Wij zijn Igor en Marlou en sinds 25 oktober 2004 zijn wij de trotse ouders van MaJin. MaJin is geboren in China. In april 2006 hebben wij opnieuw een adoptieprocedure opgestart en op 27 juni 2012 werden we verblijd met het bericht dat we een zoon in ons gezin mogen opnemen. Jibin hebben we op 23 augustus 2012 in onze armen mogen sluiten en vanaf nu gaan we als gezin van 4 door het leven.
dinsdag 11 september 2012
We zijn weer thuis
We zijn inmiddels weer veilig geland op Nederlandse bodem en genieten nog na van een prachtige reis en een zeer warm welkom op schiphol.
De komende weken zullen we nog even doorgaan op onze waarbenjij.nu site en aan het einde van de maand sluiten we die site af en gaan we hier weer verder. Nog even doorklikken dus.
dinsdag 21 augustus 2012
Overgestapt
We zijn nu voor de komende 3 weken overgestapt naar;
http://kanjeruitchina.waarbenjij.nu
maandag 20 augustus 2012
En dan echt nog een nachtje slapen
Het is eindelijk zover, over 22 uur zitten we hoog boven in de lucht (dat is in ieder geval de plannning)en is onze tweede meest bijzondere reis begonnen. Allereerst wil ik iedereen bedanken voor alle hartverwarmende reacties, telefoontjes, sms-jes en mailtjes. Het liefst zou ik iedereen even persoonlijk nog een berichtje sturen, maar dat gaat er echt niet meer van komen, vrees ik. De koffers zitten eindelijk dicht en helaas was er een extra reistas nodig om de extra kilo's per koffer te omzeilen. Via online inchecken hebben we samen met onze reisgenoten onze stoelen gereserveerd en we zitten nu gezellig bij elkaar.
Morgenvroeg eerst MaJin naar school brengen. Daarna heb ik een afspraak bij de kapper en vervolgens gaan we onze kat Joop naar mijn ouders brengen. Dan is het denk ik tijd om ons meisje van school te halen en eten we voor de laatste keer met z'n drieen aan tafel(als ik uberhaupt een hap door mijn keel krijg). Voor vertrek zal ik nog even proberen een berichtje te plaatsen en mocht dit niet lukken, dan komt het volgende bericht uit China.
Sichuan in het nieuws
Zo'n uur geleden belde Karin mij om ons alvast een goede reis te wensen en daarnaast wilde ze weten of wij het journaal al hadden gezien. Aangezien wij druk bezig zijn met pakken en andere voorbereidingen, hebben wij nog geen tijd gehad om naar de televisie te kijken. Blijkbaar was de provincie Sichuan, waar wij donderdag naar toe reizen, in het nieuws en niet op een fijne manier. Het gebied is getroffen door modderstromen en aardverschuivingen. Welk gebeid precies is niet bekend en na speuren op het internet ben ik helaas ook niets wijzer geworden. Ik heb zojuist een mail aan Kind en Toekomst gestuurd met de vraag of zij weten of het gebied waar Jibin op dit moment verblijft tot het getroffen gebied behoort. Er wordt wel nergens gesproken over eventuele slachtoffers, dus misschien is er voornamelijk materiele schade, maar ik zou toch graag iets meer willen horen. Gewoon om ons gerust te stellen.
Update: Snelle reactie van Kind en Toekomst
Beste Igor en Marlou,
Bedankt voor jullie mail. Ik kan me voorstellen dat jullie je zorgen maken, maar tot nu toe hebben wij vanuit China geen signaal ontvangen dat er niet afgereisd kan gaan worden naar Chengdu. Mocht zich de situatie voordoen dat er door externe omstandigheden niet afgereisd kan worden of het niet veilig is om af te reizen, worden wij hierover geïnformeerd vanuit China. Uiteraard informeren we u zo spoedig mogelijk, mocht de situatie hier om vragen.
Met vriendelijke groet,
Marleen
zondag 19 augustus 2012
En dan nu nog maar 2 nachtjes slapen
Of dat hoop ik in ieder geval, want met deze hitte zal dat nog niet meevallen.
Het huis is nu bijna helemaal aan kant. De koffers zijn deels ingepakt en er zijn vandaag nog nieuwe rugzakken aangeschaft die moeten gaan dienen als handbagage. Morgen nog een aantal foto's laten ontwikkelen van ons huis, zodat Jibin al een beetje een idee krijgt waar hij straks terecht komt. De rest van de spullen over de koffers verdelen en alle apparaten aan de opladers en dan zijn we er helemaal klaar voor.
MaJin gaat morgen gewoon naar school en dinsdag gaat ze ook nog een halve dag en dan kan ook zij zich helemaal gaan opmaken voor de reis. Ze heeft er ontzettend veel zin in en kan haast niet wachten om haar broertje te ontmoeten
zaterdag 18 augustus 2012
Nog 3 nachtjes slapen
Oh, wat komt het nu toch allemaal dichtbij. Dacht ik gisteren nog alles helemaal onder controle te hebben, vandaag denk ik daar ineens heel anders over. Ik weet absoluut niet waar ik moet beginnen en mijn hoofd loopt over. Zouden het misschien de spanningen zijn ??????????? Vandaag was ik ook geheel onbedoeld in tranen bij de Albert Hein. Igor en ik kwamen de winkel inlopen en we zagen dat er wat aan de hand was. Blijkbaar was er een klein Afrikaans uitziend meisje van zo'n jaar of 2 a 3 haar papa en mama kwijtgeraakt en een Nederlandse vrouw had zich over haar bekommerd en had haar op haar arm genomen om haar familie te zoeken, die voor alsnog in geen velden of wegen te bekennen was. Werkelijk het kind schreeuwde moord en brand en tja, daar kwamen de waterlanders. Het beeld van die blanke vrouw met dat donkere kindje dat volledig in tranen was en zo verlangde naar de voor haar bekende mensen. Voor mij was dit echt hartverscheurend, andere zullen het vast anders ervaren hebben.
Wij hebben inmiddels al van verschillende mensen een berichtje ontvangen dat ze het kaartje hebben ontvangen. Erg leuk al die enthousiaste reacties. Mocht je nou geen kaartje hebben ontvangen, terwijl je dit wel had verwacht, laat het dan nog even weten. Wij maken dit dan na onze reis in orde.
Vanaf nu gaan we verder op onze nieuwe site; http://kanjeruitchina.waarbenjij.nu
vrijdag 17 augustus 2012
Nog 4 en vrij .............
Vandaag voorlopig voor het laatst naar mijn werk geweest. Ondanks dat het een gezellige dag was zonder al te veel drukte, schoot de dag absoluut niet op. Ik ben zelfs even met een collega de stad in geweest om de snoeppot tot de rand toe te vullen en daarnaast hebben we gezellig met de bazen zitten lunchen, maar dan nog wilde het geen vijf uur worden. Eindelijk was het dan toch zover en heb ik voor de komende vier en een halve maand afscheid genomen van iedereen. Natuurlijk zal ik over een tijdje wel een keer langs gaan om ons mannetje te showen, maar voorlopig moeten ze nog even geduld hebben.
Vanavond ben ik begonnen om de eerste dingen in de koffers te leggen, want wie weet hoe vaak we nog moeten overpakken. Het voelt nu wel heel echt en nu beginnen de zenuwen toch wel te komen.
Abonneren op:
Posts (Atom)