Super leuk weekend

Sorry, ik was vergeten het vorige bericht te plaatsen. Het stond wel opgeslagen, maar ik had het niet gepubliceerd. Nu dus 2 verslagen in een keer.

Afgelopen weekend begonnen we met een bezoek aan Jibin's tehuisvriendje Yan. De voorgaande keren hadden we of bij ons of op een neutrale plek halverwege onze woonplaatsen afgesproken, omdat we door Jibin's wagenziekte niet de volledige afstand wilden rijden. Aangezien Jibin in China van zijn wagenziekte af is geraakt, hebben we deze keer wel de gok genomen en de 2 uur durende rit is prima verlopen. Toen we aan kwamen rijden hing de Chinese vlag buiten en hiermee voelden we ons gelijk ontzettend welkom. Bij binnenkomst heeft Jibin zijn cadeautjes aan Yan gegeven en die was daar heel erg blij mee. Vooral  de houten kikker die Jibin speciaal voor zijn vriendjes in China had uitgezocht vond hij heel bijzonder, maar ook het Dino-ei was een schot in de roos. Vervolgens zijn we aan tafel gegaan en hebben we heerlijk geluncht. Na de lunch was het de bedoeling dat de jongens gezellig met elkaar gingen spelen, maar blijkbaar konden ze het niet eens worden over wat ze wilden gaan doen. Yan wilde heel graag naar buiten om te gaan voetballen, maar Jibin wilde heel graag met het enorme playmobil kasteel spelen en uiteindelijk zijn ze dan ook binnen gebleven. Na een poosje besloten we om even naar een indoor klimgebeuren te gaan, zodat ze toch wat nader tot elkaar konden komen en dit lukte vanaf het moment dat we er binnenstapten. Eerst hebben ze het klimtoestel onveilig gemaakt en daarna zijn ze samen in de voetbalkooi gaan voetballen. Daar waren ze overigens niet alleen, maar ze deden niet onder voor de anderen. Jibin vraagt al een tijdje of hij op voetbal mag, maar eigenlijk vind ik dit helemaal niet bij ons mannetje passen. Ik kreeg echter te horen dat hij heel fanatiek mee deed en ook een behoorlijke harde trap had, dus misschien moeten we er toch aan geloven. Tegen 16:30 uur hebben we 2 bezweette mannetjes uit de toestellen gehaald en zijn we naar de Mac gereden. Vervolgens zijn we mee terug gereden naar Yan's huis en onder het genot van een kop koffie/thee hebben we nog even naar onze vakantiefoto's gekeken. Met name de foto's van het tehuisbezoek, want tenslotte heeft Yan daar ook een tijdje gewoond. Na het zien van deze foto's moesten ook de foto's van de periode dat de jongens daar samen verbleven nog even worden bekeken. Zo leuk om ze daar samen te zien. Uiteindelijk hebben we om 19:30 uur afscheid genomen en zijn we weer op huis aan gegaan. Voordat we echter naar huis konden, moesten we ook nog even Majin ophalen bij oma. Zij was gezellig de hele dag bij oma gebleven om lekker te luieren en wat te shoppen. Uiteindelijk waren we om 21:45 uur thuis en hebben we ons mannetje slapend in zijn bedje gelegd.

Gisteren, zondag, had ons mannetje 2 feestjes. Youri en Ingrid vierden samen hun verjaardag, maar vrijdag na school kreeg hij ook nog een uitnodiging van een klasgenootje die ook zijn verjaardag die dag ging vieren. Daar Jibin natuurlijk ook heel graag naar het feestje van zijn klasgenootje wilde, hebben we besloten om het te combineren. Om 14:00 uur hebben we ons mannetje afgezet bij Ballorig en zijn wij doorgereden naar San en Ingrid en om 16.00 uur is Igor ons mannetje weer gaan halen, zodat hij ook nog even op Youri's feestje kon zijn. Natuurlijk hebben we ook nog een hapje meegegeten en om 19:00 uur zijn we naar huis gegaan. Komende tijd zullen we elkaar weer wat vaker gaan zien, want tenslotte komen de feestdagen er weer aan

Overigens was dit al zijn vierde kinderfeestje van dit schooljaar, dus ik geloof dat we wel kunnen zeggen dat hij best goed in de groep ligt en dat is heel fijn om te weten.

En daar is ie dan alweer ....

Inmiddels is het al wel weer een week geleden, maar eindelijk is ie er dan, Sinterklaas met al zijn Zwarte Pieten. Ons mannetje keek hier ontzettend naar uit en hij stuiterde er lustig op los, dus zaterdag voor de buis gekluisterd en zondag hier de intocht bijgewoond. Ook nu vierden we deze gebeurtenis traditiegetrouw met onze goede vrienden, Ingrid, San en hun kids. Om 12.00 uur hadden we afgesproken bij mijn moeder (oma), lekker makkelijk nu die midden in het centrum woont. Niet meer ik weet niet hoelang kou lijden langs de kant, maar lekker aan de koffie met uitzicht over het plein. Ook had Ingrid contact met haar broer, die zoals ook andere jaren mee reed in de stoet, zodat we precies wisten wanneer we naar buiten moesten gaan. Daarnaast ontvang je dan ook wat inside information, want wat bleek, het paard van Sinterklaas was dubbel geboekt. We vonden het al zo raar dat de intocht al zoveel vroeger dan andere jaren begon en dat de route ook een stuk korter was, maar dat kwam om dat het paard op een bepaalde tijd elders moest zijn. Helaas liep het allemaal toch een beetje uit en moest Sinterklaas halverwege de route van zijn paard geholpen worden, want volgens zeggen kon het paard niet meer verder vanwege vermoeidheid. Sinterklaas mocht toen op de wagen van de broer van Ingrid mee verder rijden en dat kwam voor ons wel heel mooi uit. Op deze manier konden wij de chauffeur opdracht geven om voor ons te stoppen, zodat Jibin Sinterklaas even een high five kon geven.

Na de intocht zijn we naar de Koepelhal gelopen, waar de verdere festiviteiten plaats zouden vinden. Wat was het daar druk en warm, dus hier zijn we niet heel lang gebleven. Op naar een cafeetje, waar we gezellig wat hebben gedronken. Laat in de middag zijn we vervolgens naar een soort van Tapas restaurant Ibiza gelopen, waar we onbeperkt gerechtjes konden bestellen tot 18.30 uur. Voor de jongens een prima tijd. Het was er (nog) niet druk, maar het zag er super gezellig en sfeervol uit, dus wij hebben even geappt met Karin en Marcel of zij dit wat vonden voor 2de Kerstdag. Na wat foto's door te hebben gestuurd, waren ook zij enthousiast, dus wij wilden gelijk reserveren. Wat bleek, het zat al helemaal vol.
Na heerlijk te hebben gegeten zijn we tegen zevenen naar huis gegaan en mocht ons mannetje zijn schoen zetten. Uit volle borst heeft hij voor de haard zitten zingen en natuurlijk lag er de volgende morgen wat in. Heerlijk deze tijd.

Ondanks de komst van Sinterklaas is Jibin deze week toch weer wat rustiger geworden. Dat hoorden we ook van de juffen en hij kon dan ook aan het einde van de week zijn kaartje met stickers voor goed gewerkt, vol mee naar huis nemen. Wat een kanjer is het toch.

Ook met onze jonge dame gaat het nog steeds super goed op school. Ze heeft al heel wat proefwerken en schriftelijke overhoringen gehad en het ene hoge cijfer volgt het andere op. Wij vinden het dan ook prima dat ze ter ontspanning op vrijdagmiddag, wanneer ze vroeg vrij is, iets leuks gaat doen met vriendinnen. Afgelopen vrijdag is ze lekker gaan springen bij Jump XL en ik geloof dat dit een vervolg gaat krijgen.

Als laatste nog even fantastisch nieuws. Ons nichtje dat inmiddels zo'n 4 maanden geleden betrokken is geweest bij een zwaar verkeersongeluk en sindsdien in een vegetatieve toestand verkeerde, heeft gisteren voor het eerst weer iets gezegd. De hele familie is in een jubelstemming, want hier hadden we eigenlijk niet op gerekend. Wel op gehoopt natuurlijk, maar de stapjes die ze maakt zijn zo klein dat dit wel een beetje uit het niets kwam. Wat een stap voorwaarts ineens. Zo blij.

Reunie reisgroep Jibin

Gisteren hadden we weer een erg gezellige reünie met de reisgroep van Jibin. In ieder geval met 6 van de 8 gezinnen. Een van de gezinnen zit volgens mij nog in Thailand en het andere gezin heeft 4 jaar geleden al aangegeven geen behoefte te hebben aan contact. Ieder zijn ding.

We hadden afgesproken in KidzCity in Utrecht, voor iedereen een beetje centraal. Op zich is het best lastig om iets te organiseren wat voor iedereen leuk is, want de jongste is 5 jaar en de oudste (Majin) is bijna 13 jaar.  Gelukkig is ze niet de enige oudere zus en ook Sem en Twan hebben een zus van 12 jaar, dus als oppas en met mobiel vermaken die meiden zich ook nog best. Tenslotte was het ook de reünie van Jibin en dan moeten we vooral rekening houden met de jongens waren de woorden van Majin. Wat een lieverd is het toch. Rond 12.00 uur waren we in Utrecht en al gauw zagen we al een deel van de groep. Tot onze verbazing keek Jibin eerst een beetje de kat uit de boom alvorens hij zich op de klimtoestellen en de draaimolens stortte. Dit zijn we niet echt van hem gewend, want normaal neemt hij amper de tijd om zijn schoenen uit te doen. Na een tijdje was hij echter genoeg gewend en ging hij samen met Sem, Twan en Tjang op pad. De rest van de middag hebben we hem niet veel meer gezien, alleen om wat te drinken en te eten. De 2 jongste Rao en Sun vermaakten zich ook prima. Ik begrijp dat de meiden dit wel een beetje hebben gezien. zo'n indoorspeeltuin, maar voor een reünie is dit toch wel ideaal. Wij hebben heerlijk bij kunnen kletsen met iedereen en hebben ronduit kunnen vertellen over onze fantastische reis van afgelopen zomer. Om 16.30 uur hebben we afscheid genomen van het eerste gezin. Zij waren net terug van een vakantie en hun mannetje zat er al aardig doorheen. Niet veel later vertrokken er nog 2 gezinnen en met de overige zijn we nog een hapje gaan eten bij de Mac. Een prima afsluiting van een geslaagde middag. Om 18.30 uur hebben we uiteindelijk afscheid van elkaar genomen en is iedereen op huis aan gegaan. De bedoeling is om dit toch elk jaar terug te laten komen en ik hoop dat dit gaat lukt.

Helaas hebben we al geruime tijd geen reünie meer gehad met de reisgroep van Majin. Tot voor 2 jaar terug zagen we elkaar zeker een keer per jaar en dat was dan voor een weekend en voor sommige een dag, maar dat is nu dus alweer 2 jaar geleden. De reden hiervan is waarschijnlijk, omdat ik het niet meer organiseer. De voorgaande keren heb ik zeer regelmatig het voortouw genomen in het organiseren van een weekend/dag en dan was iedereen ook erg enthousiast, maar de laatste keer heb ik aangegeven dat iemand anders het een keer mocht doen en dit is helaas uitgebleven. Ik heb wel aan Majin gevraagd of zij alle meiden weer een keer zou willen zien, want voor haar zou ik het absoluut weer oppakken, maar zij geeft aan dat als de andere er geen behoefte aan hebben, dan hoeft het van haar ook niet perse. Blijkbaar heeft ze voldoende aan het contact wat ze met Rosalie, Noah en Fenna heeft. En natuurlijk heeft ze ook haar vriendinnen van school, die ook heel belangrijk voor haar zijn en dat is natuurlijk ook helemaal prima.

En dan is het alweer vakantie

Gisteren vrijdag 21 oktober begon voor de kinderen de Herfstvakantie en ze hebben hem dubbel en dwars verdiend. Ons meisje heeft het fantastisch gedaan deze eerste periode en haalt vrijwel allemaal achten en negens en ook ons mannetje doet het keurig op school. Hij kan zich redelijk goed concentreren, blijft goed op zijn stoeltje zitten (iets wat in groep 2 nog steeds erg lastig was) en is de vrolijkheid zelf. Heerlijk om beide kids zo goed bezig te zien.

Toen deze vakantie eraan kwam hebben we gevraagd wat ze graag wilden doen. Tenslotte vonden ze onze reis naar China niet echt een vakantie en ik snap wel wat ze daarmee bedoelen. Vrijwel elke ochtend liep die wekker (te vroeg) af. De keren dat we in een zwembad hebben gelegen is op een hand te tellen en ze hebben ook veel tijd door moeten brengen op vliegvelden en treinstations, dus dat voelt niet helemaal als zomervakantie. Heel eensgezinds riepen ze dan ook dat ze naar een huisje wilden; Landal of Centerparcs. Zo gezegd, zo gedaan en gisteren zijn we dan ook aangekomen op Landal Stroombroek in de Achterhoek. Later als gehoopt, want de rit die normaal 1.20 uur zou duren, duurde helaas zo'n 3.00 uur. Wat was het druk op de weg. Eenmaal in het huisje ben ik de tassen en kisten uit gaan pakken en is Igor frietjes gaan halen, want we hadden inmiddels wel trek gekregen. We hebben lekker in het huisje gegeten en daarna hebben we ons op de bank genesteld en hebben we naar de Voice gekeken. Jibin is natuurlijk eerder naar bed gegaan en ook daar heeft hij dan absoluut geen moeite mee.

Jammer genoeg was het zaterdagmorgen wel weer vroeg dag, want ons mannetje melde zich al om 6.15 uur. Majin heeft hem nog stil proberen te houden met de TV, maar ook dat werkte niet echt, dus Igor is met hem in de kamer gaan zitten en heeft hem zijn tablet gegeven. Hierdoor kon Majin nog even slapen en ook ik mocht nog even lekker blijven liggen. Om 8.30 uur zaten we aan tafel met verse broodjes en hebben we op ons gemak ontbeten. Daarna nog even cocoonen in het huisje en uiteindelijk zijn we iets na elven richting het centrumgebouw gelopen. In eerste instantie zijn we naar de indoorspeelplaats gelopen, maar die bleek toch echt voor de wat kleinere kinderen te zijn ( niet goed ingeschat op de foto's), dus zijn we gaan midgetgolfen, want tenslotte was het droog. Ondanks dat het niet echt een spectaculaire baan was, hebben we ons prima vermaakt. Bij de laatste 3 banen, waren onze handen toch wel erg koud geworden, dus snel het spelletje afgemaakt en terug naar ons huisje voor een heerlijke kom soep. Daarna weer lekker even luieren om vervolgens rond half 4 nog even te gaan zwemmen. Met z'n vieren, want ook ik heb mij in mijn badkleding gehesen en ben het water in gegaan. Na een uurtje gedobberd te hebben, heerlijk warm gedoucht en terug om opnieuw een hapje te eten. Pasta deze keer. De kids vinden het echt heerlijk om met z'n vieren op zo'n beperkt oppervlakte te verblijven. Dat vonden ze van de caravan ook zo fijn. Gezellig met z'n vieren op elkaars lip. De avond hebben we dan ook opnieuw relaxed op de bank doorgebracht.

Zondagochtend een iets latere start, want ons mannetje liet deze keer "pas" na zevenen van zich horen. Opnieuw de kids even achter hun schermpjes gezet, zodat wij nog wat na konden doezelen. Vervolgens weer lekker ontbeten en daarna hebben we met z'n vieren een spelletje zitten spelen. Tegen twaalven zijn we even naar buiten gegaan. Er ligt een groot meer op het park en daar zijn we omheen gewandeld. Onderweg kwamen we verschillende speeltoestellen tegen, dus dat was een leuke afwisseling. Het zonnetje scheen heerlijk en toen we halverwege een Beach club tegenkwamen zijn we daar lekker even op het terras gaan zitten. Met een cappuccino en een warme appelstrudel was het goed toeven. Tegen tweeën waren we terug in ons huisje en hebben we opnieuw wat gegeten. Daarna even lekker bankhangen en om 16.45 uur zijn we opnieuw richting het centrumgebouw gelopen, want om 17.00 uur hadden we een bowlingbaan besproken. Met de zijkanten omhoog voor de kids en de goten open voor ons, was het nog een spannend potje. Igor won de eerste ronde met Majin op zijn hielen en de tweede ronde was voor Majin met Jibin als tweede. Het was super gezellig zonder gemopper en onenigheid. Na deze sportieve bezigheid zijn we een hapje gaan eten in het restaurant. Uiteindelijk waren we rond 20.00 uur weer terug in ons huisje. Nog een avondje knus op de bank en dan zit het weekendje er weer op.

Vanmorgen (maandag) kwam Jibin dan eindelijk in het vakantieritme. Pas na 7.30 uur liet hij van zich horen en dit was prima. Tenslotte moesten we op tijd het huisje verlaten, want het weekend zat er helaas alweer op. Na te hebben ontbeten en de spullen in de auto te hebben gezet zijn we iets na tienen nog even een kopje koffie gaan drinken in het restaurant op het park en hebben we bedacht hoe we het weekend zouden gaan afsluiten. Al eerder had ik gezien dat er een Huifkarcentrum in de buurt was, maar het was een beetje afhankelijk van het weer of we dit zouden gaan doen. Na weeronline te hebben geraadpleegd, besloten we om het er toch op te wagen. Rond 11.30 uur kwamen we aan bij het centrum en kregen we paard Mira toegewezen. Ook werden de kneepjes van het mennen uitgelegd en na een contract te hebben getekend konden we op weg met de huifkar, met z'n viertjes zonder verdere begeleiding. We hadden een fotoroute meegekregen en als we de plaatjes goed zouden volgen zou de rit zo'n 2 uur moeten duren. Gelukkig kende Mira de weg zelf ook op haar hoefje, dus dit ging helemaal goed. Onderweg hebben we allemaal een keer de teugels overgenomen en zo nu en dan liep een van ons een stuk naast Mira mee. Al met al een hele leuke ervaring, alleen jammer dat Majin toch enigszins allergie's is voor paarden. Tegen het einde van de tocht kreeg ze behoorlijk last van haar ogen en begon ze te snotteren, dus het was goed dat het ritje niet veel langer meer duurde. Uiteindelijk waren we tegen 14.00 uur terug en zijn we in de auto gestapt en op huis aangegaan. Om 15.30 uur reden we de auto op de oprit en konden we terugkijken op een ontzettend leuk weekend.

Wat vliegt de tijd

Het lukt op dit moment maar niet om hier vaker wat te schrijven. Dit heeft o.a. te maken met mijn aankomend Wft examen, wat ik moet halen voor mijn werk. Volgende week woensdag moet ik eraan geloven, dus nog even een weekje leren en dan heb ik weer tijd over.

Niet alleen ik moet regelmatig met mijn neus in de boeken, ook Majin zit vaak op haar kamer braaf huiswerk te maken en te leren en haar eerste officiële 9 voor Engels is al binnen. Ze heeft het nog steeds prima naar haar zin en maakt makkelijk vriendinnen. Afgelopen vrijdagavond is ze met 2 vriendinnen naar de bioscoop geweest en aangezien ze vervoer nodig hadden, kwamen zij met het plan dat de moeders misschien ook gezellig naar een film konden gaan. In eerste instantie was het niet de bedoeling dat we naar dezelfde film zouden gaan, maar daar kwam het uiteindelijk wel op neer. Dit was niet  mijn idee, maar de andere moeder wilde ook graag naar de film Nerve. Uiteindelijk zijn wij redelijk voor in de zaal gaan zitten en de 3 meiden een heel stuk achter ons en ook nog aan de andere kant van de zaal, dus ze hebben echt geen last van ons gehad. Uiteindelijk hebben we met z'n allen genoten van een leuke maar zeker ook spannende film. Daarnaast is ze deze week op Brugklaskamp geweest. Maandagochtend vertrok ze om 8.45 uur hier van huis en vandaag rond het middaguur was ze weer thuis. Super leuk voor ons meisje, maar ik vind het toch behoorlijk ongezellig als onze puber een paar dagen van huis is. Ze heeft het ontzettend gezellig gehad en na even een beetje te zijn bijgekomen, kwamen vanavond tijdens het eten de verhalen los. Met name de spooktocht van maandagavond had behoorlijk veel indruk gemaakt. Ze hebben hun longen uit hun lijf geschreeuwd, maar toch was het erg leuk en een van de hoogtepunten van het kamp. Morgen hoeft ze pas om 13.00 uur te beginnen en gaan ze met alle brugklassers een collage maken van het kamp. Een relaxt weekje dus.

Met Jibin gaat het ook nog steeds erg goed op school en ook hij maakt makkelijk vriendjes. Zijn eerste kinderfeest heeft hij er al opzitten en ook de uitnodiging voor een tweede feestje is binnen. Ook tijdens het 20 minuten gesprek op school kregen we te horen dat hij goed in de groep ligt en dat is natuurlijk erg fijn om te horen. Ook kregen we de indruk dat de juffen een aardig goed beeld hebben van ons mannetje. Juffrouw Eva van groep 2 heeft haar werk goed gedaan, maar dat wisten we al wel. Inmiddels schrijft hij al diverse woordjes, maakt hij al wat sommetjes en leest hij ook al best aardig. Wij zijn dan ook erg trots op ons mannetje.

Nog iets meer dan 2 weken en dan hebben ze alweer een weekje vakantie. Lekker weer even wat met z'n viertjes doen en wie weet gaan we er nog wel een paar dagen tussenuit.

Weer helemaal in het normale ritme en een jaartje ouder

De kids gaan inmiddels alweer bijna 3 weken naar school en voor alsnog gaat het met beiden boven verwachting goed. Majin vertrekt elke morgen om 7.40 uur met plezier naar school en met een klein clubje meiden fietsen ze dan naar Berkel Enschot. Het is een ritje van zo'n 25 minuten en ik heb haar er nog geen een keer over horen klagen. De eerste week had ze nog geen huiswerk, maar inmiddels wordt dit wel met regelmaat gegeven. Ook dit maakt ze zonder mopperen en al heel zelfstandig, maar soms is het nog wel lastig plannen met een aantal lange schooldagen. Ze is in ieder geval erg ijverig en dat zien we graag. Deze week hadden ze een proef SO Engels en daarvoor heeft ze gewoon een 9 gehaald. Jammer dat deze niet meetelt.

Ook met Jibin gaat het erg goed op school. De juffen zijn heel tevreden over zijn werkhouding en ook wordt ie met de dag rustiger. Ik heb het idee dat onze reis naar China, maar ook de structuur van groep 3 hem heel erg goed doen. Ook ben ik ervan overtuigd dat er een hele goede overdracht is geweest tussen de kleuterjuf en zijn nieuwe juffen. Jibin heeft het ontzettend naar zijn zin en zegt dagelijks dat hij zo blij is en dat hij het zo leuk vindt in groep 3. Wat is dat heerlijk om te horen.
Ook met zwemmen gaat het steeds beter, want afgelopen zaterdag kreeg hij opnieuw een sticker en hij mag nu door naar groepje 4 en dit is het groepje dat in het grote diepe bad mag zwemmen. Dit is het laatste groepje voor het diplomazwemmen. Wie weet komt het einde nu in zicht.

Inmiddels ben ik ook weer een jaartje ouder geworden en dit hebben we gevierd op zondag 11 september. Het weer zat mee, dus we konden met z'n allen heerlijk buiten zitten. Alle genodigden waren van de partij, dus het was een gezellige drukke boel. Tegen de avond ging de barbecue aan en iedereen bleef gezellig eten. We hebben weer even bij kunnen kletsen met onze campingvrienden die we deze zomer natuurlijk niet hebben gezien, maar ook Tanja en Frank waren van de partij en met hen hebben we het natuurlijk over onze reis gehad. Ook zij waren deze zomer in China en hebben een bezoek gebracht aan het tehuis in Kunming. Hun ervaringen waren vrijwel gelijk aan die van ons en dat is voor beide meiden misschien toch wel enigszins een geruststelling.

Ook zijn we afgelopen zondag met oma naar de Efteling geweest. Dit proberen we er toch wel jaarlijks in te houden en met een steeds groter wordende Jibin, die inmiddels in diverse snelle attracties mag en durft, wordt dat natuurlijk ook steeds leuker. Voor de Bobbaan, Vogelrok en Joris en Draak draait hij zijn hand niet om, maar gelukkig vindt hij de Fata Morgana en het Carnaval Festival ook nog leuk en samen met oma in de oude auto's is natuurlijk helemaal fantastisch. Het schipschommel, de Python en de Baron, heeft hij aan de andere overgelaten. Dit is nog even te veel van het goede voor ons mannetje. Majin twijfelde ook nog even bij de Baron, maar onze held heeft het gedaan en ook nog wel op de voorste rij. Jurre had net voordat ze in de Baron stapten Majin's hartslag gemeten en die was behoorlijk hoog. Wat was ze gespannen, maar wat was ze enthousiast toen ze er eenmaal uitkwam. We hebben de dag afgesloten bij de Mac. Dit was in eerste instantie niet de bedoeling, maar omdat de wachtrij bij de Baron zo lang was, was er geen tijd meer om op het park nog wat te eten. Gelukkig hebben we niemand horen klagen en gingen de frietjes er probleemloos in. Het was een topdag.

Ook hebben we afgelopen weken weer regelmatig een bezoekje gebracht aan het ziekenhuis. Helaas is er nog steeds weinig verandering. We hopen dat ze binnenkort mag starten met de VIN therapie, Een speciale therapie voor jongeren tot 25 jaar die o.a. ten gevolgen van een ongeval zwaar hersenletsel hebben opgelopen. De therapie geeft goede resultaten en hier hebben we toch wel een beetje onze hoop op gevestigd.

En ook hier gaan de kids weer naar school

Inmiddels zijn we alweer ruim 2 weken thuis, hoewel het al wel een half jaar lijkt. Bijna 2 jaar leef je  ontzettend naar deze vakantie toe, vervolgens komen de voorbereidingen, dan begint het aftellen en uiteindelijk het genieten van een prachtige reis. Nu zijn het alleen nog mooie herinneringen. Zo jammer.

Na thuiskomst hebben we natuurlijk gelijk de familie opgezocht en begonnen ook weer de ziekenhuisbezoekjes. Helaas is ons nichtje nog steeds niet uit haar coma ontwaakt en zien we weinig vooruitgang. Toch blijven we hoop houden dat ze, zodra ze na het revalidatiecentrum mag, ze stapjes gaat maken. Het enige wat we nu kunnen doen is afwachten en hopen op een klein wonder.

Ook begon hier toen het mooie weer en met nog 2 weken vakantie voor de boeg besloten we nog een zwembad aan te schaffen. Geen super groot, maar wel groot genoeg om er samen met wat attributen in te kunnen spelen. Ze hebben er al dankbaar gebruik van gemaakt en wie weet kunnen ze dat de komende dagen ook nog wel doen.

Ook hebben we een week na thuiskomst weer gezellig afgesproken met onze reisgenoten. Lekker even napraten onder het genot van een barbecue en een drankje. Zelfs na 4 weken bij elkaar op de lip te hebben gezeten, zijn we elkaar nog niet beu. We hebben de ultieme test doorstaan. Friends for life.

In de laatste week van de vakantie zijn we nog naar NEMO geweest. Een soort van hele leuke  educatieve attractie waar op speelse wijze kennis gemaakt wordt met een wereld vol wetenschap en technologie. Majin en Jibin vonden het super leuk en hebben genoten van dit gezinsuitje en wij met hen.

Ook waren Majin's boeken binnengekomen en kon er gekaft worden. Dit heeft ze helemaal zelf gedaan. De allerlaatste schoolspulletjes zijn aangeschaft en er werd druk over en weer geappt met de toekomstige klasgenootjes.

Vanmorgen was het dan zover en mochten we Jibin naar zijn nieuwe klas en juf brengen. Eenmaal in de klas begon hij lichtelijk te stuiteren. Hij vond het toch best wel spannend, maar gelukkig zat zijn beste vriendje van vorig jaar naast hem, dus met een gerust hart hebben we hem daar achter gelaten. Ook Majin mocht vandaag voor het eerst naar haar nieuwe school. Geen hele dag, maar gewoon rooster en laptop ophalen en daarna feesten naar aanleiding van de opening van de verbouwde school en ook zij had er erg veel zin in. De eerste dag is bij beiden goed verlopen en we zien het met vertrouwen tegenmoed.