Lilypie Waiting to Adopt tickers

Lilypie Waiting to Adopt tickers

maandag 3 september 2018

Verslag van augustus

01-08 Om 3:30 uur gaat de wekker. Igor en ik kleden ons aan. Igor zet de laatste spullen in de auto en ik maak de kinderen wakker. Om 4:00 uur zitten we in de auto en zijn we onderweg naar Italie. De eerste 3 uur gaan zoals verwacht vlot, maar ook daarna konden we goed doorrijden. Noodgedwongen maken we maar een paar extra stops om maar niet te vroeg in Como aan te komen. Op 200 km van onze eindbestemming voor vandaag hebben we afgesproken met San, Ingrid, Rosalie en Youri in het plaatsje Emmen in Zwitserland. Hier drinken we gezamenlijk wat en samen leggen we daarna de laatste kilometers af. Uiteindelijk komen we om 16:30 uur aan in Como en checken we ons in. We hebben 2 naast elkaar gelegen appartementen aan een leuk pleintje met terrasjes niet ver van het Comomeer. Na alle spullen binnen te hebben gezet zijn we de buurt ingelopen en hebben we een restaurant uitgezocht. Hier hebben we buiten op het terras prima gegeten, maar van gezellig en rustig natafelen was geen sprake, want uit het niets begon het ineens ontzettend hard te waaien. De parasols en stoelen vlogen over het plein. Na alles even vanonder een afdakje aanschouwd te hebben en nadat we toch nog even een ijsje zijn gaan halen, zijn we door de regen maar teruggelopen naar onze appartementen. Hier hebben we met z'n allen nog even wat gedronken en zijn vervolgens op tijd gaan slapen. Tenslotte hadden we er al heel wat uurtjes opzitten.




Dag 2 van de vakantie.  Vanmorgen in een van de gezellige smalle straatjes in de buurt van ons appartement ontbeten en daarna naar het meer gelopen. Hier hebben we tickets gekocht voor een boottochtje van ruim een uur en dit was heerlijk gezien de warmte. Nadat we van de boot afkwamen hebben we lekker zitten lunchen bij een restaurant aan het water met als toetje een heerlijk Italiaans ijsje. Vervolgens zijn we met een soort van tram de berg opgegaan. Het ging echt stijl omhoog. Boven hadden we een fantastisch uitzicht over het meer en de omgeving. Eenmaal weer beneden zijn we via allerlei binnendoor straatjes terug naar ons appartement gelopen, waar we heerlijk even op onze koele kamer hebben gehangen. 's Avonds zijn we nog lekker ergens gaan eten en iets na tienen zijn we de jongens op bed gaan leggen.







 
Dag 3. Vandaag stond Milaan op het programma. Na opnieuw een lekker ontbijt ergens buiten op een terras, zijn we naar het treinstation van Como gelopen. Hier hebben we (dachten we) de trein naar Milaan genomen. Wat namelijk niet helemaal duidelijk was door het gebrekkige Engels wat de Italianen spreken, was dat deze trein niet naar Milaan zou rijden, maar het eerst volgende station als eindstation zou hebben i.v.m. werkzaamheden aan het spoor. Na amper 5 minuten stonden we dus alweer buiten. Met een bus werden we vervolgens naar een volgend treinstation gereden, wat voor Jibin niet zo'n geweldig avontuur was. Het was namelijk behoorlijk heet in de bus en de rit voer door de bergen en was nogal slingerachtig. Na ruim 20 minuten stonden we eindelijk weer op een perron en konden we de trein weer in. Vervolgens moesten we nog een keer overstappen en daarna nog een stuk met de metro. Totaal zijn we 3 uur onderweg geweest, dus jullie kunnen het humeur van de kids vast wel enigszins inschatten. Eenmaal boven de grond stonden we wel gelijk op het plein met daarop de Dom. Wat een prachtig gebouw is dat. Aan datzelfde plein zat een zeer exclusief overdekt winkelcentrum waar we gelijk maar een hapje zijn gaan eten, want daar waren we wel aan toe. Nadat iedereen weer een beetje was bekomen van de reis zijn de mama's met de meiden gaan shoppen en zijn de papa's met de jongens op pad gegaan. Zij hebben zich beperkt tot de Ferrari-winkel en een terras terwijl wij de ene na de andere winkel bezochten. Toen de portemonnee leeg was hebben we de mannen opgepikt en zijn we weer richting de metro gelopen om aan de terugreis te beginnen. Gelukkig verliep deze een stuk vlotter en konden we nu wel gewoon in de trein tot aan Como blijven zitten. Om 20:00 uur waren we terug en na de spullen op de kamer te hebben gelegd en even te hebben relaxed zijn we nog even wat etenswaren gaan inslaan voor de reis van morgen en daarna zijn we nog even een ijsje gaan eten. Onze tijd in Italie zat er bijna op. Op naar Kroatie.
 







 
Dag 4 Vandaag zijn we richting Kroatië vertrokken. Om 8:15 uur zaten we in de auto en op de teller stond een afstand van zo'n 575 km. Door de vele files werden we door onze TomTom al snel van de snelweg gestuurd, waardoor we de route grotendeels over binnenwegen hebben gereden. Hierdoor liepen de kilometers wel aardig op, maar we konden tenminste wel doorrijden. Op een gegeven moment belanden we in een soort van niemandsland en het leek wel of we daar alleen maar rondjes aan het rijden waar, maar uiteindelijk kwamen we toch om 17:00 uur aan bij ons huis in Porec, waar de eigenaar ons al stond op te wachten. Na een rondleiding door het huis zijn de kinderen snel hun zwemkleding gaan aantrekken en hebben ze een duik genomen in ons prive zwembad voor de komende 2 weken. Onze reisgenoten arriveerden ruim een half uur na ons en ook Rosalie en Youri doken gelijk het zwembad in. De mannen hebben vervolgens de auto's uitgeladen en Ingrid en ik zijn de koffers gaan uitpakken. Vervolgens zijn we naar de Lidl gelopen voor de eerste boodschappen en 's avonds hebben we lekker een soort van Tapas gegeten op ons overdekt terras naast het zwembad. Nu kan het relaxen dan echt beginnen.
 

 
De daarop volgende 2 weken hebben we erg veel aan en in het zwembad gelegen, want daar waren de temperaturen ook naar. We hadden allerlei waterattributen meegenomen, van grote opblaas flamingo tot waterpistolen, ballen, luchtbedden /banden, watervolleybalnet en opduikstokjes, dus er was volop vermaak. We hebben zelfs met beide families en heus waterballonnengevecht gehouden, waarbij het vullen van de ballonnen meer tijd in beslag nam dan het hele "gevecht" zelf. Ook 's avonds kon er gezwommen worden, want het zwembad was verlicht. Naast deze waterpret hebben we ook nog wel wat ondernomen.
 



 
 
We hebben een middag waterfietsen gehuurd en zijn hiermee de zee opgegaan. Vanaf de waterfiets kon je in zee glijden en in eerste instantie vonden Majin en Jibin dit wel leuk, maar het zoute water zorgde ervoor dat dit tochtje toch een eenmalig iets werd. Vervolgens hebben de jongens daar op een mini quad mogen rijden, wat Jibin ontzettend stoer vond en hebben ze nog boven een trampoline gebungeld. Daarna was het de beurt aan de meiden en zijn we langs de boulevard en in historisch centrum van Porec nog even gaan shoppen. Tussendoor hebben we natuurlijk ook nog een hapje gegeten en uiteindelijk zijn we terug gewandeld naar ons vakantieverblijf.
 

 
 
 
We hebben een bezoek gebracht aan de grotten van Baredine. Dit was zo'n 20 minuten bij ons vandaan. Het betrof hier een ondergrondse grot. Onder begeleiding van een gids zijn we door de 5 zalen naar het ondergrondse meer op 60 meter diepte afgedaald, waar we kennis konden maken met de grottenolm. Een hele prettige bijkomstigheid was dat de temperatuur daar gemiddeld zo'n 15 C was en dat was na de hitte van de afgelopen dagen wel heel aangenaam. De rondleiding duurde bijna een uur en na een half uur afdalen betekende dat ook dat we terug de trappen weer op moesten die we daarvoor waren afgedaald. In het begin geen probleem, maar het laatste stuk waarbij de temperatuur ook langzaam weer opliep was dat toch nog best afzien. Eenmaal weer boven de grond mochten de kinderen nog een souvenirtje uitzoeken. Jibin koos natuurlijk voor een kristal, want ons mannetje is dol op stenen.
 



 
 
Ook hebben we een bezoek gebracht aan Rovinj. Rovinj is een vissershaven aan de westkust van het schiereiland Istrië. De oude stad staat op een landtong, met huizen die dicht op de kust liggen. Een wirwar van geplaveide straatjes leidt naar de kerk op de heuveltop van St. Euphemia, waarvan de torenhoge torenspits de skyline domineert. In die smalle straatjes wordt allerlei kunst vertoont, met name schilderskunst en dat maakt het nog leuker om daar te lopen. Wij hebben onze ogen uitgekeken en ik vond Porec al een leuk/mooi historisch centrum hebben, maar dit was ook wel heel gezellig en weer eens wat anders. Wij hebben ook een bezoek gebracht aan de kerk en daar hebben we 3 kaarsjes opgestoken voor beide opa's en oude oma.
 


 




 
Dan zijn we nog naar Pula geweest. Hier hebben we de oude Arena bezocht. Daarnaast hebben we ook een bezoekje gebracht aan de Mac. De eerste die we in de tijd dat we in Kroatië zijn tegengekomen. En tot enig ongenoegen van een van onze reisgenoten hebben we ook de tal van merkkleding winkels bezocht. Al met al weer een leuke dag.
 





 
De laatste 2 dagen voordat we weer aan de terugreis zouden beginnen hebben we weer lekker aan het zwembad doorgebracht. Hebben we nog wat restaurantjes in Porec uitgeprobeerd. Hebben we een bezoekje gebracht aan het aquarium, wat overigens niet zo heel veel voorstelde en zijn we nog even over de Kermis gelopen. En toen zat het er alweer op. Vrijdag 17 augustus zijn wij weer richting Nederland vertrokken en omdat het allemaal mee zat op de weg, hebben we de 1320 km in een keer kunnen afleggen tot grote vreugde van de kids. Zo konden zij nog lekker 2 dagen thuis zijn, voordat ze weer naar school moesten.
 
Inmiddels hebben zij er alweer 2 weken school opzitten en zijn wij ook weer aan de slag gegaan. Zo raar dat je zo snel weer in het ritme zit en de vakantie op de achtergrond verdwijnt. Natuurlijk hebben we nog wel stilgestaan bij Jibin's dag. 23 Augustus was het precies 6 jaar geleden dat die kleine hummel ons leven binnen kwam gestapt. Toen stilletjes en terughoudend, maar nu een super lieve vrolijke, spontane kwebbelkous. Voor deze speciale dag mocht hij natuurlijk een cadeautje uitkiezen en mocht hij kiezen wat we zouden eten. Zoals verwacht viel de keuze op de Mac. Jibin heeft genoten van zijn dag en iedereen die het horen wilde heeft hij er ook over vertelt. Fijn dat hij het net zo'n mooie en bijzondere dag vindt als dat wij dat vinden. Op naar 8 september, de dag dat hij 6 jaar geleden voet zette op Nederlandse bodem en voor het eerst kennis maakte met familie en vrienden. Niet dat we dat gaan vieren, maar toch even een momentje om even bij stil te staan.

maandag 30 juli 2018

Verslag van Juli

Maandag 2 juli was min of meer de laatste judoles voor de zomervakantie en in die les mochten de kinderen aan hun ouders, broertjes en/of zusjes laten zien wat ze allemaal hadden geleerd in de afgelopen maanden. Aan het einde van die les mochten de leerlingen dan hun slip of band in ontvangst nemen, waarvoor ze een paar weken daarvoor examen hadden gedaan. Jibin had er zin in en je kon ook duidelijk zien dat hij in die afgelopen maanden een hoop had bijgeleerd. Hij deed erg enthousiast mee en werd zelfs door de leraar uitgekozen om een kleine demonstratie te geven. Dit ging er best stevig aan toe en als mama had ik er dan ook wel even moeite mee om niet op de mat de duiken om mijn zoon onder de grote leraar vandaan te trekken. Uiteindelijk liep alles goed af en kreeg hij zijn tweede gele slip en de complimenten van de leraar. Wat waren wij trots op ons mannetje. Voorlopig was dit de laatste les, hoewel er in de vakantie nog wel mogelijkheden zijn om op een andere dag en tijdstip lessen te volgen. Dit heeft eerder niet zo goed uitgepakt voor Jibin, dus dit laten we aan hem voorbij gaan. Na de vakantie pakken we het weer op.







 
Zaterdag 7 juli was de verjaardag van oma die we natuurlijk gezellig met het hele gezin hebben gevierd. Een leuke start van de zomervakantie zou ik zo zeggen. Rond 16.00 uur zou oma bij ons zijn en na de felicitaties en het geven van de zelf geschreven kaartjes van de kinderen en de cadeautjes zijn we naar de Financiën gereden, waar mijn zus en haar gezin ook naar toe zouden komen. Om te beginnen zijn we gezellig buiten op het terras gaan zitten waar we wat hebben gedronken en gesnackt. De kinderen zijn vervolgens even in de speeltuin gaan spelen (Jibin met een 2-tal begeleiders) en daarna zijn ze met Nienke erbij met z'n vieren gaan Midgetgolfen. Dit verliep gelukkig zonder onenigheid of gemopper en dit had waarschijnlijk ook te maken met het feit dat Majin aan de winnende hand was en Jibin ook niet veel onder deed voor Jurre en Nienke. Dus al met al een zeer geslaagde activiteit. Toen zij hiermee klaar waren, was inmiddels ook Pjotr gearriveerd, die had moeten werken, en dus konden we aan tafel. We hebben heerlijk buiten kunnen eten en ook al is de Financiën eigenlijk een pannenkoekenrestaurant er waren genoeg andere dingen te kiezen. De groten hebben met z'n allen lekker lang en uitgebreid zitten tafelen en de jeugd is weer lekker de speeltuin in gedoken, waar ik nog wat foto's heb geschoten in de hoop dat er een leuke bij zou zitten die we voor oma kunnen vergroten ( ik heb hierover nog even mijn twijfels). Door het heerlijke weer zijn we best lang blijven hangen en uiteindelijk waren we volgens mij de laatsten die vertrokken.  Wat ons betreft mag oma altijd zo haar verjaardag vieren.  
 













 
Zondag 15 juli was het opnieuw een warme dag. Tot op heden hebben we namelijk niet te klagen wat het weer betreft. We besloten dan ook op de fiets naar San en Ingrid te gaan om daar nog de laatste dingetjes voor de vakantie te bespreken. Even hadden we gedacht om naar de bossen of een speeltuin te gaan, maar uiteindelijk is het gewoon waterpret in de achtertuin geworden. We hadden 2 waterpistolen en waterballonnen meegenomen en aangezien Youri ook nog een waterpistool had hebben de kids zich alle 4 prima vermaakt. Ook wij hebben onze tijd nuttig besteed met het maken van een paklijst onder het genot van een lekker drankje en hapje. We hebben de dag afgesloten met een BBQ en uiteindelijk zijn we om 21.30 uur weer op de fiets gestapt om huiswaarts te keren. Nog even en dan zitten we 2enhalve week met elkaar opgescheept. Als dat maar goed gaat (vast wel).
 
22 juli zijn we weer eens op bezoek gegaan bij onze (voorheen) campingbuurtjes. Nog steeds schijnt het zonnetje voor de derde week op rij volop en dus werd de zwemkleding voor de zekerheid meegenomen. We hadden om 12.00 uur afgesproken, zodat we gelijk aan de koffie met taart konden. Dit is inmiddels een beetje traditie. Na een tijdje heerlijk in de schaduw te hebben gezeten en weer een beetje bijgepraat te zijn, hebben de mannen het visgerei voor de dag gehaald. Dit was al heel lang een wens van Jibin, om een keer te gaan vissen, maar aangezien wij geen hengels, netjes en geduld hiervoor hebben, werd de vraag bij William neergelegd en hij wilde Jibin met alle liefde en plezier meenemen naar het kanaal, waar hij wel vaker een lijntje uitgooit. Igor is wel meegegaan voor de gezelligheid, maar heeft verder niet deelgenomen aan deze activiteit. Wij dames hebben ons met het treintje naar het nieuwe resort laten brengen. Wij wilden daar weleens een kijkje nemen en het toeval wilde dat Majin's (en ook Jibin's) neef Pjotr daar badmeester is bij het zwembad en dus konden de meiden ook nog even zwemmen. Terwijl wij nog even een drankje aan het nuttigen waren op het terras aan de rand van het Safaripark werden de dieren gevoederd en ik moet zeggen, dat is toch wel heel bijzonder zo dicht bij de dieren. Ook kregen we daar een appje van Igor met een foto van onze stoere vent met een vis in zijn handen. Niet zelf gevangen helaas, maar wel knap dat hij de vis vast durfde te houden. Rond half5 waren we weer terug bij de caravan en hebben we gezellig nog wat geborreld. Jibin heeft veelvuldig gebruik gemaakt van de trampoline, de step en daarna ook nog van de Playstation bij gebrek aan kinderen van zijn leeftijd om mee te spelen. Majin en Lisa zijn vooral met muziek bezig geweest. Iets na zessen zijn de heren Chinees gaan halen en hebben we met z'n allen gezellig gegeten. Daarna nog wat natafelen en om 22.00 uur hebben we onze spullen gepakt en heeft William ons naar de slagboom gebracht. De volgende keer nemen we de tent weer eens mee.
 




 
Dinsdag 24 juli was Jibin bij oma, omdat Igor en ik beiden moesten werken. Majin was thuisgebleven, want zij vindt het zo op z'n tijd heerlijk om helemaal haar eigen ding te kunnen doen. Na het werk ben ik naar mijn moeder gegaan en ook Igor en Majin zijn daar naartoe gekomen om lekker onze knieën onder de tafel te schuiven. Ook Jurre was die kant opgekomen en na het eten en uitbuiken zijn we met z'n zessen over de Kermis gelopen. Jibin keek weer zijn ogen uit, zelfs nog meer als andere jaren, en nam alles goed in zich op. In eerste instantie liep hij overal aan voorbij, maar toen hij de grote ballen op het water ontdekte, kwam hij los. Vervolgens wilde hij schieten, slaan op de kop van Jut en daarna mocht hij van oma trekken aan de hendels van de gokautomaten. Draaimolens of achtbanen kunnen ons mannetje niet echt bekoren. Wel had graag nog even op de trampolines willen springen, maar deze stonden helaas niet op het deel van de Kermis waar wij hebben gelopen. Zo rond 22.00 uur zijn we weer richting oma gegaan en na de logeerspullen weer bij elkaar te hebben gezocht zijn we naar huis gegaan. Moe maar voldaan lag ons mannetje uiteindelijk om 23.00 uur in bed.
 
In de laatste week van juli is Jibin's vriendje Joeri van school gezellig komen spelen. Eigenlijk was het de bedoeling dat hij een nachtje zou komen logeren, maar dit kregen we helaas niet geregeld. Ook zijn onze campingbuurtjes bij ons op de koffie geweest en zijn we een middagje op bezoek geweest bij Jibin's lievelingsnichtje Jennifer. De helft van de vakantie zit erop.