Begin september plaatste ik hier een bericht dat Igor te horen had gekregen dat hij maar beter op zoek kon gaan naar een andere baan, daar het met het bedrijf waar werkte economisch niet zo goed ging (waar niet). Kort daarop heeft zijn baas de ontslagprocedure in gang gezet en vandaag was het officieel Igor's laatste werkdag. Toen hij dit bericht in september te horen kreeg is hij gelijk op zoek gegaan naar een andere baan, maar de ene afwijzing na de andere volgde elkaar op. Zelf waren we er al vanuit gegaan dat het dit jaar wel niets meer zou worden en daar hadden we ons ook bij neergelegd. 2012 Zou ons een hoop goeds brengen, daar waren we wel van overtuigd (in alle opzichten). Vorige week belde echter een rekruter en die persoon dacht dat Igor wel eens de geschikte persoon zou kunnen zijn voor een vacature die hij in zijn bestand had. Afgelopen donderdag is hij op gesprek geweest en deze week zou hij daar meer van horen. Echter zo'n anderhalf uur later werd Igor al gebeld met de vraag of hij dinsdag(gisteren) voor een tweede gesprek wilde langskomen, want men was zo enthousiast. Zo gezegd, zo gedaan en na dat gesprek was eigenlijk de kogel al door de kerk. Wie had dat gedacht in deze tijd. Een klein min-puntje is dat hij morgen 1 december al moet beginnen en daar hadden we eigenlijk geen rekening meer mee gehouden. We hebben dan ook al vanalles gepland de komende tijd en dat betekent dat Igor al gelijk een aantal verlofdagen moet opnemen. Daarnaast heeft hij afgelopen maandag ook elders een gesprek gehad en dat verliep volgens Igor ook wel lekker, dus wie weet komen zij er ook nog wel op terug.
Voor alsnog begint hij morgen aan de nieuwe baan, maar mocht dat andere bedrijf ook nog verdere interesse tonen, dan zou het zomaar kunnen zijn dat hij op korte termijn opnieuw een overstap gaat maken. Maar laten we maar niet op de zaken vooruit lopen. Nu zijn we in ieder geval blij dat hij gelijk weer aan de slag kan.
Wij zijn Igor en Marlou en sinds 25 oktober 2004 zijn wij de trotse ouders van MaJin. MaJin is geboren in China. In april 2006 hebben wij opnieuw een adoptieprocedure opgestart en op 27 juni 2012 werden we verblijd met het bericht dat we een zoon in ons gezin mogen opnemen. Jibin hebben we op 23 augustus 2012 in onze armen mogen sluiten en vanaf nu gaan we als gezin van 4 door het leven.
woensdag 30 november 2011
maandag 28 november 2011
Gezellig weekend en kijkles
We hebben er weer een gezellig weekend opzitten en dat begon zaterdag met het etentje met ons clubje van zes. Deze keer waren wij aan de beurt om te koken en nadat ik het hoofdgerecht al had veranderd omdat een persoon absoluut geen kerrie lust, moest ik op het laatste moment ook nog het toetje veranderen omdat ik niet aan muntsiroop kon komen. Gelukkig is alles goed gekomen en waren de gasten erg te spreken over de maaltijd. Het volgende etentje zal naar verwachting in februari zijn, want na de maand december zullen we in januari allemaal wel aan het Sonja Bakkeren zijn en daar voldoen onze gerechten over het algemeen niet aan.
Zondag hadden we opnieuw een etentje, maar deze keer hoefden wij niet zelf in de keuken te staan. Dit etentje hadden we nog tegoed voor de verjaardag van mijn oma, die vorige maand 96 is geworden. Met de hele familie (20 personen) zijn we naar restaurant Etenstijd gegaan. Dit is een buffetrestaurant, waar je 2 of 3 uur, net waarvoor je kiest, onbeperkt kan eten. Gezien de drukte had het nu wel wat weg van een vreetschuur, maar dan met wat meer luxe producten. We konden o.a. kiezen uit wild, escargot's, scampi's etc maar natuurlijk was er ook volop keus uit meer gangbare gerechten. De reden dat dit zo'n druk bezocht restaurant is, is omdat er een hele grote speelkelder aanwezig is. De kinderen kunnen daar naar hartelust spelen, terwijl de papa's en mama's op hun gemak kunnen eten. 3 uur tafelen is dan geen enkel probleem. Oma was er gelukkig ook zelf bij en wat heeft ze er ontzettend van genoten en wij ook. Ik hoop dat we het volgend jaar weer met z'n allen over kunnen doen, maar dan met een extra stoel.
En dan was er vandaag de kijkles bij ballet. MaJin zit nu bijna 2 jaar op klassiek ballet en elke week gaat ze daar met ontzettend veel plezier naar toe. Het is ook een hele leuke groep meiden en ze hebben een geweldige juf. Er wordt heel serieus les gegeven, maar op zo'n leuke manier dat de kinderen dat absoluut niet op die manier ervaren. Vorig jaar was er ook zo'n kijkles en als die vergelijk met dit jaar, zie ik echt heel veel vooruitgang bij onze prima ballerina. Niet dat dat echt belangrijk is, want het gaat er vooral om dat ze het leuk vindt, maar toch ....
Zondag hadden we opnieuw een etentje, maar deze keer hoefden wij niet zelf in de keuken te staan. Dit etentje hadden we nog tegoed voor de verjaardag van mijn oma, die vorige maand 96 is geworden. Met de hele familie (20 personen) zijn we naar restaurant Etenstijd gegaan. Dit is een buffetrestaurant, waar je 2 of 3 uur, net waarvoor je kiest, onbeperkt kan eten. Gezien de drukte had het nu wel wat weg van een vreetschuur, maar dan met wat meer luxe producten. We konden o.a. kiezen uit wild, escargot's, scampi's etc maar natuurlijk was er ook volop keus uit meer gangbare gerechten. De reden dat dit zo'n druk bezocht restaurant is, is omdat er een hele grote speelkelder aanwezig is. De kinderen kunnen daar naar hartelust spelen, terwijl de papa's en mama's op hun gemak kunnen eten. 3 uur tafelen is dan geen enkel probleem. Oma was er gelukkig ook zelf bij en wat heeft ze er ontzettend van genoten en wij ook. Ik hoop dat we het volgend jaar weer met z'n allen over kunnen doen, maar dan met een extra stoel.
En dan was er vandaag de kijkles bij ballet. MaJin zit nu bijna 2 jaar op klassiek ballet en elke week gaat ze daar met ontzettend veel plezier naar toe. Het is ook een hele leuke groep meiden en ze hebben een geweldige juf. Er wordt heel serieus les gegeven, maar op zo'n leuke manier dat de kinderen dat absoluut niet op die manier ervaren. Vorig jaar was er ook zo'n kijkles en als die vergelijk met dit jaar, zie ik echt heel veel vooruitgang bij onze prima ballerina. Niet dat dat echt belangrijk is, want het gaat er vooral om dat ze het leuk vindt, maar toch ....
donderdag 24 november 2011
Gematched t/m 7 augustus 2006
Na een bijna ondragelijke stilte, zijn daar eindelijk de voorzichtige geruchten dat er t/m 7 augustus 2006 gematched zou zijn. Opnieuw ziet het er naar uit dat we 5 koekjes uit de mand mogen halen en dat betekent dat er nog 29 koekjes resteren.
Karen en Rene (zie links) kunnen nu elk moment HET telefoontje verwachten, dus voor hen loopt de spanning de komende we(e)k(en) nog verder op.
7 augustus is ook wat ik voorspeld had, dus nog steeds zou ons voorstel er in april 2012 bij kunnen zitten en dat is "al" over 5 maanden. Er bestaat zelf een HELE kleine kans dat we er eind maart bij kunnen zitten, maar ik verwacht dat we tegen die tijd de cut-off met een dag gaan missen, dus vandaar dat ik uit ga van april.
Waar overigens het eerdere bericht waarin een cut-off datum van 8 augustus werd genoemd, vandaan kwam is een raadsel en helaas blijkt het ook niet waar te zijn. Jammer.
Karen en Rene (zie links) kunnen nu elk moment HET telefoontje verwachten, dus voor hen loopt de spanning de komende we(e)k(en) nog verder op.
7 augustus is ook wat ik voorspeld had, dus nog steeds zou ons voorstel er in april 2012 bij kunnen zitten en dat is "al" over 5 maanden. Er bestaat zelf een HELE kleine kans dat we er eind maart bij kunnen zitten, maar ik verwacht dat we tegen die tijd de cut-off met een dag gaan missen, dus vandaar dat ik uit ga van april.
Waar overigens het eerdere bericht waarin een cut-off datum van 8 augustus werd genoemd, vandaan kwam is een raadsel en helaas blijkt het ook niet waar te zijn. Jammer.
dinsdag 22 november 2011
Wachten op de nieuwe voorstellen
Afgelopen vrijdag meldde een vergunninghouder dat er een pakketje vanuit China naar hen onderweg was en dat dit wel eens de volgende voorstellen zouden kunnen zijn. Dat zou dan 4 weken na de vorige voorstellen zijn, helemaal super dus. Tevens werd er een datum genoemd van 8 augustus, maar dit zou niet perse de cut-off datum zijn. Vol spanning heb ik afgelopen 2 dagen het internet af gespeurd, maar niets noppes nada. Ik hoop dat er komende dagen toch verlossend nieuws komt en dan denk ik met name aan Karen en Rene, die al ruim 7 jaar op hun kindje wachten.
maandag 21 november 2011
Weer naar school
MaJin is vanmorgen weer naar school gegaan. De boterham ging nog wat moeizaam, maar verder gaat het echt al een stuk beter met ons meisje. Bij binnenkomst de juf maar verteld hoe het er voor stond, maar dat wij dachten dat ze wel weer voldoende opgeknapt was om weer aan de slag te gaan. De juf beloofde dat ze niet gelijk te hard van stapel zou lopen, dus met een gerust hart hebben we de klas verlaten. Toen wij om 12.15 uur ons meisje gingen ophalen, vertelde de juf dat ze wel wat stilletjes was geweest. In het bijzijn van MaJin stelde ze voor om MaJin die middag eventueel maar weer thuis te houden om op die manier even rustig op te starten. Dit waren wij eigenlijk helemaal niet van plan, want volgens ons ging het best goed met onze dame. Op weg naar huis en thuis had ons meisje weer voldoende praatjes, dus om 13.15 uur zijn we gewoon weer naar school gelopen en dat zonder protest. Ook vanmiddag is het goed gegaan en om 15.30 uur wilde ze zelfs afspreken met een van haar vriendinnen, dus het gaat weer de goede kant op met ons meisje.
zondag 20 november 2011
Nog steeds aan het kwakkelen
MaJin zit helaas nog steeds niet lekker in haar velletje. Donderdagmiddag leek ze even weer de oude MaJin te zijn en toen oma op ziekenbezoek kwam, hadden ze de grootste lol op de Wii. 's Avonds heeft ze ook gewoon met ons mee gegeten, maar toen ging het weer bergafwaarts. Ze vroeg aan Igor om even op haar rug te krabben, omdat ze daar ontzettend veel jeuk had en wat bleek ons meisje zat helemaal onder de uitslag. Werkelijk van top tot teen helemaal onder de griezel. Daarnaast had ze ook nog last van haar keel, dus opnieuw maar besloten om haar ook vrijdags thuis te houden. Igor heeft vrijdag de huisarts gebeld en 's middags kon hij met haar langskomen (ik moest helaas werken). Volgens de huisarts was er sprake van een virus en dat kan uitslag tot gevolg hebben. Aangezien ze verder wel weer redelijk praatjes begon te krijgen en de koorts weg was, konden ze zo weer vertrekken. Overigens niet nadat Igor eerst nog even geinformeerd had of het besmettelijk was, want we moesten tenslotte naar de verjaardag van Youri. Youri vierde vrijdag voor het eerst zijn verjaardag in Nederand en werd 4 jaar. Dit heugelijke feit wilden wij natuurlijk niet missen en dit hoefde gelukkig ook niet. Wat is dat mannetje verwend. Het leek er op dat hij gelijk voor 4 jaar cadeautjes had gekregen. In eerste instantie was het de bedoeling dat MaJin bij Rosalie zou blijven logeren, maar dit hebben we toch maar even uitgesteld. Voor beide meiden was dit een enorme teleurstelling, maar ons leek dit gewoon beter. Om 21.00 uur hebben we onze spullen gepakt en hebben we MaJin dus maar naar opa en oma gebracht. Wij hadden namelijk nog een feestje (eigenlijk twee) en bij opa en oma is ze toch meer vertrouwd. Gelukkig is dat allemaal goed gegaan en volgens oma heeft ze heerlijk geslapen.
De rest van het weekend hebben we niet veel gedaan. Zaterdag hebben we nog wat filmpjes zitten kijken van vakanties en van onze reis naar China en hier heeft ze enorm van zitten te genieten. Vandaag zijn we nog even op de koffie geweest bij Odette, de zus van Igor, om neef Dennis te feliciteren die ook vrijdag jarig was, maar verder hebben we niets ondernomen.
De meeste kwaaltjes zijn nu wel zo goed als verdwenen bij ons meisje, maar echt lekker in haar velletje zitten doet ze nog niet. Waarschijnlijk ook wel door het onrustige/slechte slapen van de afgelopen nachten. Hopelijk gaat dit vannacht beter, want ik begin er ook aardig doorheen te zitten. Morgen is het in ieder geval wel de bedoeling dat ze weer naar school gaat.
De rest van het weekend hebben we niet veel gedaan. Zaterdag hebben we nog wat filmpjes zitten kijken van vakanties en van onze reis naar China en hier heeft ze enorm van zitten te genieten. Vandaag zijn we nog even op de koffie geweest bij Odette, de zus van Igor, om neef Dennis te feliciteren die ook vrijdag jarig was, maar verder hebben we niets ondernomen.
De meeste kwaaltjes zijn nu wel zo goed als verdwenen bij ons meisje, maar echt lekker in haar velletje zitten doet ze nog niet. Waarschijnlijk ook wel door het onrustige/slechte slapen van de afgelopen nachten. Hopelijk gaat dit vannacht beter, want ik begin er ook aardig doorheen te zitten. Morgen is het in ieder geval wel de bedoeling dat ze weer naar school gaat.
donderdag 17 november 2011
Ziekjes
Gisterennacht rond 3.30 uur hoorde ik wat onrustige geluiden uit de slaapkamer van MaJin komen. Ik dacht dat ze aan het dromen was, dus ik even naar haar toe om een aai over haar bol te geven, want meestal is dit voldoende om haar weer lekker rustig verder te laten slapen. Helaas was er nu iets anders aan de hand. Ze was wild het dekbed van haar af aan het trappen en ze klaagde dat ze hoofdpijn had en duizelig was. Ze voelde ook ontzettend warm aan, dus hier was sprake van een zielig ziek meisje. Na haar van wat nachtkleding te hebben ontdaan en even bij haar te hebben gezeten is ze gelukkig weer in slaap gevallen. Wel heel erg onrustig, maar toch. Rond 5.30 uur was ze opnieuw wakker en wilde ze eigenlijk naar beneden, maar hier voelden wij nog weinig voor, dus hebben we de tv even voor haar aangezet. Wij zijn toen nog wel even terug naar bed gegaan, maar slapen doe je dan niet meer. Na vijf minuten ging de tv weer uit en is ons meisje toch weer even weg gedoezeld. Uiteindelijk zijn we om 7.00 uur naar beneden gegaan en het leek dat ze iets aan de betere hand was. Echter na een hap van haar boterham en een paar slokjes thee waren we weer terug af. We besloten om MaJin thuis te houden, maar daar had ons meisje toch wel wat moeite mee omdat ze haar reken- en taaltaak toch echt vandaag af moest maken. Arme schat, gelijk druk bezig met school. Ik heb toen beloofd dat ik wel even naar school zou gaan om de werkjes op te halen, want daar zou de juf vast geen moeite mee hebben. Eenmaal daar aangekomen moest de juf erg lachen. Natuurlijk waren die taken helemaal niet zo belangrijk en ons meisje moest eerst maar weer eens beter worden. Helaas kon ik het rapport nog niet meenemen, hiervoor zou ik 's middags nog een keer terug moeten komen. Met lege handen ging ik dus weer naar huis. Thuis was er nog niet veel veranderd en ik moet zeggen dat ik na deze korte nacht mij ook niet helemaal fit voelde, dus we hebben het lekker rustig aan gedaan. Wat later in de ochtend heeft ze er "alles" uigegooid en toen knapte ze wat op. Dit werd alleen maar beter toen Igor om 12.30 uur het rapport van MaJin op was gaan halen. Wij hadden ons voorbereid op een rapport wat wel wat minder zou zijn als vorig jaar, omdat ons meisje regelmatig aangeeft dat ze zo hard moet werken en dat ze het niet altijd snapt, maar wij hadden het helemaal mis. Ons meisje heeft echt een pracht rapport. En dan ook nog de opmerking van de juffen op de achterkant van het rapport;
Lieve MaJin,
Je bent een heerlijke meid om in de klas te hebben.
Soms ben je wel een beetje onzeker terwijl je het zo goed doet op school.
Vertrouw op jezelf dan kom je er wel.
Wij herkennen dit volledig.
Wij zijn dus weer SUPER trots op ons meisje en daar is ook alle rede toe. Nu maar hopen dat ze dit zelf ook eens gaat inzien.
Na dit geweldige nieuws knapte ons meisje een beetje op, dus we hadden goede hoop voor vandaag, maar helaas voelde ze gisterenavond weer behoorlijk warm aan en klaagde ze van keelpijn, dus toch nog maar even aankijken. Vannacht heeft ze redelijk maar toch nog wel onrustig geslapen en vanmorgen heeft ze een halve boterham en een kop thee op. Het lijkt wel wat beter te gaan, maar we zijn er nog niet helemaal. Wie weet morgen.
Lieve MaJin,
Je bent een heerlijke meid om in de klas te hebben.
Soms ben je wel een beetje onzeker terwijl je het zo goed doet op school.
Vertrouw op jezelf dan kom je er wel.
Wij herkennen dit volledig.
Wij zijn dus weer SUPER trots op ons meisje en daar is ook alle rede toe. Nu maar hopen dat ze dit zelf ook eens gaat inzien.
Na dit geweldige nieuws knapte ons meisje een beetje op, dus we hadden goede hoop voor vandaag, maar helaas voelde ze gisterenavond weer behoorlijk warm aan en klaagde ze van keelpijn, dus toch nog maar even aankijken. Vannacht heeft ze redelijk maar toch nog wel onrustig geslapen en vanmorgen heeft ze een halve boterham en een kop thee op. Het lijkt wel wat beter te gaan, maar we zijn er nog niet helemaal. Wie weet morgen.
Abonneren op:
Posts (Atom)






