2de helft Februari, Carnaval en Diploma-A

19 februari hadden we weer eens afgesproken met San en Ingrid. We hadden elkaar dit jaar nog maar 1 keer gezien en aangezien er de komende weken ook niets van zou komen, hebben we deze zondag nog even aangegrepen om wat leuks te doen. Om 15.00 uur hadden we afgesproken bij Bos en Duin en vandaar uit hebben we een lekkere wandeling door de duinen gemaakt. Vervolgens zijn we naar het huis van Ingrid en San gereden om daar de door hen net aangeschafte Chinese fondue uit te proberen. Onder het genot van een drankje hebben we de groente en het vlees gesneden en heel de tafel vol geladen met allerlei lekkernijen. Nadat de bouillon warm genoeg was kon de pan gevuld worden en niet veel later konden we eten. We hebben lang zitten tafelen en buiten het feit dat de bouillon wat kruidiger had gemogen, smaakte het prima. Super gezellig en even waanden wij ons weer een beetje in China.

Afgelopen vrijdag begon hier in het zuiden het carnaval. Jibin mocht verkleed naar school en daar zou de hele dag in het teken staan van dit feest. Dit jaar wilde ons mannetje Ridder zijn en dan gaan we natuurlijk ook voor een hele stoere Ridder. Vorige week nog op pad geweest voor een kostuum en eerlijk is eerlijk hier zijn we goed voor geslaagd.

In de ochtend ging de onderbouw in optocht naar het zalencentrum de Riddershof (hoe toepasselijk) en daar werd er volop gehost en gedanst. In de middag hebben ze spelletjes gedaan en Jibin had een topdag.

Op de middelbare doen ze niet aan carnaval, dus ons meisje vertrok gewoon met haar schooltas richting school, waar ze o.a. een proefwerk wiskunde had. Dit betekende echter niet dat ons meisje dit feest aan zich voorbij zou laten gaan (zoals andere jaren wel het geval was). Weken geleden waren er namelijk al kaartjes aangeschaft voor Enschot Trilt. Samen met nog 3 andere vriendinnen zou ze hier naar toe gaan, wetende dat er nog veel meer kinderen van school zouden zijn. Ook werden er kaartjes gekocht voor 't plein in Udenhout, dus ons meisje was 3 avonden onder de pannen. Het waren wel feestjes voor jeugd van 10 t/m 16 jaar, dus dat vond ik wel een fijne gedachten. Nu ik dit zit te typen heeft ze er al 2 super gezellige avonden opzitten en ook vanavond had ze er weer heel veel zin in. Helaas moet ik nu echt zeggen, kleine meisjes worden groot.

Afgelopen zaterdag hebben we heel bijzonder bezoek gehad. Jennifer en haar ouders kwamen namelijk gezellig bij ons op de koffie. Nadat Jennifer afgelopen juli een heel zwaar ongeluk heeft gehad, moet ze van heel ver komen. Gelukkig maakt ze de afgelopen maanden behoorlijk wat stappen en dat stemt ons allen heel gelukkig. Ze heeft daarnaast nog wel een hele lange weg af te leggen, maar we durven weer hoopvol te zijn. Ze heeft ontzettend zitten genieten van een tompouce en latte machiato en waar we ook zo ontzettend blij mee zijn is, dat we weer met haar kunnen communiceren. Het heeft allemaal nog wel zijn tijd nodig, maar dat geeft niets.

Zondag was voor ons mannetje een spannende dag, want hij mocht op voor zijn A-diploma. Na 3 jaar elke week met goede zin naar de zwemles te gaan, was nu eindelijk het moment daar. Wat was hij nerveus, maar wat heeft hij ontzettend goed zijn best gedaan. Gelukkig hebben alle kinderen het gehaald en de opluchting was dan ook groot toen hij eenmaal zijn diploma in handen had.

Natuurlijk hoorden er de nodige cadeautjes bij en dat heeft hem alleen maar meer gemotiveerd om door te gaan voor B. Hier zijn we deze week dan ook mee begonnen, maar wat is dit zwaar voor hem. Het is echter een doorzetter, dus ook dit gaat hij uiteindelijk wel halen.

Voor Majin was het vandaag een belangrijke dag, want na bijna 2 jaar mocht eindelijk haar beugel eruit. Vanmorgen om 9.00 uur lag ze al in de stoel en na ruim een uur stonden we weer buiten. Wat heeft ze nu een mooie mond met tanden en wat is ze er zelf ook blij mee. Het enige jammere is wel, dat ze aan de achterkant van haar tanden spalkjes hebben aangebracht en dit voelt nu nog niet zo prettig. Ze wist wel dat ze nog een nachtbeugel zou krijgen, maar met blijvende spalkjes achter haar tanden had ze geen rekening gehouden. Waarschijnlijk heeft ze hier over een paar dagen helemaal geen last meer van, maar voor nu is het toch een beetje jammer.

YESSSSSSSSSSSS

Zo'n 2 weken geleden toch maar even contact opgenomen met adoptie nazorg, omdat we het idee hadden dat de onrust die op dit moment in Jibin zit hem toch wel een beetje in de weg zit. Hij klaagt vaak dat hij moe is en dat er te veel woorden in zijn hoofd zitten die meestal iets met China te maken hebben. Na een prettig telefoongesprek met iemand van SAV, waarbij werd aangegeven dat hij nu ook wel de leeftijd heeft dat hij zich steeds meer bewust is van zijn verleden, hebben we besloten om samen met Jibin een lifebook te gaan maken. Dit is een boek/schrift waarin wij samen met Jibin gaan praten over de jaren die hij in China heeft gewoond. We gaan proberen een beeld te schetsen van hoe wij en Jibin denken dat zijn eerste 3 1/2 jaar in China eruit hebben gezien. Dit gaan we doen door middel van verhaaltjes, tekeningen en plaatjes. Inmiddels hebben we samen een mooi schrift uitgezocht en heeft Jibin de eerste tekeningen gemaakt. Hij is in ieder geval erg enthousiast en hij zegt dat hij het fijn vindt om er mee bezig te zijn. En eerlijk is eerlijk ik heb nu al het idee dat het hem een beetje rust geeft.

Wie weet heeft deze rust ervoor gezorgd dat hij vorige week zaterdag eindelijk de laatste sticker mee kreeg bij de zwemles en dus door mocht naar het laatste groepje. Wat was hij blij (en wij ook na 3 jaar). Tot onze verbazing kwam hij vandaag zelfs al met het formulier voor afzwemmen thuis. Over 2 weken mag hij op voor zijn A-diploma, wat een mijlpaal.

Ook heeft ons mannetje deze week zijn allereerste echte rapport mee naar huis gekregen. We hadden ruim een week geleden al een gesprek gehad met de juf, omdat we ons een beetje zorgen maakten over het feit dat hij zo druk/onrustig was en toen kregen we al te horen dat het op school eigenlijk best goed ging en dit bleek nu ook wel uit zijn rapport. Wat doet ie het goed en wat blijkt hij een fijne en lieve leerling te zijn. Zo fijn om al dat positieve commentaar van de juffen te lezen en als je op alle vakken dan voldoende en ruimvoldoende scoort, dan zijn wij ontzettend blij en trots.

Ook op zijn grote zus zijn wij enorm trots, want zij blijft ook maar het ene mooie punt na het andere halen. Deze 2de periode is haar laagste punt tot nu toe een 7. Zo fijn dat ze haar draai helemaal heeft gevonden op school. Vorige week is Jalissa gezellig bij ons blijven logeren. Samen zijn ze vrijdagmiddag eerst gaan stadten en daarna zijn ze met z'n tweetjes naar Happy Italy geweest. Zaterdagmorgen hebben ze heerlijk liggen luieren in bed en 's middags zijn ze nog samen naar de film Storm geweest. Al met al een hoop gezelligheid.

Donderdagavond heeft ze geholpen op school bij de openavond voor de nieuwe instroom. Samen met 2 klasgenootjes stond ze bij de proefjes. Ze had het prima naar haar zin gehad en om 21.30 uur was ze pas thuis.

En ja hoor, 28 februari mag haar beugel eruit. Nog iets meer dan 2 weken en dan ......... Wat kijkt ze hier naar uit.

En voordat je het weet is er alweer bijna een maand voorbij

Soms is het best lastig om hier steeds maar weer een stukje te typen. Zo spannend is ons leven nu ook weer niet. De kids gaan weer gewoon naar school en hebben zo nu en dan toetsen, SO's en proefwerken en daar hoort dan ook het nodige huiswerk bij. Gelukkig blijft er ook nog wel tijd over om af te spreken met vriendjes/vriendinnen en feestjes en dat maakt dat het allemaal nog wel gezellig blijft.

Majin had laatst een feestje van haar beste vriendin Jalissa en bijna alle meiden van de klas waren daarbij aanwezig en ook Laura en Maud, waarmee ze al vanaf groep 3 bevriend zijn. Het was super gezellig en er is lekker gedanst, want dat hoort er inmiddels ook een beetje bij. Ook is Majin laatst met 3 klasgenootjes naar de stad geweest om inkopen te doen voor Carnaval. Met een man of 7 a 8 gaan ze naar Enschot Trilt en dan moet de kleding toch wel een beetje op elkaar afgestemd zijn. Het wordt iets met legerprint.
Daarnaast kan Majin niet wachten tot haar beugel eruit mag. Volgende week dinsdag hebben we de laatste controle en dan krijgt ze te horen wanneer dit gaat gebeuren. In ieder geval nog in februari.

Jibin had deze week zijn zesde kinderfeestje. Zo fijn om te weten dat hij goed in de groep ligt en dat hij met veel kinderen goed kan opschieten. Soms maken we ons wel een beetje zorgen over zijn drukke gedrag en dat dat misschien een tal van kinderen kan afschrikken, maar volgens de juf valt het op school allemaal reuze mee en gaat het eigenlijk best goed. Het stil moeten zitten op een stoel is toch wel de grootste uitdaging en met regelmaat hangt hij over de tafel of zit hij achterstevoren, maar ondanks dat krijgt hij alle informatie mee. Zijn druk zijn heeft duidelijk een functie. Jibin vangt zoveel prikkels op en door het druk zijn raakt hij een hoop prikkels kwijt, waardoor hij zich op andere dingen kan concentreren. Wel kost dit hem heel veel energie en hij klaagt dan ook regelmatig dat hij moe is. De afgelopen weekenden hebben we het dan ook rustig aan gedaan.

Vorige week zondag zijn we 's middag even naar de duinen geweest, samen met logeerknuffel Sultan van groep 3. Deze had Jibin vrijdags mee naar huis gekregen en mocht het hele weekend bij ons logeren.  's Morgens had het wel even gesneeuwd, maar we hadden niet het idee dat er nog wat zou liggen dus een slee zou volkomen overbodig zijn. Toen we echter in de duinen liepen, lag er toch nog wel wat sneeuw en werd er wel degelijk gesleed. Jammer, maar dit mocht de pret niet drukken. We zijn een heel stuk de duinen in gelopen en hebben we ons prima vermaakt met sneeuw/ijs voetbal.

Tegen de tijd dat de zon wat ging zakken en het dus een stuk koeler werd, zijn we terug naar de auto gelopen. Eenmaal thuis hebben we gelijk warme chocolademelk gemaakt en zijn we weer helemaal opgewarmd.

Afgelopen zondag zijn we naar de bossen gegaan. Ook nu hebben we een heerlijke wandeling gemaakt van ruim 5 kilometer langs de Oisterwijkse vennen. Na de wandeling hadden we een reuze honger gekregen, dus het was maar goed dat we al eerder hadden afgesproken om 's avonds lekker te gaan wokken met San, Ingrid en de kids. We hebben onze buikjes goed gevuld en moe maar voldaan lag ons mannetje om 20.00 uur in bed.

De 2de week van de Kerstvakantie en het gewone leven

Oud en nieuw hebben we als vanouds gevierd met San en Ingrid. Voorheen was dit ook met Karin en Marcel, maar die hebben sinds vorig jaar besloten het jaar af te willen sluiten met familie en dat is natuurlijk hun keuze. We hadden die avond afgesproken rond 20:00 uur, dus we zouden allemaal al gegeten hebben. Natuurlijk heeft dat Ingrid en mij er niet van weerhouden om nog ruimschoots allerlei lekkernijen in te slaan, om vervolgens weer met een hoop te blijven zitten, maar we kwamen in ieder geval niets te kort. Rosalie en Majin hebben aan het begin van de avond voornamelijk boven gezeten en de jongens hebben samen ......... jawel, gezelschapsspelletjes zitten spelen. Ze hadden het samen prima naar hun zin en vroegen niet eens naar hun schermpjes. Rond 23.00 uur mochten de kinderen bij ons achter al wat "spectaculair" kindervuurwerk afsteken en dat vonden ze prachtig, ook de meiden.

Om 23:45 uur zijn we weer naar binnen gegaan om de champagne klaar te zetten, zodat we op tijd konden proosten op het nieuwe jaar. Een jaar waarin we geen reis naar China gaan maken, maar waarin we op zoek moeten gaan naar een nieuwe vakantiebestemming, omdat we natuurlijk ook geen caravan op de Beekse Bergen meer hebben. Verder hebben we natuurlijk geproost op gezondheid, liefde en geluk .......... en heel veel geld (toch makkelijk). Na middernacht hebben de kids naar het vuurwerk op straat gekeken en dit knalde er aardig op los en daarna is de jeugd dan toch op hun schermpjes gegaan en hebben wij nog gezellig zitten kletsen. Uiteindelijk zijn San, Ingrid en Youri rond 02:30 uur naar huis gegaan en hebben wij een inmiddels instortende Jibin snel in bed gelegd. Ook hebben we Rosalie en Majin naar boven gestuurd, zodat wij de boel nog even konden opruimen en uiteindelijk lagen wij er ook om 03:30 uur in.

Helaas was ik alweer om 09:00 uur wakker en ben ik niet veel later naar beneden gegaan. Igor volgde mij een uur later en daarna bleef het stil. Tegen twaalven zouden Ingrid, San en Youri weer onze kant opkomen, omdat het inmiddels ook traditie is dat we op nieuwjaarsdag samen ontbijten/lunchen, dus om 11:30 uur besloten we de kinderen toch maar eens zachtjes aan wakker te maken. Iets wat ik echt niet graag deed, nu ons mannetje nog zo lekker sliep. Van de andere kant anders zouden we er 's avonds weer mee zitten. De meiden waren al wel wakker, maar lagen nog lekker in bed te kletsen. Iets na twaalven zaten we met z'n allen aan tafel en hebben we opnieuw onze buikjes goed gevuld. Na nog even nagetafeld te hebben zijn Ingrid, San en de kids uiteindelijk iets na tweeen naar huis gegaan. Wij zijn vervolgens langs beide oma's gegaan om gelukkig nieuwjaar te gaan wensen en om 19.00 uur waren we daarvan thuis. Vanaf dat moment konden we gaan genieten van nog een laatste rustige week van de vakantie. 

De eerste dagen van het jaar hebben we weinig ondernomen. Kerstspullen opruimen en de lege plekken weer opvullen met wat nieuwe plantjes, boodschappen doen en heerlijk luieren. Donderdag zijn we naar de Ikea gereden, waar we een compleet nieuw servies voor de keuken hebben aangeschaft en natuurlijk is het shoppen afgesloten met een hapje eten en een ijsje.

Zaterdag zijn we al op tijd naar Hilversum gereden, waar we een bezoekje zouden gaan brengen aan Museum/Instituut Beeld en Geluid in combinatie met een bezoekje aan onze Chengdu reisgenoten, maar voordat het zover was moest er natuurlijk wel even in de sneeuw gespeeld worden. Het had 's nacht wat gesneeuwd en er lag een dun laagje in de tuin, dus Jibin wist niet hoe snel hij naar buiten moest. Een sneeuwpop maken zat er niet in, maar sneeuwballen gooien is ook heel erg leuk. Het was echter maar van korte duur, want al snel begon het te ijzelen en veranderde de sneeuw in ijs.

We hebben dan ook wel even getwijfeld of we wel naar Hilversum zouden gaan gezien de berichten over de gladheid op de weg, maar al met al viel dit reuze mee. Wel iets later dan gepland kwamen we aan bij Beeld en Geluid, maar dit zou de verdere planning niet in de war schoppen. Op ons gemak zijn we alle ruimtes door gelopen en er was van alles te zien en te horen. Ook dit is weer een super leuk interactief "museum", waar je zelf veel kan doen en ervaren en dat vinden wij altijd erg leuk.

Om 15:30 uur hadden we het allemaal wel zo'n beetje gezien en hebben we contact opgenomen met Jan en Marianne om te melden dat we hun kant op zouden komen. Zij waren nog in hun nieuwe huis, dus daar zijn we vervolgens naar toe gereden. Dit was nog geen 5 minuten rijden van het museum. Natuurlijk hebben we eerst hun nieuwe paleisje bewonderd, waar zij eind januari in zullen trekken en daarna zijn we naar hun oude huis gereden. Hier hebben we gezellig zitten kletsen en hebben we uiteindelijk ook samen frietjes gegeten.  Iets na achten hebben we afscheid van elkaar genomen en zijn we weer naar huis gereden. Jibin viel halverwege uitgeput in slaap en half slapend hebben we hem thuis in bed kunnen leggen.

Afgelopen maandag begon het gewone leven weer. Wekkers zetten, gelijk de kleren aan, ontbijten en op naar school. Jibin had er weer ontzettend veel, maar voor Majin had de vakantie nog wel even mogen duren. Ach, over 7 weken hebben ze weer een week vakantie.

De Kerstdagen zitten er alweer op

Eerste Kerstdag begon op een laag pitje. Eerst een klein beetje uitslapen. Daarna lekker broodjes bakken en uitgebreid ontbijten en vervolgens nog lekker even bankhangen. Tegen twaalven zijn Majin en ik begonnen aan de voorbereidingen voor het toetje van die avond, welke zij had uitgekozen. Merenque met room en verse aardbeien. De substantie voor de bodem was goed gelukt en na wat geklungel met bakpapier en vershoudfolie hadden we een spuitzak in elkaar geknutseld, waarmee we de bodem op de bakplaat hebben gespoten. Dat viel nog niet tegen. Nu ruim 3 uur in de oven op verschillende temperaturen en maar hopen dat er niets mis gaat, want een alternatief had ik niet. In de tussentijd hebben wij ons verder klaargemaakt en om 15:30 uur stonden de oma's op de stoep. Natuurlijk eerst aan de koffie gegaan met wat lekkers erbij en ondertussen hebben we naar de film It takes Two gekeken. Na de film de voorbereidingen getroffen voor het avondeten en ondertussen een klein voorgerechtje genuttigd. Uiteindelijk kon om 18.30 uur de bakplaat aan en hebben we ons het vlees en de vis goed laten smaken. Natuurlijk hadden we weer veel te veel, maar de buikjes waren inmiddels goed gevuld en tenslotte moest er ook nog een toetje bij. Na even het eten te hebben laten zakken kon dan eindelijk Majin's meesterwerk op tafel. Het toetje zag er prachtig uit en het smaakte ook nog eens ontzettend lekker.

Jibin had een ander toetje, een soort van milkshake, want hij lust geen aardbeien. Ook deze was door Majin gemaakt en deze ging er ook prima in bij ons mannetje.

Na het eten hebben we nog even uit zitten buiken en om 21:30 uur zijn de oma's weer naar huis gegaan en heb ik ons mannetje naar bed gebracht.

Dag 2 opnieuw op ons gemak opgestart. Deze keer ben ik rond 13:00 uur begonnen met de voorbereidingen voor de High Tea. Ik zou de hartige hapjes verzorgen en Karin de zoete. Ingrid had de taak om de thee en koffie op tafel te zetten. Rond 15:00 uur hadden we bij San en Ingrid afgesproken en toen wij daar aankwamen stond de tafel al keurig gedekt.

Met z'n allen hebben we vervolgens genoten van de lekker hapjes en hiermee was een prima bodempje gelegd voor de komende uren, want tenslotte zou het avondeten nog wel even op zich laten wachten. Tegen vijven hebben we allemaal onze jassen aangetrokken en zijn we naar Hilvarenbeek gereden. Africa by Lights stond namelijk op het programma. Vorig jaar zijn wij hier met de familie van Igor geweest in verband met de eerste sterfdag van zijn vader die dol was op Afrika en olifanten. Toen was ik er al aardig van onder de indruk, dus ik wilde er graag dit jaar opnieuw naartoe en de rest vond dat ook een erg leuk idee, dus een leuke activiteit voor tweede Kerstdag. Deze keer was het wel een heel stuk drukker als vorig jaar en het duurde dan ook even voordat we echt binnen waren. We hebben de hele route gelopen met zo af en toe een stop bij de vuurkorven met marshmallows, de Afrikaanse muzikanten en de toiletten. Al met al hebben we zo'n 2 uur gelopen en iets na zevenen verlieten we het Safaripark.

Hieronder even een kleine impressie;

De laatste foto is bedoeld om te laten zien dat Majin er toch ook echt bij was, maar onze puber wil niet meer op de foto en dat respecteren wij (meestal) dan maar.

Na deze heerlijk frisse wandeling zijn we teruggereden naar San en Ingrid, waar een koud/warm buffet op ons stond te wachten. Dit jaar hadden we besloten dat we het allemaal lekker rustig aan zouden doen met koken en dus hadden we een buffet besteld. Ondanks dat we nu niet zelf aan de slag waren gegaan, was het ook nu weer veel te veel. Als we de helft hadden besteld, was het ook voldoende geweest, maar wij zijn altijd zo bang dat iemand iets te kort komt. Tot slot was er ook nog een toetjesbuffet en ondanks dat we al aardig vol zaten, ging hier ook nog wel het een en ander van op. Bijna ontploffend hebben we uiteindelijk om 23:30 uur afscheid van elkaar genomen en kijken we terug op weer hele gezellige kerstdagen met lieve moeders en zeer dierbare vrienden.

Vandaag 28 december 2016 zou mijn vader 78 jaar zijn geworden. Dit is alweer de 3de verjaardag die we zonder hem vieren. Ik kan nauwelijks geloven dat het alweer bijna 3 jaar geleden is dat mijn vader ons is ontvallen. Ik kan me alles nog zo goed voor de geest halen. Nog steeds denk ik bijna dagelijks even aan hem en met name met deze dagen is het gemis groter dan de rest van het jaar. Jibin opperde zojuist om een ballon op te laten met de tekst "Happy Birthday" en wie weet gaan we dat straks nog wel even doen. Ik vind het een erg lief gebaar van ons mannetje. Vanmiddag gaan we in ieder geval naar oma om samen te gaan lunchen en vanavond gaat ze naar mijn zus. Op deze dag wil ze niet graag alleen zijn en dat kan ik mij heel goed voorstellen. Wij hebben vandaag nog een andere verjaardag, want Fenna is gisteren 13 jaar geworden, dus eind van de middag rijden we naar Bergschenhoek om toch nog een feestje te vieren.

Zoals jullie kunnen zien hebben de kids inderdaad een ballon naar opa gestuurd.

Langzaam naderen we het einde van 2016.