Lilypie Waiting to Adopt tickers

Lilypie Waiting to Adopt tickers

maandag 9 april 2018

Verslag van Maart

Maart stond in het teken van Jibin's 9de verjaardag. Ons mannetje keek hier al zo'n 364 dagen naar uit en zijn grootste wens was een Surprise Party. Ik had hem al vertelt dat zoiets heel lastig is als je nog thuis bij je papa en mama woont, want dan kan er niemand stiekem naar binnenkomen. Natuurlijk had ik al wel een maniertje gevonden om dit voor elkaar te krijgen, dus er was hierover in de weken voorafgaand al druk contact met familie en vrienden over de app. Het plan was om op de dag dat Jibin jarig was, en dat was zaterdag 10 maart, met ons viertjes op pad te gaan en pas na het avondeten thuis te komen, waar dan vervolgens het huis vol zou zitten met familie en vrienden. Tegen Jibin hadden we gezegd dat we zijn feestje op zondag zouden vieren en dat klonk natuurlijk erg geloofwaardig. Jibin vond het een super leuk idee en het uitje werd het Corpus Museum in Leiden. Jibin vindt het menselijk lichaam reuze interessant en dit Museum sprak hem dan ook heel erg aan. Tante Carmen wilde hier ook al een tijdje naar toe en zij is dan ook gezellig met ons mee gegaan. Toch nog visite op je echte verjaardag is altijd leuk.

Zaterdag 10 maart om 7:30 uur werd ons mannetje wakker. We hebben hem toegezongen en hebben hem zijn cadeautjes gegeven en toen zijn we op ons gemak gaan ontbijten. Papa is nog even gaan werken en heeft vervolgens de taarten opgehaald, die hij ongezien in de kelder heeft gezet. De overige boodschappen had ik al gedaan, dus Jibin kon nog niets vermoeden. Tegen elven hebben we gezellig koffie gedronken met een tompouce erbij, want tenslotte was het toch wel feest. Om 12:00 uur kwam Tante Carmen met een cadeautje en ook dat was een schot in de roos. Het was namelijk een dokterskoffer en hoe toepasselijk was dat. Na even uitgebreid gekeken te hebben wat er allemaal in zat is het koffertje mee in de auto gegaan en konden we op weg naar Leiden.
Rond 13:30 uur kwamen we aan bij Corpus en zijn we eerst in het restaurant een broodje gaan eten en hebben we boven wat rondgekeken.



Om 15:15 uur moesten we beneden verzamelen voor de audio-tour. Met een koptelefoon en een audiokastje om ons nek zijn we vervolgens via de knie het menselijk lichaam in gegaan om vervolgens via de hersenen er we weer uit te gegaan. De route ging langs alle organen en zintuigen en met regelmaat kregen we ook nog een 3D bril op om zo de bloedlichaampjes en de longblaasjes beter te kunnen ervaren. Jibin was de jongste van de groep en iedereen was verbaasd hoe geintereseerd en enthousiast hij was. Na de audio-tour hebben we de interactieve route terug naar beneden genomen en daar hebben we nog van alles kunnen doen.






Rond 17:15 uur zijn we met een hele blije jarige job in de auto gestapt en zijn we richting huis gereden. Natuurlijk hebben we nog wel een tussenstop gemaakt bij Jibin's lievelingsrestaurant de McDonalds en hebben daar onze tijd vol gemaakt, totdat we naar huis konden. Bij de Mac hebben we nog even ongezien zitten appen met het thuisfront en om 19:20 uur was het zover, wij konden gaan. Bij het inrijden van onze straat nog even een berichtje gestuurd dat we er aankwamen en toen was het moment daar.

Jibin ging voor ons uit en hij was nog zo vol van de dag dat hij gelukkig niet opmerkte dat de hele kapstok vol hing met jassen. Ook merkte hij niet dat wij maar wat stonden te treuzelen in de gang om hem als eerste naar binnen te laten gaan en eindelijk pakte hij de klink in zijn handen en deed hij de kamerdeur open.  SURPRISE ............ Er knalde 2 party-poppers uit elkaar en overal lag confetti en riep iedereen gefeliciteerd. Wat schrok ons mannetje, maar wat vond hij het geweldig. Eindelijk dan toch zijn surprise-party. Majin had alles gefilmd met haar telefoon en we hebben er dan ook een erg leuk filmpje aan overgehouden. Na de eerste schrik volgden de felicitaties en de cadeautjes. Het voordeel van een surprise-party is dat iedereen er gelijk  is en de verjaardagstaart meteen aangesneden kan worden. Het feestje kon nu echt beginnen en het werd een geslaagde avond. Ons mannetje heeft echt genoten van zijn verjaardag en dit valt niet snel meer te evenaren. Binnenkort volgt zijn kinderfeestje.





Maandag 12 maart mocht hij trakteren op school en heeft hij in geuren en kleuren over zijn verjaardag verteld. Helaas mag ik daar niet meer bij zijn. Dit is alleen maar in de kleutergroepen.

Zondag 18 maart had Majin haar jaarlijkse dansvoorstelling bij het Factorium. Igor, Jibin en ik zouden naar de voorstelling van 16:00 uur gaan en beide oma's naar die van 18:00 uur. Omdat Majin al om 14:30 uur bij het Factorium moest zijn, zijn wij daarna met de moeder van Igor gelijk naar mijn moeder doorgereden, wat vlakbij het Factorium is. Jibin klaagde dat hij zich niet lekker voelde en dit werd er tijdens de koffie niet beter op. Uiteindelijk hebben we besloten Jibin bij de oma's te laten, terwijl wij naar de eerste voorstelling gingen. Na de voorstelling hebben wij de oma's afgewisseld en zijn wij bij ons mannetje gebleven terwijl de oma's van de voorstelling mochten genieten. Ons meisje heeft het super goed gedaan en gelukkig is er ook dit jaar weer een dvd gemaakt, zodat ons mannetje thuis toch nog naar zijn zus kijken. Zo leuk om te zien dat Majin nog steeds zo van het dansen kan genieten.

Ook kreeg Majin half maart haar tweede rapport mee naar huis. Wat had ze weer een geweldige punten. Bij bijna elk vak was ze omhoog gegaan en ook tijdens het 10-minuten gesprek werd ze helemaal opgehemeld door haar mentor. Zo trots op ons meisje die er ook heel hard voor werkt.

zondag 4 maart 2018

Februariverslag

De eerste zondag in februari stond in het teken van de reunie van de reisgroep van Majin. Het was alweer 3enhalf jaar gelden dat we samen waren gekomen en heel even zag het er naar uit dat het ook deze keer niet door zou gaan. Gelukkig is er op het laatste moment nog snel wat geregeld en met 6 van de 9 gezinnen troffen we elkaar bij de Voltage. Een leuke locatie waar voor 14 jarige voldoende te beleven valt. Voor de jongere broertjes en zusjes was het misschien wat minder, maar dit was een middag voor de Kunmingkids en daar hebben we vooral rekening mee gehouden. Er kon worden gekart ( Majin vond het behoorlijk spannend, maar wel heel leuk), er was een escaperoom besproken (waar we net binnen de gestelde tijd uit ontsnapt zijn) en er kon een potje footpool gespeeld worden (niet aan meegedaan). Jibin was te klein om te karten, te jong voor de escaperoom en alleen voor een halfuur footpool leek het ons voor hem niet leuk om daar een hele middag te moeten verblijven. Wij hadden voor hem dan ook een andere optie bedacht en dit was samen met tante Jolanda en Jurre naar de bioscoop. Deze werd met beide handen aangegrepen en ook hij heeft vervolgens een heerlijke middag gehad. Na de bioscoop hebben ze samen nog wat bij La Place gedronken en toen heeft mijn zus hem bij de Voltage afgezet, zodat hij nog wel met ons en de rest van de groep frietjes kon eten. Samen met Yulan, Fee en Paseca heeft hij ook nog even in de indoor speeltuin gespeeld, dus voor hem was het ook een geslaagde dag. Majin vond het erg leuk om Li Yan, Liyuan, Mika en natuurlijk Fenna weer te zien, maar een volgende keer hopen we toch weer een keer compleet te kunnen zijn.





10 februari begon de carnavalsvakantie. Deze werd zoals altijd vooraf gegaan door carnavalsvrijdag op school. Verkleed als ridder ging onze jongeman enthousiast naar school. Ze hadden eerder die week mogen kiezen of ze carnaval wilden gaan vieren in een Partycentrum niet ver van school of dat ze op school wilden blijven om daar de hele middag spelletjes te spelen. Ons mannetje had voor het laatste gekozen en dat verbaasde mij ook niet echt. Zo'n zaal met harde muziek en allemaal drukke kinderen is niets voor hem (hoe raar dit ook mag klinken). Hij heeft zich dus prima vermaakt op school. Dit was overigens ook het enige wat we van carnaval hebben meegekregen. Ook Majin is alleen op vrijdagavond weggeweest, voor de rest hoefde het van haar ook niet. Aangezien Igor en ik in de eerste helft van de vakantie ook vrij waren, hebben we wel wat andere leuke dingen gedaan. Zondag zijn we naar reptielenhuis de Oliemeulen gegaan. Bij binnenkomst zijn we beneden eerst langs de diverse kikkers/padden, gekko's wandelende takken, kaaimannen en kleine krokodillen gelopen. Vervolgens zijn we de trap op gegaan, waaronder 2 grote vliegende honden hingen en eenmaal boven zijn we langs de slangen, spinnen en nog wat hagedisachtige gelopen. Na even wat gedronken te hebben zijn we naar buiten gegaan en hebben we plaatsgenomen bij de vogelshow. Deze was niet heel groots, maar wel ontzettend leuk en enthousiast gebracht. Daarna zijn we langs de diverse uilensoorten en aapjes gewandeld en toen weer terug naar binnen om op tijd te zijn voor de demonstratie, waarbij we kennis konden maken met een wurgslang en een vogelspin. Dit was erg informatief en ook nu kon je merken dat de medewerkster hart voor de dieren had. Onze 2 kanjers waren zo stoer om de slang even om hun nek te laten draperen en Jibin is zelfs zo stoer geweest om kriebeltje de spin even vast te houden. Ik doe het hem niet na. Als afsluiting zijn we nog even buiten langs de maki's en de stokstaartjes gelopen, maar toen vonden wij het wel mooi geweest. Het was een super leuke middag, waar Jibin het nog regelmatig over heeft.













Net zoals over onze tweede activiteit in de vakantie, namelijk schaatsen. Jibin heeft het al een tijdje over schaatsen en dan niet op de dubbele glijders, waarop hij de laatste keer (misschien wel 3 jaar geleden) heeft geschaatst, maar op echte schaatsen. Nu vind ik schaatsen ook leuk om te doen en Majin ook, dus dinsdags zijn we naar de Irene Wust ijsbaan gereden. Jurre was ook mee, want wat extra hulp was niet overbodig. Tenslotte had ik ook al jaren niet op de ijzers gestaan en dan een mannetje ondersteunen die het nog moet leren is wel even een dingetje. Eenmaal aangekomen hebben we onze schaatsen ondergebonden en werden voorzichtig de eerste slagen op het ijs gemaakt. Poeh, dat viel toch wel even tegen. Gelukkig hadden ze van die hulpmiddelen, waar Jibin zich aan vast kon houden en vooruit geduwd kon worden, zodat de billen niet gelijk bont en blauw waren. In eerste instantie liep Papa hierachter, maar later heb ik het al schaatsend over genomen. Voor mij ook makkelijker om er beter in te komen en voor Jibin fijner, omdat we zo samen meer tempo konden maken. Jurre en Majin schaatsten samen hun rondjes, maar bekommerden zich ook regelmatig even over onze kleine schaatsheld. Gedurende de middag kreeg Jibin de slag te pakken en schaatste hij zelfstandig (met hulpmiddel) zijn rondjes en had ik dus ook mijn handen vrij. Vervolgens raakte ik wat overmoedig en probeerde ik of ik ook nog achteruit kon schaatsen. Gelijk bij het draaien ging het mis en maakte ik een flinke smakkerd op het ijs, op mijn stuitje. Mijn schaatsavontuur voor die middag zat erop. De kids hebben nog wel even door geschaatst, maar tegen half5 hielden we het voor gezien. Jibin was helemaal enthousiast en wil nu het liefst elke week gaan schaatsen, maar ik moet eerst herstellen van mijn val, voordat ik opnieuw op het ijs ga staan.






De tweede helft van de vakantie moest er door mij weer gewerkt worden en is Igor aan de klus gegaan op Jibin zijn slaapkamer, dus jammer genoeg geen uitstapjes meer. Gelukkig kunnen broer en zus het prima met elkaar vinden, dus die hebben zich samen prima vermaakt.

De laatste vrijdag van februari kreeg Jibin zijn rapport mee naar huis. Ik was erg benieuwd naar wat hierin zou staan, mede omdat we nog steeds zo zoekende zijn met de medicatie voor zijn ADHD. We zijn nog steeds niet op het punt aanbeland waarbij we kunnen zeggen, hiermee hobbelt ie lekker de dag door. Bij de ene medicatie klaagt hij dat hij heel erg moe en wat somber is, dus daarmee zijn we al gestopt. We hebben vervolgens iets anders gekregen en dat lijkt wat beter aan te slaan, maar we worstelen nog met de dosering. Toch was ik blij verrast met wat er in het rapport stond. Natuurlijk staat er bij zijn werktempo, concentratie, werkhouding en taakgerichtheid een twijfel en moet hij zich wat minder bezighouden met wat er om hem heen allemaal gebeurd, maar voor rekenen en taal algemeen had hij toch maar mooi een 9. Ook vond de juf zijn interesse voor wereldorientatie erg opvallend. Hij blijkt daarin een brede interesse te hebben. Kortom, ik vermoed dat als we eenmaal op de juiste medicatie zitten ons mannetje het ver kan schoppen. Hij is er in ieder geval slim genoeg voor. Komende week hebben we weer een afspraak met de kinderarts en daar zullen we alles opnieuw goed doorspreken.

Inmiddels is Jibin aan het aftellen voor zijn verjaardag. Komende zaterdag is het zover.

woensdag 31 januari 2018

Januariverslag

En dan is de eerste maand van 2018 alweer voorbij.

Nadat we de eerste week van de kerstvakantie er lekker tussenuit zijn geweest, hebben we het de tweede week een stuk rustiger aan gedaan. Net als elk jaar hebben we het jaar 2017 met onze beste vrienden afgesloten en hebben we samen 2018 ingeluid. Het was een lange zeer gezellige avond, waarbij we zijn gestart met Chinese Hotpot. Daarna lekker borrelen voor de TV en de kids die zich vermaakten met hun tablets en mobiel. Tussen de buien door is er vuurwerk afgestoken en ze worden daar steeds stoerder in, ook al praten we nog steeds over kindervuurwerk. Niet mega spectaculair dus. Ook na de champagne en de knallen hebben we nog gezellig zitten kletsen, maar om 02:30 uur hielden we het voor gezien. Majin bleef gezellig bij Rosalie logeren, maar Jibin hebben we mee naar huis genomen. Lekker in zijn eigen bed. De volgende dag hebben we met z'n allen gebruncht en zijn we familie een gelukkig nieuwjaar gaan wensen. Het nieuwe jaar is weer begonnen en ook dit jaar gaan we weer met z'n achten op vakantie. Deze keer niet naar China, dat staat voor 2020 weer op de agenda, maar naar KroatiĆ«.

De kerstvakantie hebben we afgesloten met een bezoekje aan het Spoorweg Museum samen met Yan en zijn papa en mama. Rond 12:00 uur hadden we afgesproken, maar dat had nog wel wat voeten in  aarde, want de parkeerplaats was vol en we werden terug Utrecht ingestuurd. Wij hadden geluk en vonden al snel een plekje in een steegje, maar de papa en mama van Yan belanden uiteindelijk op Hoog Caterijnen. Uiteindelijk iets na 12:30 uur waren we met z'n allen binnen.





We zijn de tour begonnen met een wandeling door de koninklijke treinen en daarna zijn we de grote hal ingelopen. Eerst even een broodje gegeten en toen verder de hal in langs diverse bezienswaardigheden. Ook nu hebben we de audio-tour gedaan waar gedurende de wandeling werd vertelt over het ontstaan van de eerste trein. Nieuw was het gedeelte met interactieve spelletjes. Dit vonden de jongens super interessant. Ook de theatervoorstelling was een leuke afwisseling en marshmallows rooster boven een vuurkorf was ook een zeer geslaagd. We hebben er een leuke middag gehad, maar volgende keer spreken we weer eens af in een indoor speelhal. Nu was er gewoon te veel te zien om echt tijd samen door te brengen en ook de papa's en mama's hebben niet heel uitgebreid kunnen kletsen. Toch was het een leuke afsluiten van de vakantie, die compleet gemaakt werd met een bezoekje aan de Mac. Majin was thuis gebleven met Rosalie. Zij hadden ook een heerlijke dag gehad.






18 januari, de dag van de meest heftige storm die ik me kan herinneren in Nederland,  hadden we opnieuw een afspraak met een specialiste ADHD. We hebben uitgebreid gesproken over wat ADHD nu precies inhoudt en wat o.a. de kenmerken zijn. Fijn was dat ze Jibin ook heel erg bij het gesprek betrok, want tenslotte ging het ook over hem. Het was zeer verhelderend en we konden gelijk beginnen met medicatie. Deze gebruiken we nu bijna 2 weken en ik kan niet echt zeggen dat ik er heel blij van wordt. Van de juf begrijp ik wel dat het op zich wel redelijk gaat met zijn werkjes, maar ze had het idee dat de LTO 3 beter bij Jibin werkte. Eerlijk gezegd heb ik dat idee ook, maar Jibin denkt daar anders over. Hij zegt dat hij zich nu beter kan concentreren, maar dat hij nog wel steeds een stuiterballetje is. Daarnaast geeft hij aan dat hij zich fijner voelt en dat vind ik misschien nog wel het belangrijkste. Morgen heb ik een belafspraak met de kinderarts om onze bevindingen te bespreken en ik hoop dat zij met iets kan komen waar we allemaal blij van worden.

zaterdag 30 december 2017

Decemberverslag

Het wordt steeds meer een opgave, maar ik blijf het volhouden. Hier dan eindelijk het decemberverslag.

Enige weken geleden heb ik dan toch de DNA Kits voor Majin en Jibin bij 23and me besteld. Jibin is natuurlijk al sinds hij bij ons is erg met zijn achtergrond bezig en voor hem hadden we dit al even in gedachten. Majin is nooit zo spraakzaam geweest over China, maar de laatste tijd houdt het haar toch wat meer bezig en praat ze er ook met haar vriendinnen van school over. Een hele openbaring. Toen wij haar vertelden dat we voor Jibin in ieder geval een set gingen bestellen, hebben we haar gevraagd wat zij wilde. Eigenlijk hoefde ze er niet lang over na te denken en ook zij wilde graag een DNA onderzoek laten doen. Ze zei letterlijk, je weet het maar nooit en wie weet heb ik wel familie in Amerika, dan kunnen we daar een keer op vakantie. Dat zou natuurlijk een mooie bijkomstigheid zijn, maar daar is het ons natuurlijk niet helemaal om te doen. Beide kids hebben dus op een middag in december de buisjes vol gespuugd en de dag daarna heb ik ze op de post gedaan. Inmiddels hebben we bericht ontvangen dat de sets in het laboratorium zijn aangekomen en nu kan het nog zo’n week of 6 a 8 duren, voordat we de uitslag krijgen. 2018 wordt dus best spannend op dit gebied. We rekenen op weinig, maar alles wat we te weten komen is een aanvulling op wat we nu weten en dat is helemaal niets.

Dan was daar natuurlijk Sinterklaas. Net als vorig jaar hadden we besloten om het “slechts” bij een pakjesavond te houden, want voorheen waren het vaak 3 spannende avonden bij de oma’s (opa’s) en bij ons en met alles wat verder in december nog op het programma staat, was dat toch altijd een beetje te veel van het goede. Ook nu zouden de oma’s en mijn zus met haar gezin op 5 december naar ons toe komen. Eerst met zijn alle lekker eten en daarna ……… . Aangezien ik dit jaar zelf moest werken en de kinderen eerder thuis waren dan ikzelf, had ik geen tijd gehad om de pakjes her en der  te verstoppen, dus voor het eerst zou er worden aangebeld en zouden de pakjes voor de deur staan. Toen de zakken met cadeautjes naar binnen waren gesleept, kon de pret beginnen. Om het een beetje avondvullend te maken, hebben we er een spel aan verbonden en wel Party & Co junior. Bij elke vraag/opdracht die je goed had mocht je een chocolade munt pakken en bij 3 munten mocht je een cadeautje uitkiezen. In het begin super leuk (Hoewel de vragen voor Jibin nog wel een beetje lastig waren), maar gezien de vele pakjes ging het toch wel heel lang duren, dus de 3 munten werden er 2 en na een tijdje zelfs 1. Tenslotte wilde Jibin ook nog wel even kunnen spelen met zijn nieuwe aanwinsten. Toen eenmaal alles was uitgepakt vroeg Jibin zich af wanneer de echte pakjesavond nu eindelijk zou beginnen. Hier keken we wel even vreemd van op, want er lag toch wel het een en ander op tafel, maar het was geen ondankbaarheid, want hij was ontzettend blij met zijn cadeautjes, maar ze hadden nog geen pakjes mogen zoeken en dat is wat pakjesavond voor hem pakjesavond maakt. Het was nog nooit anders geweest, dus ik snap zijn verwarring wel. Gelukkig was de telleurstelling snel gezakt en maakte de PS4 alles goed. Al met al een geslaagde avond.
 

Begin December kreeg Majin haar rapport mee naar huis en opnieuw zijn wij weer reuze trots op onze kanjer. Ook hebben we het 10-minuten gesprek met de mentor gehad en zij vroeg wat de Havo ambities van Majin waren, want zij was van mening dat dit er zeker wel in zit bij ons meisje. Als ze zo door zou gaan zou ze van 2 vmbo door kunnen stromen naar 3 Havo. Majin weet zelf nog niet zo goed wat ze hiermee moet, maar wat ons betreft maakt ze haar 4 jaar op deze school gewoon af en als ze dan nog steeds zulke punten haalt kan ze alsnog door naar de Havo. Ze zit nu zo lekker in haar vel, heeft een leuke vriendinnengroep en de mooie punten geven haar zoveel zelfvertrouwen, we willen haar daar nog gewoon even van laten genieten. Ook ons mannetje heeft de afgelopen weken weer stapjes voorwaarts gemaakt. Zijn sticker-beloningsvel heeft hij mee naar huis gekregen, want het werken gaat weer een heel stuk beter en de juffen vinden dat hij dat niet meer nodig heeft. Ook vertelde Jibin ons dat de koptelefoon niet meer nodig was en dat zou betekenen dat hij minder snel afgeleid is. Fijn om te horen. Niet dat we het traject naar de kinderarts hiermee stopzetten, maar zolang we daar nog niet zover zijn, zijn we blij om dit te horen.

10 december hadden we afgesproken met het tehuisvriendje van Jibin, Yan en zijn papa en mama. Helaas door de weersvoorspellingen en de afstand die we beiden af zouden moeten leggen om op de afgesproken plaats van bestemming te komen, hebben we de afspraak gecancelled. Nu staat deze voor begin januari. Om van die dag toch iets gezelligs te maken, hadden we met San, Ingrid en Youri wat afgesproken. De meiden zouden met z’n tweeen naar de stad gaan om te shoppen en wij hadden afgesproken bij de Bios. Jibin had gekozen voor de film Coco en daar konden wij ons allemaal in vinden. Halverwege de film hield Jibin het echter voor gezien, die vond het toch allemaal te spannend en verwarrend dat het leven van de levenden en de doden zo door elkaar heen liep. Samen met papa heeft hij na de pauze de zaal verlaten en hebben wij de rest van de film afgekeken. Na de film hebben we gezamenlijk nog wat gegeten en daarna hebben we de meiden in de stad opgehaald, die daar nog wat hadden gegeten. Ondanks dat onze eerste date niet door was gegaan, hebben we met z’n allen toch een gezellige dag gehad.

 

Maandag 11 december was Majin jarig en zij werd alweer 14 jaar. Jibin verraste zijn zus met een verlicht memobord en van ons kreeg ze nog een envelop met wat geld, want tenslotte had ze vorige maand haar nieuwe fiets al gehad. Helaas moesten we al snel over tot de orde van de dag, want school wachtte. Gezien de sneeuwval kon Igor niet gaan werken en kon hij dus Majin naar school brengen. Jibin en ik zijn samen naar school gelopen. Gedurende de ochtend begon het steeds harder te sneeuwen en kregen we een appje van Majin dat ze om 11:45 uur al naar huis mochten. Wel lekker op haar verjaardag. Jibin moest gewoon tot 14:30 uur, maar wat was hij blij toen hij papa en Majin met de slee voor school zag staan. De kids hebben daarna nog een tijdje samen in de sneeuw gespeeld en uiteindelijk kwamen ze doorweekt en verkleumd naar binnen. Tijd voor warme chocolademelk en een stukje taart. Ons meisje was tenslotte jarig ondanks dat we het vandaag niet zouden vieren.



 

Donderdag 14 december hadden we een afspraak bij de kinderarts met Jibin. Natuurlijk had deze arts de vragenlijsten van ons en die van school al gelezen en na tal van vragen aan ons en aan Jibin zelf te hebben gesteld en hem gedurende die tijd goed te hebben geobserveerd, kwam zij met de mededeling dat zij er toch wel aardig van overtuigd was, dat Jibin ADHD had. Dit is natuurlijk niet medisch vast teleggen d.m.v. een bloedonderzoek of foto’s , maar alles wees toch wel in die richting. We hebben in januari een vervolgafspraak met een arts die volledig gericht is op ADHD. Na het gesprek hebben ze bij Jibin nog even de bloeddruk gemeten en een hartfilmpje gemaakt, omdat wij geen verdere informatie hebben over zijn biologische familie. Het is van belang dat Jibin helemaal gezond is mochten wij misschien straks overgaan op medicijngebruik, maar hierover krijgen wij tijdens het volgende gesprek meer informatie. Voor nu doen we het nog steeds met de LTO3 pillen en die lijken al wel wat rust te geven tijdens zijn werkjes op school.

Zaterdag 16 december begon met het Judo-examen van Jibin. Een aantal weken geleden hadden we ons mannetje opgegeven voor een aantal proeflessen en tijdens die laatste proefles kreeg hij een briefje mee naar huis, waarop stond dat hij mee mocht doen met eerstvolgende examen (best handig van de leiding). We waren al van plan om hem definitief in te schrijven voor Judo, maar nu was er geen twijfel meer mogelijk. Ons mannetje was door het dolle heen. Om 9:45 uur stonden we voor de zaal en met hem nog ruim 20 andere stuiterende kids. Mijn verbazing was dan ook groot dat de 2 toch wel zeer jonge leraren heel goed orde in de chaos wisten te brengen/houden. Gedurende 45 minuten mochten ze hun aangeleerde worpen en valtechnieken laten zien en aan het einde van het examen mocht iedereen zijn diploma en gele slip in ontvangst nemen. Wat was ons mannetje blij en wij natuurlijk super trots op hem. Eenmaal thuis was ons meisje ook uit bed en voor haar (en ons) was het ook een bijzondere dag, want precies 13 jaar geleden vond onze eerste ontmoeting plaats. Normaal is dit dan een dag dat we iets met z’n viertjes gaan doen, maar dit jaar had ze ervoor gekozen dat ze haar verjaardagsfeestje voor haar vriendinnen wilde vieren. Om 18:30 uur stonden er 8 jonge dames voor de deur en niet veel later mochten ze plaatsnemen aan de bakplaat. Eerst hebben ze met z’n allen heerlijk gegeten en daarna werd er vooral muziek geluisterd, gezongen, een spel gespeeld en …… gegild. Wat een herrie kunnen die meiden maken. Toen wij alles van het eten hadden opgeruimd zijn wij met Jibin naar boven gegaan en mochten ze het zelf uitzoeken. Van slapen kwam niet veel terecht voor ons mannetje, dus dan maar even lekker op de tablet met oortjes in.  Om 23:30 uur was het feestje afgelopen en kon Jibin eindelijk gaan slapen en konden wij beneden de boel verder opruimen. Majin was ontzettend verwend en had het prima naar haar zin gehad, dus kortom een geslaagde Dag van Majin. Zondag hebben we haar verjaardag nog eens “dunnetjes” overgedaan voor familie en vrienden en ook dit was heel erg gezellig en zeer druk bezocht. Dit weekend heeft ons meisje zich echt jarig gevoeld. Nu nog een weekje hard werken op school en dan eindelijk vakantie.




 

Donderdag 21 december hoefde Jibin maar een halve dag naar school, want ’s avonds zouden ze op school kerstviering hebben met een heus kerstdiner. Hij had hier ontzettend veel zin in en hij wilde dan ook in stijl gekleed, dus de kersttrui voor de dag gehaald en nog snel een kerstmuts gekocht. Jibin’s aandeel dit jaar waren mini broodjes Hotdog. Om 17:00 uur waren we op school en de tafel was al goed gevuld met allerlei lekkers. De volgende keer als wij een feestje hebben, schakel ik gewoon de klas in. Wij zijn vervolgens weer naar huis gegaan, waar Majin met 2 vriendinnen cupcakes aan het maken waren voor het kerstbuffet morgenochtend bij hen op school. De dames hadden er een waar kunstwerk van gemaakt in de vorm van een versierde kerstboom, dus maar hopen dat het morgen heelhuids aankomt. Om 18:40 uur zijn we weer terug gegaan naar school  voor de afsluiting van de kerstviering. We werden met kaarsjes onthaald en daarna mochten we, als we zin hadden, nog wat van de overgebleven hapjes proeven. Om 19:00 uur was het afgelopen en konden wij een blij mannetje mee naar huis nemen. Nog een dag en dan ………….. vakantie.
 

 Vrijdag 22 december, na nog een dagje school en werken, zijn we om 16:30 uur samen met oma naar CenterParcs Het Heijderbos vertrokken. Ik had on-line al ingecheckt dus ruim een uur later konden we bij de slagboom de sleutel van ons huisje in ontvangst nemen en konden we gelijk door naar onze bungalow. De vakantie was nu echt begonnen. Zaterdag hebben we in besloten kring de 50ste verjaardag van Igor gevierd. Ook hij keek hier niet heel erg naar uit, maar op deze manier hoefde hij er niet zo heel erg bij stil te staan. Hoewel ……, onze campingbuurtjes hadden weer iets leuks verzonnen, dus na het ontbijt werd hij toch even met zijn neus op de feiten geduwd door de heerlijke Abrahamkoek die zij hadden opgestuurd.

Gedurende de week hebben we heerlijk gezwommen, we hebben geklauterd in de Jungle Dome, natuurlijk hebben we een balletje geslagen op de midgetgolfbaan, trampoline gesprongen, meerdere potjes air-hockey gespeeld en in de superleuke botsauto’s gezeten. We zijn eerste Kerstdag heerlijk uiteten geweest en net als andere jaren zouden we tweede Kerstdag vieren met San, Ingrid, Karin, Marcel en alle kids. Helaas moesten Karin en Marcel deze keer verstek laten gaan, want zij zaten thuis met een hele zieke Fenna, maar Ingrid en San zijn wel onze kant op gekomen en zij hadden voor de gezelligheid de moeder van Igor opgehaald, zodat zij ook kerst met ons kon vieren. De kinderen hebben zich prima vermaakt met laser-schieten, trampoline springen en nog wat andere spelletjes. De grote hebben gezellig zitten borrelen. ’s Avonds zijn we naar onze bungalow gegaan en hebben we de bakplaat op tafel gezet. Met z’n tienen hebben we lekker zitten eten. Het was een beetje behelpen, maar dat maakte het ook wel weer leuk. Op donderdag 28 december, de verjaardag van mijn vader, is mijn zus met haar gezin nog naar het park gekomen. De kids en de papa’s zijn gaan zwemmen, terwijl de mama’s en oma op de Market Dome hebben gezeten. Ook zijn we gaan eten bij het Italiaans restaurant op het park. Al met al was het een heerlijke week, die om is gevlogen. Inmiddels zijn we de laatste dagen van het jaar ingegaan en ik kan niet anders zeggen dat 2017 om is gevlogen. Op naar 2018, erg benieuwd wat dat jaar ons gaat brengen.