We gaan van start.

Het volgende staat vandaag op de site van China Adopt talk; Organizing Paperwork May 17th, 2012 An agency says the CCCWA is organizing paperwork, preparing to begin the matching process. Het zou nu dus zomaar kunnen zijn dat ons dossier op het bureau van een van de medewerkers van het CCCWA ligt. Spannend !!!!!!!!!!!

En de spanning stijgt weer ....

Inmiddels zitten we weer halverwege de maand mei en ruim 3 weken na de vorige voorstellen, dus de geruchten kunnen elk moment de kop opsteken. De spanning omtrent de cut-off datum is er niet zo zeer, want we weten dat 5 september erbij zal zitten, maar of ons dossier toevallig niet over het hoofd is gezien dat is maar net de vraag. Om wat duidelijkheid te krijgen heb ik zojuist nog even contact gehad met Kind en Toekomst en daar wisten ze mij te vertellen dat slechts bij hoge uitzondering er weleens een dossier niet bij zit, maar dit komt echt zelden voor. Kortom ik ben toch niet gerustgesteld. Het worden dus nog even een paar zware weken. Gisteren heb ik het laatste van de 4 gelukskoekjes die we vorige maand uit de mand mochten halen opengemaakt en opgegeten (voor mijn maag is het beter om hier steeds wat ruimte tussen te laten daar ze al ruim een jaar over de datum zijn) en wat stond er op het brijfje; SPANNENDE TIJDEN STAAN U TE WACHTEN Daarmee hebben ze het helemaal bij het rechte eind. Komende dagen maar voor voldoende afleiding zorgen, dan is het snel volgende week.

Moederdag

Omdat MaJin vorige week de hele week niet op school was geweest, had ze dus ook niets voor Moederdag geknutseld. Samen met Igor is ze dan ook zaterdag fanatiek aan de slag gegaan, zodat ze haar allerliefste mama toch iets moois kon geven. Natuurlijk moest er ook nog een cadaeutje worden uitgezocht en dit heeft ze helemaal zelf gedaan. Ze was er helemaal mee in haar nopjes. Zondagochtend om 7.15 uur (uitslapen zat er niet in) stond ons meisje met haar tasje aan mijn bed. Als eerste kreeg ik een slinger met hartjes eraan en op elk hartje had ze iets liefs geschreven. Toen las ze haar versje voor en tenslotte kreeg ik het cadeautje. Ze had een heerlijk geurtje voor mij uitgezocht en ik moet zeggen, dat heeft ze goed gedaan. Ik vind hem echt heeeeeeeeeeeel lekker. Volgens Igor heeft ze dit echt helemaal zelf uitgekozen en heeft Igor zich er niet mee bemoeid. Daarnaast heb ik ook nog een strandstoeltje gekregen, zodat ik bij mooi weer niet meer met mijn billen in het zand hoef te zitten. Toen de cadeautjes eenmaal waren uitgepakt, zijn we eigenlijk gelijk opgestaan. Tijd voor een uitgebreid ontbijt was er niet, want om 8.45 uur werden MaJin en ik opgehaald, want met mijn moeder en mijn zus met de jongens zouden we naar Amsterdam gaan. Mijn ouders hadden kaartjes gewonnen voor Artis en deze gingen wij verzilveren. Om 9.30 uur zaten we in de trein om vervolgens om 11.15 uur voor de poorten van Artis te staan.

In eerste instantie hadden we niet verwacht dat we de hele dag in een stadsdierentuin zouden kunnen vertoeven, maar niets was minder waar. Het park op zich was een stuk groter dan we hadden verwacht, helaas kon dat niet van alle dierenverblijven worden gezegd. Wij zijn natuurlijk het SafariPark gewend, waar de dieren wel heel veel ruimte hebben. Dit was tevens een ideale gelegenheid om onze nieuwe fotocamera uit te proberen en ik moet zeggen ik heb een hoop mooie foto's kunnen maken.

Dit is slechts een kleine greep uit de ruim 150 foto's die ik gisteren heb gemaakt.

Deze foto heeft MaJin gemaakt van de 3 mama's. Wat de meeste indruk op ons heeft gemaakt was de vlindervallei en het reptielenhuis. Het reptielenhuis was natuurlijk spannend met allemaal hagedissen, slangen, spinnen, sprinkhanen, kakkerlakken, etc.etc.(Nu ik dit type krijg ik weer helemaal de kriebels)

en de vlindervallei was gewoon mooi en liefelijk met al die fladderende, kleurijke vlinders rond je hoofd. De kinderen waren zelf zo enthousiast, dat een van de medewerksters het wel een leuk idee leek om ons een prive rondleiding te geven. Als eerste mochten ze een vlinder die net was uitgekomen uitzetten in de vallei.

Vervolgens werden we meegenomen naar een gedeelte wat in principe niet toegankelijk was voor publiek en waar de nachtvlinder verbleef. We werden overspoeld met informatie en hadden alle gelegenheid om mooie foto's van de vlinder te maken.

Om 17.45 uur verlieten we de dierentuin, dus een boottochtje door de grachten zat er niet meer in. Op het station hebben we nog een frietje gegeten en toen hebben we trein naar huis genomen. Om 21.00 uur waren we thuis en is ons meisje gelijk naar bed gegaan. Vandaag moest ze na 3 weken "vakantie" tenslotte weer naar school.

Al aardig opgeknapt

Gelukkig hebben we de maandag snel achter ons kunnen laten en begon de dinsdag al een stuk beter, ondanks de korte nacht. Dit was mijn schuld, want ik durfde ons meisje nog geen hele nacht door te laten slapen, zonder te drinken. Tegen 1.30 uur heb ik haar voorzichtig wakker gemaakt met als gevolg dat ze over haar eerste slaap heen was. Dan maar een dvd-tje kijken van Alvin and the Chipmunks. Onder het genot van een ijskoud glas ijsthee hebben we tot 3.00 uur film gekeken. daarna zijn we weer in slaap gevallen tot 7.30 uur. Ach, we hadden toch niets op de planning staan. We zijn de dag begonnen met een pijnstiller en een groot glas drinken. Een ijsje als ontbijt werd vriendelijk afgeslagen. Toen beide oma's in de loop van de ochtend weer even langs kwamen, had onze dame alweer volop praatjes. Tegen de middag klaagde ze over duizeligheid en dat is logisch als je anderhalve dag alleen maar gedronken hebt. Ik heb een kopje tomatencreme soep voor haar klaargemaakt, waar net de kou vanaf was, en dat ging er goed in. 's Middags kwamen Rosalie, Youri en Ingrid op ziekenbezoek en MaJin had genoeg energie om met Rosalie naar boven te gaan om even met de barbies te spelen. 's Avonds heeft ze gepureerde aardappels met wortelen gegeten met daarna wat vla. Rond 20.00 uur vroeg ze om een boterham, want ze had nog zo'n honger. Eigenlijk mocht dit nog niet, maar ze had hier zo'n trek in en het ging eigenlijk ook zo goed, dat ik hieraan toe heb gegeven. Wel hadden we afgesproken dat ze na elke paar happen goed zou drinken, om zo de wondjes schoon te houden. Wat heeft dat kind zitten smullen. Tegen tienen vroeg ze opnieuw om een boterham en omdat we toch nog even moesten opblijven omdat de laatste zetpil pas om 22.30 uur gezet mocht worden, heeft ze er nog een gehad. Uiteindelijk lagen we dus pas om 23.00 uur in bed, maar vervolgens heeft ze heerlijk geslapen tot 9.20 uur. Voor MaJin een record, ook al ligt ze laat in bed. Vandaag is het ook super gegaan en we zijn de pijnstillers dan ook aan het afbouwen. Op advies van de arts houden we haar deze week nog wel thuis van school, maar als je ons meisje nu ziet lijkt het net of er niets meer aan de hand is. Waarschijnlijk is de kans op een infectie nog te groot om haar zo snel naar school te laten gaan, dus we houden ons keurig aan wat de dokter heeft gezegd. We zijn in ieder geval blij dat we dit achter de rug hebben.

Gelukkig, dat hebben we achter de rug.

Zoals ik in het vorige berichtje al schreef was MaJin gisteren samen met papa en tante Carmen naar het evenemententerrein van de Beekse Bergen geweest. Hier waren diverse dieren te zien, die trots getoond werden door hun eigenaren. Sommige lieten kunstjes zien en andere zaten gewoon mooi te wezen. Vorig jaar waren we hier ook naartoe geweest, maar toen was dit op het SafariPark zelf. MaJin was behoorlijk teleurgesteld, want ze had verwacht dat dit iets heel anders zou zijn. Door MaJin zelf wat foto's van de dieren te laten maken, had ze het toch nog wel een beetje naar haar zin.

Onze stoere meid heeft zelfs een hagedis vastgehouden.

's Avonds zijn we met de hele familie (van Igor) gaan eten en MaJin en ik vonden dit een prima gelegenheid om ons in het nieuw te steken.

We hebben lekker gegeten en het was erg gezellig, maar we hebben het niet heel laat gemaakt, want vandaag was de grote dag. Vanmorgen om 6.15 uur ging de wekker en zijn Igor en ik ons gaan aankleden. Al snel werd ons meisje ook wakker en is ze met ons naar beneden gegaan. Wij hebben wat gegeten (kreeg niet echt veel door mijn keel) en wat gedronken, terwijl ons meisje nuchter moest blijven. Rond 7.00 uur zijn we in de auto gestapt op weg naar het ziekenhuis. Op dat moment was ons meisje wel wat zenuwachtig, maar ze hield zich erg dapper. Kon ik van mijzelf niet echt zeggen. Om 7.15 uur waren we op de afdeling en langzaam druppelde deze vol met kindjes die aan de neusamandelen werden geopereerd of buisjes kregen.

Ons meisje was de enige waarvan de keel- en neusamandelen werden verwijderd. Ook op de afdeling was ze nog vrij opgewekt en ze vermaakte zich goed met haar DS.

Om 8.00 uur begonnen de behandelingen en MaJin was als 6de aan de beurt, dus we moesten wel even wachten. Om 9.10 uur werd ons meisje dan eindelijk naar de operatiekamer gereden, waarbij wij overigens allebei aanwezig mochten zijn. Terwijl ik tegen haar praatte werd ze met een kapje in slaap gebracht. Dit was best een akelig gezicht om te zien, want ze sloeg met haar armen om haar heen en haar benen gingen ook allerlei kanten op. Dit kon ik mij van de vorige keer niet herinneren. Toen ze eenmaal in slaap was moesten wij de kamer verlaten en werden we even naar een aparte kamer gebracht. Al snel werden we weer gehaald en ben ik naar de uitslaapkamer gegaan en moest Igor op de afdeling wachten. (zo wilde MaJin het graag) Toen ik aankwam lopen hoorde ik haar al kermen van de pijn en ik kan je vertellen dat gaat door merg en been. Wat had ons meisje veel pijn en wat voelde ik mij machteloos, echt vreselijk. Gelukkig kreeg ze opnieuw een zetpil toegediend, ook al had ze die voor de operatie ook al een gekregen. Op zich was de operatie goed verlopen en is ze verlost van haar enorme keelamandelen en nog wat aangegroeide neusamandelen, maar ons meisje was daar op dat moment helemaal niet blij mee. Ze wilde vrijwel niet drinken, want dat deed ontzettend veel pijn, maar dat was iets wat ze toch echt moest doen. Na zo'n 20 minuten werd ze wat rustiger en mochten we terug naar de kamer. De andere kindjes waren een stuk rustiger, maar daarvan was de ingreep ook minder pijnlijk geweest.

Tot groot ongenoegen van ons meisje moest ze ook nog het langst blijven en het enige wat ze graag wilde, was naar huis gaan. Uiteindelijk mochten we om 11.30 uur gaan en eenmaal thuis hebben we haar lekker op de bank gelegd. Ook toen nog ging het drinken moeizaam en ook de ijsjes wilde er niet echt in. Wat een drama en wat een pijn en verdriet. Zelfs het bezoek van de opa's en oma's die natuurlijk niet met lege handen kwamen, kon hier geen verandering inbrengen. Toen we uiteindelijk om 16.00 uur de zetpil mochten geven is ze daarna in slaap gevallen en heeft ze even ontspannen kunnen liggen. Helaas moest ik haar tussendoor wel wakker maken om een slokje te drinken, maar gelukkig sliep ze daarna nog even in. Om 17.00 uur hen ik haar opnieuw wakker gemaakt, want er moest toch echt vocht naar binnen. Uiteindelijk gaf ze de strijd op en is ze goed gaan drinken en gelukkig met resultaat. Ze merkte dat de pijn echt minder werd en ze knapte ziender ogen op. De avond zijn we goed doorgekomen en zojuist heeft ze opnieuw een pijnstiller gekregen. Ik hoop dat ze er goed op slaapt en dat het morgen een stuk beter met haar gaat, Er is niets zo erg om je meisje pijn te zien lijden en daar niets aan kunnen doen. We hebben er dan wel een calorierijk weekend opzitten, ik ben toch ruim een kilo afgevallen.

De vakantie zit erop ....... of toch niet !!!!

Afgelopen donderdag zijn MaJin en ik samen met beide oma's en Jennifer (ons petekind) naar de stad geweest. MaJin mocht oorbelletjes uitzoeken, Jennifer had nog wat tegoed voor haar verjaardag en ik had ook al een hele tijd niets voor mezelf gekocht. Natuurlijk kwamen we toch weer eerst leuke dingen voor ons meisje tegen en deze kon mama niet laten hangen en ook oma zag een onwijs leuk rood jasje welke gelijk werd aangetrokken, daar gingen mijn voornemens om eens iets leuks voor mijzelf te kopen (dacht ik). Die schade werd echter snel ingehaald en ik ben 2 broeken, 2 bijpassende shirts, 2 jasjes en een tas rijker. Ook Jennifer is goed geslaagd voor een super leuk jasje, dus wat dat betreft doen wij alle moeite om de economie draaiende te houden. Natuurlijk hebben we ook gezellig wat gegeten met elkaar. Het was een hele leuke dag en dit doen we vast nog wel eens vaker. Vrijdag moesten Igor en ik werken en is MaJin gezellig bij mijn ouders geweest. 's Middags zijn ook haar neven daar naartoe gekomen en ook de kleinzonen van de buurvrouw, die ook aan het logeren waren, kwwamen even langs. Ons meisje heeft zich goed vermaakt met de 4 jongens. Zaterdag hebben we niet veel bijzonders gedaan, behalve dat we zijn gaan kijken voor nieuwe raambekleding. Eindelijk is de nieuwe schuifpui geplaatst, nadat de tuindeuren ruim twee maanden geleden aardig vernield waren door de inbraak. Het ziet er echt super uit en we zijn blij dat we deze keuze hebben gemaakt. 's Avonds hebben we MaJin weer naar mijn ouders gebracht, omdat wij een etentje hadden met ons eetclubje van 6. Het was weer een culinair hoogstandje en het volgende stond op het menu; * Zelfgemaakte visballetjes van kabeljauw, rode pepertjes en lente uitje uit de frituur * Witlofsoep (erg lekker, ook als je niet van witlof houdt) met een soep stengel met serranoham * Gegrilde zalm met een saus van garnaaltjes en lente uitjes met daarbij verse asperges en een aardappel uit de oven met spekjes en knoflook * Vanille ijs met banaan en een roomsaus met honing en noten Zoals jullie hierboven kunnen zien, hebben we heerlijk gegeten. De volgende keer is het onze beurt en moeten we dit evenaren. Op dit moment is Igor met MaJin samen met Carmen (zus van Igor) naar het evenemententerrein van de Beekse Bergen. Wat daar precies te zien is weet ik eigenlijk niet, maar dat zal ik straks allemaal wel horen. Vanavond gaan we met de hele familie van Igor uiteten ter ere van de verjaardag van mijn schoonmoeder die vandaag 77 jaar wordt. Als je zou zeggen dat ze 67 zou worden zou je daar ook geen moment aan twijfelen. Wat een heerlijk opgewekt en fief mens is dat nog. Morgen staat ons een spannende dag te wachten. Om 7.15 uur worden we verwacht in het ziekenhuis. Na jaren gekwakkeld te hebben met haar keelamandelen worden deze dan eindelijk verwijderd. Ook al is het een routine ingreep, daarmee is deze nog niet minder pijnlijk. We denken MaJin er behoorlijk goed op voorbereid te hebben, maar het blijft natuurlijk spannend. Ook voor papa en mama. Nu nog maar even proberen te ontspannen.

Druk, druk, druk en ........ geen verbinding

Afgelopen dagen zijn we nauwelijks thuis geweest en op de camping hadden we geen internetverbinding, vandaar dat het hier even stil was. Afgelopen vrijdag sloten we de eerste vakantieweek af met een avondje gourmetten met beide opa's en oma's. MaJin vindt dat helemaal fantastisch en ze zit dan echt te genieten van het met z'n allen samen zijn. Na het eten moest er natuurlijk wel een spelletje worden gespeeld met de oma's, terwijl de opa's televisie gingen kijken. Doordat MaJin een geheel eigen draai gaf aan de spelregels was het voor de oma's onmogelijk om te winnen, dus het Pinquinspel werd door MaJin gewonnen. Het tweede spel, Stef Stuntpiloot, kent niet echt spelregels, dus toen werd het wat lastiger. Helaas voor ons meisje wonnen de oma's en mama nu ook een paar keer, maar gelukkig gaat ze hier steeds beter mee om. Zaterdag besloten we, door de zachte temperatuur, toch maar naar de camping te gaan. Dus nadat we de boodschappen hiervoor in huis hadden gehaald zijn we 's middags naar de caravan gereden. Gelukkig bleef de voorspelde regen uit en de meiden hebben dan ook gezellig buiten kunnen spelen op onze inmiddels ingegraven trampoline. Het veiligheidsnet was door een omgewaaide boom(pje) zo beschadigd geraakt dat we deze niet meer konden gebruiken en een nieuw net met bevestigingsstokken was ongeveer net zo duur als een nieuwe trampoline, dus vandaar deze oplossing

's Avonds hebben we voor het gemak frietjes gebakken en daarna zijn de papa's met de meiden gaan zwemmen en zijn de mama's een stuk gaan lopen. Eenmaal terug in de caravan mocht ons meisje nog even een dvd-tje in bed kijken en wilde ik het blog gaan bijwerken, maar helaas hadden we geen internetverbinding. Zondag was opnieuw een redelijke dag, dus iedereen kon weer lekker naar buiten. De mannen hebben zich vermaakt met het in elkaar knutselen van spelletjes voor koninginnendag, welke door de mama's (oma's en tantes) waren bedacht. Net als vorig jaar wilden we een spelletjesmiddag organiseren voor alle kinderen van ons veldje. Vorig jaar was dit een zeer geslaagd evenement geweest voor zowel de kinderen als voor de volwassenen, vandaar opnieuw dit initiatief. Alleen de voorpret is al leuk. 's Avonds zijn MaJin, Lisa en Fleur nog naar de grote tent gegaan, want daar werd een Adventure Spel georganiseerd door het animatieteam van de camping. Er waren een hoop kinderen op af gekomen en ondanks dat het een vrij ingewikkeld spel was (of in ieder geval de uitleg ervan) hebben de kinderen zich kostelijk vermaakt.

Moe maar voldaan lag ons meisje er om 22.00 uur in. Koninginnendag begon heerlijk zonnig, dus voor de middag hebben we lekker op de veranda zitten luieren. Eigenlijk was het de bedoeling dat ik mee zou helpen het pleintje/veldje te versieren, maar het was behoorlijk in mijn rug geschoten, dus ik moet verstek laten gaan. Gelukkig waren er voldoende helpende handen, dus ik werd ook niet echt gemist.

Om 14.00 uur zou de spelletjesmiddag beginnen en we waren dan ook op tijd aanwezig. Ik was ingedeeld bij het waterspel en gezien het weer had ik hier geen enkel probleem mee. Het was helaas niet zo druk als dat we gehoopt hadden, maar het was wel een gezellige boel en de aanwezige kindjes hadden het in ieder geval goed naar hun zin. Ze konden blik gooien, spijkerpoepen, steltenlopen, water overbrengen, zaklopen, spijkerbroek hangen etc. etc.

Met name het spel waarbij twee kinderen tegen elkaar water uit een emmer moesten scheppen en vervolgens een stukje verder in een fles moesten gieten en deze vervolgens helemaal vullen was enorm in trek. Of dit nu kwam door het spel zelf of de begeleidster van het spel is niet helemaal duidelijk, maar er is heel wat water overgebracht. Later op de middag toen de kids allemaal weer een beetje hun eigen gang gingen, zijn de papa's en mama's lekker in het zonnetje gaan zitten en natuurlijk hoort daar dan wat lekkers bij.

Uiteindelijk hebben we samen met onze campingvriendjes nog frietjes gegeten (alweer) en daarna hebben we onze spullen gepakt en zijn we op huis aan gegaan. Er moest tenslotte dinsdag gewoon weer gewerkt worden. Inmiddels zijn we in mei aanbeland en we hopen van harte dat we deze maand van Kind en Toekomst de bevestiging krijgen dat ons dossier terug is uit China en dat we mogen wachten op HET TELEFOONTJE. Vanavond mag sticker 10 worden geplakt en hiermee blijven er nog 25 vakjes open.