Middagje Natuurmuseum

Sinds de zomervakantie is MaJin helemaal weg van museumbezoekjes en dus mocht dit deze vakantie ook niet ontbreken. Van school heeft ze een pasje van het Natuurmuseum gekregen waarmee ze gratis entree heeft, dus de keuze was snel gemaakt. Natuurlijk mocht de speurtocht ook niet ontbreken en voordat we aan de route begonnen moest deze eerst zorgvuldig worden doorgenomen.

Wat ik zo ontzettend leuk vind aan de musea van tegenwoordig is dat je zelf ook actief bezig kan zijn. Er is van alles te ontdekken en te ervaren.

Het meest favoriet was het beeldscherm waarop de warmte van het lichaam was af te lezen. De gedeelten die licht van kleur waren, waren warm en de gedeelten die blauw waren, waren koud(er). Als je dus je warme handen op je koudere benen hield en ze na en poosje weer weghaalde stonden je handafdrukken op je benen en dat kon je dus ook op andere plaatsen doen.

Daarnaast hebben we nog een zeer interessant gesprek gehad met de dieren.

Vervolgens hebben we nog uitgevogeld wat je wel en niet kan eten. Bijvoorbeeld een boterham met schimmel of een blauw biefstuk???

We hebben de tocht afgesloten met het geraamte van de in 1995 aangespoelde potvis. We hebben zelf de film gezien van het moment van aanspoelen, het verwijderen van de huid, het schoonmaken van de botten en het uiteindelijk weer in elkaar zetten van het skelet. Het stuk waar de huid werd verwijderd was niet echt kindvriendelijk, maar MaJin zei dat ze er niet zoveel moeite mee had, want tenslotte wil ze toch dierenarts worden en dan moet je daar wel tegen kunnen. Om 17.15 uur hebben we het museum verlaten en zijn we naar huis gegaan. De volgende vakantie is over 8 weken, dus op ons gemak maar eens uitzoeken waar we dan naar toe zullen gaan. Heeft iemand misschien een leuk idee????

Zondag de laatste dag van de vakantie zijn we naar de bossen gegaan, maar hierover morgen meer.

De herfstvakantie zit er weer op.

Deze week is echt voorbij gevlogen en helaas zit de vakantie er alweer op. We hebben allerlei leuke dingen gedaan, maar we hebben ook tijd genomen om weer een beetje tot rust te komen voor de komende schoolperiode.

Afgelopen donderdag zijn MaJin en ik samen met Ingrid, Rosalie en Youri gaan schaatsen. Het weer was er niet echt naar, want het was zo'n 17 graden en het zonnetje kwam regelmatig tevoorschijn, maar de meiden hadden hier nu eenmaal hun zinnen op gezet. Vorig jaar zijn we ook al eens met z'n allen gaan schaatsen en dit was de meiden zo goed bevallen, dat we dit de komende winter vast vaker gaan doen. De meiden hadden de slag zo weer te pakken, maar Youri(en zijn mama) hadden er in het begin wat meer moeite mee.

We zijn zo'n twee en een half uur op de baan geweest, maar toen kwamen de kleine gevoeligheden. MaJin en Rosalie waren toch wel regelmatig met het ijs in aanraking gekomen en ook Youri kreeg last van zijn armpjes (van het vasthouden), dus om 17.15 uur besloten we van het ijs te gaan. Per toeval kwamen we er nog achter dat we recht hadden op vrijkaartjes voor de maand februari, dus die zijn we nog even gaan afhalen bij de kassa. Iets voor zessen waren we thuis en had Igor voor het eten gezorgd. Ingrid en de kids hebben gezellig mee gegeten en daarna zijn zij naar huis gegaan. MaJin is toen in bad gegaan en schrok enorm toen ze zich uitkleedde en ik haar knieen zag. Deze waren allebei donker blauw en volgens ons meisje deden ze ook wel een heel klein beetje pijn. Toen ze uiteindelijk na een half uurtje uit bad kwam, waren haar blauwe knieen zo goed als verdwenen. Wat was nu het geval, door het vallen was haar spijkerbroek aardig nat geworden en die had enorm afgegeven op haar knieen. Gelukkig viel het dus allemaal best mee en heeft ze enorm genoten van het schaatsen.

Vrijdag hebben Igor en MaJin het samen rustig aan gedaan en heb ik de hele dag gewerkt.

Zaterdag zijn we met z'n drietjes naar het Natuur Museum geweest. Wordt vervolgd.

De nieuwe voorspellingen

De oktober voostellen zijn inmiddels alweer een aantal dagen binnen, dus tijd voor de nieuwe voorspellingen. Volgens de site China Adopt Talk kunnen we de komende maanden het volgende verwachten;

Eind november 2011 3 t/m 7 augustus
Eind december 2011 8 t/m 17 augustus
Eind januari 2012 18 t/m 31 augustus
Eind februari 2012 1 t/m 8 september (Wij dus)

Een geweldig schema, maar helaas ik geloof niet dat het dat gaat worden.
Dit zijn mijn verwachtingen;

Eind november 2011 3 t/m 7 augustus
Eind december 2011 8 t/m 13 augustus
Eind januari 2012 14 t/m 16 augustus
Eind februari 2012 17 t/m 30 augustus
Eind maart 2012 31 augustus t/m 4 september
Eind april 2012 5 september t/m .... (Wij dus)

Zoals jullie zien heb ik door het kleine aantal voorstellen deze maand, mijn schema alweer een beetje aangepast, maar natuurlijk ben ik bereid dit de komende maanden gewoon weer te doen, als blijkt dat er weer een keer een onverwachte aangename verrassing tussen zit.

Herfstvakantie

Inmiddels zit de herftstvakantie er alweer voor de helft op en wat hebben we zo al gedaan. Het begon zaterdag met een logerpartijtje bij opa en oma samen met Pjotr en Jurre, haar twee grote neven. Dit is altijd een waar feest met een hoop lekkers en verwennerij. Natuurlijk lagen ze met z'n allen weer veel te laat in bed, maar dat moet wel een keer kunnen. Zondag hebben wij MaJin tegen de middag opgehaald en eenmaal thuis is ze lekker op de bank geploft, even een beetje bijkomen. 's Avonds hebben we met z'n drieen zitten gourmetten en het was echt een genot om ons meisje zo te zien genieten. Niet alleen van het eten maar ook van het feit dat we dit gezellig met z'n drietjes doen.

Maandag mochten MaJin en ik met oma mee naar de Efteling, samen met mijn zus en haar twee jongens.

Hier hadden we erg naar uit gekeken en gelukkig troffen we het ook met het weer, hoewel het wel wat fris was. Om 11.00 uur betraden we het park en we hadden afgesproken dat ieder om de beurt een attractie mocht kiezen. Natuurlijk mocht de jongste als eerste kiezen, want ze wordt door haar neven nog steeds op handen gedragen.

Zoals verwacht koos ons meisje gelijk voor de Bobbaan, want dit is zoals ik vorige keer schreef tegenwoordig haar favoriete attractie. Helaas was die vanwege onderhoud gesloten en dit was toch wel een behoorlijke teleurstelling voor iedereen. We zijn toen maar naar de Fata Morgana gelopen en dit bleek toch wel een aardige vervanger te zijn, want ook dit is best spannend.

Vervolgens zijn we via de Vliegende Hollander (waar we overigens niet in zijn geweest vanwege te weinig belangstelling) naar Joris en de Draak gelopen. Hier is mijn zus samen met Jurre in geweest en ik met Pjotr. Oma is samen met MaJin naar de oude auto's gelopen, want Joris en de Draak is nog net even iets te heftig voor ons meisje. Ik moet eerlijk toegeven dat ik ook de longen uit mijn lijf heb gegild, maar hij is wel heel erg leuk. Toen we weer compleet waren zijn we naar de Pandadroom gelopen om op ons gemak even wat te drinken en te eten. Na de breake zijn we naar het Spookhuis gelopen en via het Doolhof kwamen we bij de Vogelrok. Wie o wie wilde daar in ?? MaJin twijffelde, maar ze wilde zo graag in een achtbaan en aangezien de Bobbaan dicht was, vond ze dat ze deze maar moest proberen. Ik vond het super stoer van haar, maar ik heb haar ook heel duidelijk gemaakt dat ze het alleen moest doen als ze het ook echt zelf wilde, maar er waren geen twijffels en vol zelfvertrouwen stapte ze in het karretje. Tijdens het eerste ritje moest ze er natuurlijk nog even inkomen, maar de tweede keer was het helemaal leuk. Ik hoefde er zelfs niet meer naast te komen zitten. Jurre was mijn plaatsvervanger.

Daarna zijn we nog in het Carnavalfestifal, de Droomvlucht en de Zweefmolen geweest om vervolgens via het Sprookjesbos naar de uitgang te gaan. Het was inmiddels ook al 18.00 uur geweest en de Efteling stroomde massaal leeg en dat hebben we geweten op de parkeerplaats. We hebben er veertig minuten over gedaan om van het terrein te komen en omdat er ook nog gegeten moest worden zijn we natuurlijk naar de Mac gereden. Hier hebben we met z'n alle behoorlijk zitten schransen en uiteindelijk waren we om 20.15 uur thuis. Wat een leuke dag.

Dinsdag heb ik gewoon gewerkt en heeft MaJin een pyjama-dag gehouden. Ze heeft lekker zitten tekenen (een van haar grote hobby's) en ze heeft samen met papa een tent gemaakt.

Vanmorgen zijn we naar mijn oma gegaan, want die werd 96. Echt al een hele leeftijd en dan mag je natuurlijk geen verjaardag meer overslaan. We hebben gezellig koffie gedronken en natuurlijk moest er een foto worden gemaakt van de vier generaties.

Binnenkort gaan we met de hele familie uit eten en dat wordt vast weer erg leuk. Zeker nu oma zelf ook mee gaat. Oma heeft zich een tijdje niet zo goed gevoeld, maar gelukkig zit ze nu weer helemaal lekker in haar (wat gerimpeld)vel, dus ze gaat ook gezellig mee.

Morgen gaan we ook weer wat gezelligs doen, maar daarover later meer.

25 oktober 2004

Vandaag precies 7 jaar geleden stond onze wereld op z'n kop. Rond 15.30 uur kreeg ik HET telefoontje van onze vergunninghouder Kind en Toekomst (ik vermoed van Bertie, maar dat weet ik eigenlijk niet meer)dat we ouders waren geworden van een meisje geboren op 11 december 2003 in de zuid-westelijke provincie van China, Yunnan. Wat waren we gelukkig en dat zijn we nog steeds met onze lieve meid. Ik kan het gevoel wat ik toen had nog helemaal terug halen en ik hoop dat ik dat gevoel volgend jaar nogmaals mag ervaren.

Nieuwe voorstellen

JOEHOEEEEEEEEEEEEEE er zijn weer nieuwe voorstellen onderweg naar de vergunninghouders en dat slechts drie weken na de vorige ronde en van die drie weken is het CCCWA ook nog eens een week dicht geweest. Er is gematched t/m 2 augustus en dat zijn helaas niet zo veel dossiers, maaaaaaaaaaaaaaaaaaaar ik had deze berichten pas begin november verwacht en ik zie het dan ook als een klein cadeautje tussendoor. De afgelopen jaren is dit steeds de periode geweest dat de tijd tussen de voorstellen steeds maar opliep en nu ineens een versnelde ronde, ik ben blij. Waarschijnlijk denkt daar niet iedereen zo over, want Rene en Karen (zie Links) hadden verwacht er deze ronde toch echt bij te zitten met hun LID van 3 augustus 2006, maar helaas missen zij deze nu op 1 dag na. Het was hen zo gegund, maar zij kunnen er nu in ieder geval zeker van zijn dat zij er de volgende keer bij zitten (schrale troost). Eindelijk zijn ze aan de maand augustus begonnen en dat voelt voor ons ineens weer een stuk dichterbij. Ik ga er nog steeds vanuit dat wij er in april 2012 bij kunnen zitten. Er mogen weer 5 koekjes uit de mand en dat brengt het totaal terug naar 34. Jawel, de bodem komt in zicht.

Een goede zet.

We hebben er zeker geen spijt van dat we MaJin's bed hebben verhuisd naar haar oude kamer. Ons meisje is helemaal blij met haar "nieuwe" kamer en het slapen gaat nu een stuk beter. Gisteren hebben we nog een kastje voor naast haar bed gekocht en een mat voor op de vloer, zodat ze niet zo'n koude voetjes krijgt als ze uit bed stapt. Haar kamer ziet er nu helemaal tiptop uit.

Vanmiddag heb ik met ons meisje nog een extra controle bij de GGD. Toen ze eind groep twee bij de GGD is geweest, vonden ze dat ze toch wel wat aan de kleine kant was en ze stelden toen voor om MaJin tussendoor nog een keer extra op te roepen. En dat zei de Aziatische mannelijke arts die ik met mijn 1.58 m (het zit waarschijnlijk toch in de genen) bijna recht in de ogen keek (haha). Natuurlijk hadden wij hier geen problemen mee, maar ik maak mij absoluut geen zorgen want onze dame is het afgelopen half jaar echt enorm gegroeid. Alle winterkleding van vorig jaar kan ik weg doen, want ze past echt helemaal niets meer. Van maat 110/116 zit ze nu in 128. Goed excuus dus om er heerlijk op los te shoppen.

Vanavond ga ik weer lekker met collega's uit eten. Ook ik doe nog steeds mijn uiterste best om er wat centimeters bij te eten, maar helaas lukt dit alleen in de breedte en niet in de lengte. Ach ja, ik blijf het gewoon proberen.