer voor een indoor speeltuin gekozen, ook al had ik graag een buitenspeurtocht gedaan, wat achteraf wel had gekund. Rond 14.00 uur kwamen we daar aan en gelijk stoven ze alle kanten op. Er was genoeg te doen, dus een voor een werd alles uitgeprobeerd. De klimtoren, trampolines, draaimolen, het spinnenweb, de voetbalkooi en uiteindelijk ook de klimwand. Tussendoor werd er even tijd vrijgemaakt voor wat drinken, chips en een ijsje en we sloten de middag af met frietjes. De kids hebben een prima middag gehad en als zij zich vermaken dan hebben wij het ook naar ons zin.

Rond 18.00 uur waren we weer thuis en werden de jongens een voor een opgehaald. Op het moment dat het feestje van Jibin ten einde was begon voor Majin een feestje van een van haar klasgenootjes. Blijkbaar is dat op de middelbare toch ook nog niet voorbij. 's Avond kwam tante Jolanda haar grote vriend nog even feliciteren en daardoor lag onze jarige job toch nog later dan gehoopt uitgeput in bed. De rest van het weekend zat ook nog vol met allerlei gezelligheden, dus het grote mensenfeest van Jibin zou nog een weekje moeten wachten.

Afgelopen week heeft de drukte van het weekend ons mannetje behoorlijk parten gespeeld, want Jibin was nauwelijks vooruit te branden en hij klaagde continu dat hij moe was. Toch heeft ie na school nog 2x met zijn min of meer buurjongetje en tevens klasgenootje gespeeld en dat terwijl er voorheen nauwelijks een klik was.

Gisteren was dan zijn grote mensenfeest en ondanks dat er aardig wat afmeldingen waren (wat al bekend was) was het een gezellige avond. Jennifer, zijn lievelingsnicht, kon er gelukkig wel bij zijn en natuurlijk ook Youri zijn vriend uit China was van de partij. De laatste 2 hebben een groot deel van de avond samen boven gespeeld en net als Rosalie en Majin kunnen ze het inmiddels goed met elkaar vinden. Ik zeg, dat bied weer mogelijkheden om in de toekomst opnieuw met elkaar op vakantie te gaan. Vandaag hebben we een heerlijke pyjama-dag gehouden en laten we hopen dat nu de rust weer een beetje terugkeert.

2de helft Februari, Carnaval en Diploma-A

19 februari hadden we weer eens afgesproken met San en Ingrid. We hadden elkaar dit jaar nog maar 1 keer gezien en aangezien er de komende weken ook niets van zou komen, hebben we deze zondag nog even aangegrepen om wat leuks te doen. Om 15.00 uur hadden we afgesproken bij Bos en Duin en vandaar uit hebben we een lekkere wandeling door de duinen gemaakt. Vervolgens zijn we naar het huis van Ingrid en San gereden om daar de door hen net aangeschafte Chinese fondue uit te proberen. Onder het genot van een drankje hebben we de groente en het vlees gesneden en heel de tafel vol geladen met allerlei lekkernijen. Nadat de bouillon warm genoeg was kon de pan gevuld worden en niet veel later konden we eten. We hebben lang zitten tafelen en buiten het feit dat de bouillon wat kruidiger had gemogen, smaakte het prima. Super gezellig en even waanden wij ons weer een beetje in China.

Afgelopen vrijdag begon hier in het zuiden het carnaval. Jibin mocht verkleed naar school en daar zou de hele dag in het teken staan van dit feest. Dit jaar wilde ons mannetje Ridder zijn en dan gaan we natuurlijk ook voor een hele stoere Ridder. Vorige week nog op pad geweest voor een kostuum en eerlijk is eerlijk hier zijn we goed voor geslaagd.

In de ochtend ging de onderbouw in optocht naar het zalencentrum de Riddershof (hoe toepasselijk) en daar werd er volop gehost en gedanst. In de middag hebben ze spelletjes gedaan en Jibin had een topdag.

Op de middelbare doen ze niet aan carnaval, dus ons meisje vertrok gewoon met haar schooltas richting school, waar ze o.a. een proefwerk wiskunde had. Dit betekende echter niet dat ons meisje dit feest aan zich voorbij zou laten gaan (zoals andere jaren wel het geval was). Weken geleden waren er namelijk al kaartjes aangeschaft voor Enschot Trilt. Samen met nog 3 andere vriendinnen zou ze hier naar toe gaan, wetende dat er nog veel meer kinderen van school zouden zijn. Ook werden er kaartjes gekocht voor 't plein in Udenhout, dus ons meisje was 3 avonden onder de pannen. Het waren wel feestjes voor jeugd van 10 t/m 16 jaar, dus dat vond ik wel een fijne gedachten. Nu ik dit zit te typen heeft ze er al 2 super gezellige avonden opzitten en ook vanavond had ze er weer heel veel zin in. Helaas moet ik nu echt zeggen, kleine meisjes worden groot.

Afgelopen zaterdag hebben we heel bijzonder bezoek gehad. Jennifer en haar ouders kwamen namelijk gezellig bij ons op de koffie. Nadat Jennifer afgelopen juli een heel zwaar ongeluk heeft gehad, moet ze van heel ver komen. Gelukkig maakt ze de afgelopen maanden behoorlijk wat stappen en dat stemt ons allen heel gelukkig. Ze heeft daarnaast nog wel een hele lange weg af te leggen, maar we durven weer hoopvol te zijn. Ze heeft ontzettend zitten genieten van een tompouce en latte machiato en waar we ook zo ontzettend blij mee zijn is, dat we weer met haar kunnen communiceren. Het heeft allemaal nog wel zijn tijd nodig, maar dat geeft niets.

Zondag was voor ons mannetje een spannende dag, want hij mocht op voor zijn A-diploma. Na 3 jaar elke week met goede zin naar de zwemles te gaan, was nu eindelijk het moment daar. Wat was hij nerveus, maar wat heeft hij ontzettend goed zijn best gedaan. Gelukkig hebben alle kinderen het gehaald en de opluchting was dan ook groot toen hij eenmaal zijn diploma in handen had.

Natuurlijk hoorden er de nodige cadeautjes bij en dat heeft hem alleen maar meer gemotiveerd om door te gaan voor B. Hier zijn we deze week dan ook mee begonnen, maar wat is dit zwaar voor hem. Het is echter een doorzetter, dus ook dit gaat hij uiteindelijk wel halen.

Voor Majin was het vandaag een belangrijke dag, want na bijna 2 jaar mocht eindelijk haar beugel eruit. Vanmorgen om 9.00 uur lag ze al in de stoel en na ruim een uur stonden we weer buiten. Wat heeft ze nu een mooie mond met tanden en wat is ze er zelf ook blij mee. Het enige jammere is wel, dat ze aan de achterkant van haar tanden spalkjes hebben aangebracht en dit voelt nu nog niet zo prettig. Ze wist wel dat ze nog een nachtbeugel zou krijgen, maar met blijvende spalkjes achter haar tanden had ze geen rekening gehouden. Waarschijnlijk heeft ze hier over een paar dagen helemaal geen last meer van, maar voor nu is het toch een beetje jammer.

YESSSSSSSSSSSS

Zo'n 2 weken geleden toch maar even contact opgenomen met adoptie nazorg, omdat we het idee hadden dat de onrust die op dit moment in Jibin zit hem toch wel een beetje in de weg zit. Hij klaagt vaak dat hij moe is en dat er te veel woorden in zijn hoofd zitten die meestal iets met China te maken hebben. Na een prettig telefoongesprek met iemand van SAV, waarbij werd aangegeven dat hij nu ook wel de leeftijd heeft dat hij zich steeds meer bewust is van zijn verleden, hebben we besloten om samen met Jibin een lifebook te gaan maken. Dit is een boek/schrift waarin wij samen met Jibin gaan praten over de jaren die hij in China heeft gewoond. We gaan proberen een beeld te schetsen van hoe wij en Jibin denken dat zijn eerste 3 1/2 jaar in China eruit hebben gezien. Dit gaan we doen door middel van verhaaltjes, tekeningen en plaatjes. Inmiddels hebben we samen een mooi schrift uitgezocht en heeft Jibin de eerste tekeningen gemaakt. Hij is in ieder geval erg enthousiast en hij zegt dat hij het fijn vindt om er mee bezig te zijn. En eerlijk is eerlijk ik heb nu al het idee dat het hem een beetje rust geeft.

Wie weet heeft deze rust ervoor gezorgd dat hij vorige week zaterdag eindelijk de laatste sticker mee kreeg bij de zwemles en dus door mocht naar het laatste groepje. Wat was hij blij (en wij ook na 3 jaar). Tot onze verbazing kwam hij vandaag zelfs al met het formulier voor afzwemmen thuis. Over 2 weken mag hij op voor zijn A-diploma, wat een mijlpaal.

Ook heeft ons mannetje deze week zijn allereerste echte rapport mee naar huis gekregen. We hadden ruim een week geleden al een gesprek gehad met de juf, omdat we ons een beetje zorgen maakten over het feit dat hij zo druk/onrustig was en toen kregen we al te horen dat het op school eigenlijk best goed ging en dit bleek nu ook wel uit zijn rapport. Wat doet ie het goed en wat blijkt hij een fijne en lieve leerling te zijn. Zo fijn om al dat positieve commentaar van de juffen te lezen en als je op alle vakken dan voldoende en ruimvoldoende scoort, dan zijn wij ontzettend blij en trots.

Ook op zijn grote zus zijn wij enorm trots, want zij blijft ook maar het ene mooie punt na het andere halen. Deze 2de periode is haar laagste punt tot nu toe een 7. Zo fijn dat ze haar draai helemaal heeft gevonden op school. Vorige week is Jalissa gezellig bij ons blijven logeren. Samen zijn ze vrijdagmiddag eerst gaan stadten en daarna zijn ze met z'n tweetjes naar Happy Italy geweest. Zaterdagmorgen hebben ze heerlijk liggen luieren in bed en 's middags zijn ze nog samen naar de film Storm geweest. Al met al een hoop gezelligheid.

Donderdagavond heeft ze geholpen op school bij de openavond voor de nieuwe instroom. Samen met 2 klasgenootjes stond ze bij de proefjes. Ze had het prima naar haar zin gehad en om 21.30 uur was ze pas thuis.

En ja hoor, 28 februari mag haar beugel eruit. Nog iets meer dan 2 weken en dan ......... Wat kijkt ze hier naar uit.

En voordat je het weet is er alweer bijna een maand voorbij

Soms is het best lastig om hier steeds maar weer een stukje te typen. Zo spannend is ons leven nu ook weer niet. De kids gaan weer gewoon naar school en hebben zo nu en dan toetsen, SO's en proefwerken en daar hoort dan ook het nodige huiswerk bij. Gelukkig blijft er ook nog wel tijd over om af te spreken met vriendjes/vriendinnen en feestjes en dat maakt dat het allemaal nog wel gezellig blijft.

Majin had laatst een feestje van haar beste vriendin Jalissa en bijna alle meiden van de klas waren daarbij aanwezig en ook Laura en Maud, waarmee ze al vanaf groep 3 bevriend zijn. Het was super gezellig en er is lekker gedanst, want dat hoort er inmiddels ook een beetje bij. Ook is Majin laatst met 3 klasgenootjes naar de stad geweest om inkopen te doen voor Carnaval. Met een man of 7 a 8 gaan ze naar Enschot Trilt en dan moet de kleding toch wel een beetje op elkaar afgestemd zijn. Het wordt iets met legerprint.
Daarnaast kan Majin niet wachten tot haar beugel eruit mag. Volgende week dinsdag hebben we de laatste controle en dan krijgt ze te horen wanneer dit gaat gebeuren. In ieder geval nog in februari.

Jibin had deze week zijn zesde kinderfeestje. Zo fijn om te weten dat hij goed in de groep ligt en dat hij met veel kinderen goed kan opschieten. Soms maken we ons wel een beetje zorgen over zijn drukke gedrag en dat dat misschien een tal van kinderen kan afschrikken, maar volgens de juf valt het op school allemaal reuze mee en gaat het eigenlijk best goed. Het stil moeten zitten op een stoel is toch wel de grootste uitdaging en met regelmaat hangt hij over de tafel of zit hij achterstevoren, maar ondanks dat krijgt hij alle informatie mee. Zijn druk zijn heeft duidelijk een functie. Jibin vangt zoveel prikkels op en door het druk zijn raakt hij een hoop prikkels kwijt, waardoor hij zich op andere dingen kan concentreren. Wel kost dit hem heel veel energie en hij klaagt dan ook regelmatig dat hij moe is. De afgelopen weekenden hebben we het dan ook rustig aan gedaan.

Vorige week zondag zijn we 's middag even naar de duinen geweest, samen met logeerknuffel Sultan van groep 3. Deze had Jibin vrijdags mee naar huis gekregen en mocht het hele weekend bij ons logeren.  's Morgens had het wel even gesneeuwd, maar we hadden niet het idee dat er nog wat zou liggen dus een slee zou volkomen overbodig zijn. Toen we echter in de duinen liepen, lag er toch nog wel wat sneeuw en werd er wel degelijk gesleed. Jammer, maar dit mocht de pret niet drukken. We zijn een heel stuk de duinen in gelopen en hebben we ons prima vermaakt met sneeuw/ijs voetbal.

Tegen de tijd dat de zon wat ging zakken en het dus een stuk koeler werd, zijn we terug naar de auto gelopen. Eenmaal thuis hebben we gelijk warme chocolademelk gemaakt en zijn we weer helemaal opgewarmd.

Afgelopen zondag zijn we naar de bossen gegaan. Ook nu hebben we een heerlijke wandeling gemaakt van ruim 5 kilometer langs de Oisterwijkse vennen. Na de wandeling hadden we een reuze honger gekregen, dus het was maar goed dat we al eerder hadden afgesproken om 's avonds lekker te gaan wokken met San, Ingrid en de kids. We hebben onze buikjes goed gevuld en moe maar voldaan lag ons mannetje om 20.00 uur in bed.